Η κάθε στιγμή που ζούμε είναι η πρώτη ώρα του υπολοίπου της ζωής μας και ας τη γιορτάζουμε σαν πρώτη της Πρωτοχρονιάς, σαν πρώτη στη σχολική χρονιά, σαν πρώτη που ανοίξαμε δουλειά, κατάστημα ή γραφείο, σαν την πρώτη που μπήκαμε στο νέο μας σπίτι, σαν πρώτη βόλτα με το αυτοκίνητο, σαν πρώτο ραντεβού με το νέο ταίρι στον έρωτα ή στο γάμο, σαν πρωτόγνωρη ευχαρίστηση, σαν ανατολή ρόδινη, σαν πρώτο παιδί, κι ας πούμε Χρόνια Πολλά!

Πρώτη φορά στη Γη, στον κόσμο και στην Ελλάδα, ζήσαμε την πανδημία του κορωνοϊού και είδαμε και ακούσαμε, και σαν άτομα και σαν λαός στην Ελλάδα, πρωτόγνωρες εμπειρίες, που μας φόβισαν και μας γέμισαν περίσκεψη και επιφυλακτικότητα και ένα μούδιασμα στα όνειρα και στις ελπίδες και στο άνοιγμα των φτερών μας, και τώρα που εδώ κι εκεί δειλές φωνές μιλάνε για νίκη με τα εμβόλια και ότι έρχεται το τέλος και ότι σιγά-σιγά ας ετοιμαζόμαστε να ξαναρχίσουμε τη ζωή, αν και δεν θα είναι όπως πρώτα!

Συνήθως λέμε «ας αρχίσουμε από το Άλφα»!

Ποιο είναι όμως το δικό μας Άλφα; Το ελληνικό «Άλφα»; Τι είναι τόσο σημαντικό για μας σήμερα;

Είναι το πρώτο γράμμα στο Αλφάβητό μας, που πολλοί λαοί αντέγραψαν σε όλη τη Γη! Που είναι το μεγαλύτερο περιουσιακό μας στοιχείο, πάνω από πλούτη, νομίσματα, χρυσό, στρατούς, όπλα, εδάφη, ιστορίες. Και είναι πάνω απ’ όλα, γιατί περικλείει ιδέες, έννοιες, λόγο, πολιτισμό, οδηγίες ζωής, φιλοσοφίας, επιστήμης, παρακίνησης, πράξεως. Είναι έργο του Νου, που με αυτόν αποκτάς τα πάντα. Όσοι έχουν Νου, διά της νοήσεως πορεύονται και πάνε παντού και πιο γρήγορα, επειδή «ουδέν ταχύτερον του νοός» και «...τη ουσία ων ενέργεια», όπως είπε ο Αριστοτέλης. Και μέσω του Νου και των Ιδεών, αποκτάς πλούτη.

Το Αλφάβητό μας σήμερα, με πρώτο γράμμα το A, Άλφα, είναι το ελληνικό των προγόνων μας, που τα 24 γράμματα κατάφεραν να τα συνταιριάξουν έτσι, ώστε να περικλείουν συμπυκνωμένα νοήματα, έννοιες και να κάνουν λέξεις, και
όλες μαζί την ελληνική γλώσσα, το «δεινόν όπλον», κατά τους Ορφικούς Ύμνους, και τη μάθηση που αυξάνει το μυαλό (μάθη = μάθησις φρένας αύξει, Εμπεδοκλής). Αυτές τις λέξεις, που στο ποίημα «Ο Μικρός Ναυτίλος» έκαναν τον ποιητή Οδυσσέα Ελύτη να γράψει: «Όταν άνοιξα τον οδηγό μου, κατάλαβα. Μήτε σχεδιαγράμματα, μήτε τίποτα. Μόνο λέξεις. Αλλά λέξεις που οδηγούν μ’ ακρίβεια σ’ αυτό που γύρευα».

Οι έννοιες του Νου, που με τη φωνή φανερώνονται στους άλλους, εκφράστηκαν από Έλληνες που αντέγραψαν μιμούμενοι τους ήχους και θορύβους των ανθρώπων, των ζώων και δραστηριοτήτων. «Γράμμασι και συλλαβαίς τα πράγματα μεμιμημένα, κατάδηλα γίνονται», είπε ο Πλάτων στον «Κρατύλο». Πιο πριν, ο Διονύσιος από τη Θράκη είχε πει: «Συλλαβή εστί σύλληψις συμφώνου(ων) μετά φωνήεντος(ων)». Οι Έλληνες είχαν Αλφάβητο με φωνήεντα, ενώ οι Φοίνικες μόνο σύμφωνα. Και ο Αριστοτέλης έγραψε: «Το μιμείσθαι σύμφυτον τοις ανθρώποις εστί», όπως το ίδιο είπε και ο Πλάτων: «Φύσει τα ονόματα είναι τοις πράγμασι».

Μιμήθηκαν οι Έλληνες την αλήθεια (έτυμον) της φύσεως και οδηγήθηκαν στην ετυμολογία των λέξεων, των ονομάτων, των ονομασιών, για να φτιάξουν Πολιτισμό και Επιστήμες, στην Ιατρική, στη Φυσική, στην Αστρονομία, στα Μαθηματικά, στη Φιλοσοφία. Έτσι, μέσω του Νου και της Επιστήμης, ήρθε πλούτος σε χώρες και λαούς.

Όνομα είναι κάθε λέξη, με την οποία δηλώνεται πρόσωπο ή ζώο ή πράγμα ή ιδιότης, με το Νου, που εντός έχει έννοιες (εν + νους) και εντός-εκτός διάλογο και Πρόνοια [προνοείν και μετάνοια (:αλλαγή σκέψεως) και υπόνοια (κρυμμένη σκέψη) και παράνοια (παραφροσύνη) και ο Νους κάνει τους Ναούς και νέει (πλέει με πλοία) και νεύει (συμφωνεί) και ναίει (κατοικεί) και νέμει (μοιράζει) και κάνει αναμνήσεις και υπομνήσεις, και με τη Μνημοσύνη διασώζει τα πάντα…].

Πολλά βρήκαν οι Έλληνες που έγραφαν Γραφή με γράμματα (γράμματα, επειδή εχαράσσοντο γραμμές σε πινακίδες ξύλου ή φύλλων δένδρων) από πολύ παλιά, πριν από τον Τρωικό Πόλεμο, όπως αναφέρει και ο Όμηρος. Λένε ότι ο Πυθαγόρας έδωσε στα γράμματα τη μορφή που ξέρουμε (ως γραφίστας) και ότι ο δάσκαλος του Ομήρου, Αθηναίος Προναπίδης, πρώτος τακτοποίησε τον τρόπο γραφής, όπως είναι ως σήμερα. Υπάρχει και μία παράδοση για τη γραμμή ευθύνης, που όταν οι δάσκαλοι μάθαιναν γραφή στα αρχαιοελληνόπουλα, τραβούσαν μια γραμμή ευθεία, που την έλεγαν «ευθύνη». Παρότρυναν τους μαθητές να γράφουν γράμματα και λέξεις από κάτω από και ως την ευθύνη, και όχι άτσαλα. Τότε ήταν ΥΠΕΥΘΥΝΑ (έγραφαν υπό την ευθύνη). Σε όσα τους ξέφευγαν τα γράμματα πάνω από τη γραμμή, τα ονόμαζε ΑΝΕΥΘΥΝΑ (άνω της ευθύνης). Η συμβολική σημασία ήρθε ως τις μέρες μας. Ο Ηρακλής, η Αντιγόνη, ο Θησέας, ο Μίνως (9000 π.Χ.) έγραφαν σε πινακίδες ελληνικές λέξεις.

Η μεγαλύτερη κληρονομιά στην ανθρωπότητα και στους Έλληνες ήταν το Αλφάβητο, και άτοπο είναι ακόμα και να ακούγεται ότι βαρβαρικοί λαοί έκαναν αλφαβητάρια. Αντέγραψαν ελληνικά αλφαβητάρια πολιτισμού οι άλλοι λαοί, με πρώτους τους Φοίνικες και τους Λατίνους, που αντέγραψαν οι Φοίνικες το Κρητικό Αλφάβητο του Μίνωα και οι Λατίνοι το Χαλκιδικό Αλφάβητο, που άποικοι της Κύμης μετέφεραν στην Ιταλία. Από το Ελληνικό, κατάγονται ακόμα το Ετρουσκικό, το Κυριλλικό, το Ρουνικό, το Φρυγικό, το Λυδικό, το Αρμενικό κ.ά.

Αυτό είναι το Άλφα μας, ο πολιτισμός μας, και αυτή η συνοριακή γραμμή αμύνης. Όχι το Αιγαίο ή η Αλβανία. Το Αλφάβητο, που περικλείει στα «σύνορά» του όλο τον Πολιτισμό, «δείγματα» του οποίου υπάρχουν σε όλα τα μουσεία του κόσμου. Πλουτίζουν ακόμα και με αυτά πολλοί στο Λούβρο, στη Νέα Υόρκη, στην Αγγλία, στη Γερμανία.

Τώρα που ξαναξεκινάμε, ας το θυμηθούμε κι ας το υπενθυμίσουμε με εκδόσεις βιβλίων αρχαίων φιλοσόφων, που μπορούν ασφαλιστικές εταιρείες και Τράπεζες, ως χορηγοί, να προωθήσουν στην ελληνική και στην αγγλική. Ο πρόεδρος της Ένωσης κ. Σαρηγιάννης, η Τράπεζα της Ελλάδος, οι διευθυντές αλλοδαπών ασφαλιστικών εταιρειών κ.λπ. Καλό θα κάνουν. Παντού. Και σε Κινέζους, σε μουσουλμάνους, Γερμανούς, Γάλλους, Ιταλούς, Άγγλους κ.λπ., που ήρθαν ή μένουν στην Ελλάδα, με κριτήριο κάποιες μετοχές εταιρειών ή τίτλους ιδιοκτησίας «δανεικούς»...

Το Αλφάβητο του πολιτισμού μας πουλάει ακόμα. Έχει μέσα του χρήμα και ανάπτυξη που θα έρθει εκρηκτική μετά την πανδημία!

Ας αρχίσουμε από το άλφα!

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 189, Μάρτιος-Απρίλιος 2021 (πατήστε πάνω την εικόνα για μεγέθυνση):