ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ, ενδεχομένως και σωστά με λογιστικούς όρους, κάποιες πλατφόρμες ασφάλισης, ότι κέρδισαν -για λογαριασμό των ασφαλισμένων- δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στο διάβα του χρόνου, καθώς δεν καταβλήθηκαν υπέρογκες προμήθειες σε ασφαλιστικό διαμεσολαβητή. Όμως επειδή κάθε λόγος έχει και τον αντίλογο, ας αντιπαραθέσουμε σε αυτή την άποψη αυτό που υποστηρίζουν από την πλευρά τους ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές, ότι δηλαδή η τάση που κυριαρχεί στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες είναι να «επαινείται» το «φθηνότερο» και συνήθως αυτό σημαίνει απλή ασφάλιση αστικής ευθύνης, χωρίς πρόσθετες καλύψεις. Έτσι, όταν έρχεται η «κακιά ώρα», π.χ. όταν τα δένδρα πέφτουν πάνω στα αυτοκίνητα, όταν το χαλάζι κάνει τις οροφές τους όλο λακουβίτσες, όταν τα παρασέρνει ο «ποταμός», τότε ο ιδιοκτήτης τους είναι ακάλυπτος ασφαλιστικά και πληρώνει από την τσέπη το νέο αυτοκίνητο ή την επισκευή του.

Σε αυτή την περίπτωση, ρωτούν οι ασφαλιστές πόσα κέρδισε ο συγκεκριμένος ιδιοκτήτης αυτοκινήτου επιλέγοντας μια απλή ασφάλιση αστικής ευθύνης έναντι τρίτων από μία πλατφόρμα.

Προφανώς, θα λέγαμε, συνεχίζοντας τον ιδιότυπο αυτό διάλογο, ότι και από τον ασφαλιστικό διαμεσολαβητή μπορεί να επιλέξεις τη «φθηνότερη» ασφάλιση, καθώς και ο ασφαλιστής, για να μη χάσει τη δουλειά, θα πάει κάποια στιγμή σε αυτή την επιλογή, αλλά και από την πλατφόρμα μπορείς να επιλέξεις τη σύνθετη κάλυψη. Όμως στα μηνύματα που λαμβάνει ο εν δυνάμει ασφαλισμένος από τις πλατφόρμες κυριαρχεί το μήνυμα του «φθηνότερου». Εν κατακλείδι, πλατφόρμες και ασφαλιστές μόνο να κερδίσουν θα έχουν εάν αντί του «φθηνότερου» προτάσσουν στην πώληση την έννοια του «πληρέστερου»