Οι μετακινούμενοι κτηνοτρόφοι, από τα ορεινά της Ηπείρου και της Δυτικής Μακεδονίας προς τη Λάρισα κυρίως και προς Τρίκαλα και Μαγνησία, τα τελευταία 30 χρόνια παρουσιάζουν μείωση, με αποτέλεσμα πολλά κοινωνικοοικονομικά, πολιτισμικά και ιστορικά στοιχεία να κινδυνεύουν να χαθούν. Οι περισσότεροι κτηνοτρόφοι σήμερα μετακινούν τα ζώα τους με φορτηγά και λίγοι κάνουν τις διαδρομές από ορεινά προς πεδινά και αντίστροφα, με τα πόδια. Η εποχική μετακίνηση κοπαδιών και ο παραδοσιακός τρόπος, αποτελεί μια Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της Ελλάδος.

Στην γιορτή του Αγίου Δημητρίου, τέλος Οκτωβρίου, ξεκινούσαν από τα ορεινά βοσκοτόπια προς τα χειμαδιά, σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα. Το ταξίδι διαρκούσε από 15 έως και 40 ημέρες με τα πόδια. Στα πεδινά βοσκοτόπια έμεναν ως τον Απρίλιο και του Αγίου Γεωργίου επέστρεφαν στους αγαπημένους για ζώα και ανθρώπους τόπους.

Η πρακτική αυτή είναι καταγεγραμμένη στην UNESCO (2019) και συμβαίνει το ίδιο και σε άλλες περιοχές της Μεσογείου. Πολιτιστικές προεκτάσεις που φθάνουν ως και την βιωματική αναβίωση τουρισμού, με ανάδειξη γαλακτοκομικών προϊόντων, παραγωγής τυριού, κτηνοτροφικής ζωής (άρμεγμα, βόσκηση, κουρά κλ.), τοπικών συνηθειών, πανηγύρεων, θρησκευτικών εορτών κ.ά., μπορούν να συνεισφέρουν στην τοπική οικονομία και στη μείωση του κόστους άσκησης κτηνοτροφίας, με την ελεύθερη βόσκηση αντί αγοράς έτοιμων ζωοτροφών, με πωλήσεις αγροτικών προϊόντων, με τουριστική ξενοδοχειακή εκμετάλλευση , κλπ. 

Δυστυχώς, οι τοπικοί βουλευτές έχουν εγκαταλείψει τον Πολιτισμό. Και η Αυτοδιοίκηση.

Κάτι παρόμοιο είχα παρατηρήσει σε ένα ταξίδι μου με την Ασφαλιστική Εταιρεία INTERAMERICAN στη Δανία, όπου 2-3 ώρες έξω από την Κοπεγχάγη, λειτουργούσε από τον ΕΟΤ Δανίας, με υπαλλήλους του, ένα παραδοσιακό χωριό, αξιοθέατο για ξένους επί πληρωμή… Πέρασαν πάνω από 30 χρόνια και ακόμη θυμάμαι… Αυτά τα γράφω για να «ξυπνήσω» ιδέες και αφορμές επιβίωσης γι’ αυτούς που ψάχνονται και ανοίγουν δρόμους. Όποιος «γυρίζει», κερδίζει! Ακόμη και σαν ασφαλιστική ύλη, η κτηνοτροφία έχει ενδιαφέρον και συμβόλαια. Όμως, στον καναπέ της απραξίας δεν θα συναντήσει κανένας πολλά δρώμενα, που ίσως τον αφορούν!

Μια άλλη διάσταση που ενδιαφέρει τις λαογραφικές παραδόσεις επαγγελμάτων, είναι και το φαινόμενο μετακίνησης ασφαλιστών από εταιρεία σε εταιρεία, τα τελευταία 40 χρόνια, που θυμίζουν αυτές τις μετακινήσεις των κτηνοτρόφων μας… Μετακινήσεις μεγάλου αριθμού (όχι σε εξαγορές-συγχωνεύσεις) διαμεσολαβούντων, έγιναν από ΕΘΝΙΚΗ προς πολλές εταιρείες, από ALICO προς INTERAMERICAN και ΝΝ, από ΑΣΠΙΔΑ προς ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ και άλλες εταιρείες, από ΑΣΤΕΡΑ, από ΦΟΙΝΙΚΑ, από METROLIFE, από INTERNATIONAL LIFE και ΑΔΡΙΑΤΙΚΗ, από INTERAMERICAN της μετά Κοντομηνά εποχής κ.ά. 

Εκτός των μετακινήσεων ανθρώπων, έγιναν και μετακινήσεις «κοπαδιών» –χιλιάδων πακέτων συμβολαίων, ιδίως Κλάδου Αυτοκινήτου, αλλά και Ομαδικών Συμβολαίων, με αφορμή μετακινήσεις στελεχών που έβλεπαν «χειμώνες» εταιριών και περνούσαν σε «εύφορα» λιβάδια, με καλύτερο κλίμα, άλλων Ασφαλιστικών Εταιρειών και Τραπεζών. Έτσι είναι η ζωή, θα μπορούσε να γράψει κάποιος, αλλά δεν φτάνει, υπάρχουν και άλλα ενδιαφέροντα, χρήσιμα στο μέλλον. 

Και οι μετακινήσεις συμβολαίων άλλαξαν τρόπο με την ψηφιακή εποχή, όπως και οι επιλογές των κτηνοτρόφων να μετακινούνται με φορτηγά και τρένα…! Με ένα «κλικ» όλα γίνονται… εκτός της παραγωγής, που όπου δεν μένει στάσιμη, μειώνεται συνεχώς και είναι ανάγκη να γίνουν ΑΛΛΑΓΕΣ νοοτροπίας και στο «επιχειρείν»… Οι νέοι ηγέτες της Ασφαλιστικής Αγοράς ας σταματήσουν να μετακινούνται «με τα πόδια» και ας χρησιμοποιήσουν το μυαλό, επειδή «ουδέν ταχύτερον του νοός», όπως έγραφε ο Αριστοτέλης. 

Εκεί κοντά στο Νου, είναι η Πρόνοια, η μετάνοια, η παράνοια, ο νόμος, η νόηση, η υπόμνηση, η ανάμνηση, η Μνημοσύνη, το «νιονιό» που λέει ο λαός, και όλα τα υλικά της επιτυχίας και στις ασφαλιστικές εργασίες!

Ε.Σ.