Το όραμά τους για την ασφαλιστική αγορά του μέλλοντός μας με αφορμή τη νέα κρίσιμη δεκαετία που ανατέλλει «ξεδιπλώνουν» στο «Ασφαλιστικό ΝΑΙ» (τεύχος 181, Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2019) οι επικεφαλής των ασφαλιστικών εταιρειών της χώρας μας. Διευθύνοντες σύμβουλοι, γενικοί διευθυντές και διευθυντές Πωλήσεων τοποθετούνται για τις προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει ο κλάδος, τις προτεραιότητες, αλλά και τα στοιχήματα των εταιρειών τους. Οι άνθρωποι της αγοράς δίνουν τον τόνο των αλλαγών σε όλα τα επίπεδα και το «Ασφαλιστικό ΝΑΙ» εύχεται οι προσπάθειες Πολιτείας και κλάδου να αποδώσουν καρπούς.

Η ερώτηση είναι η παρακάτω: Ποιες νομίζετε πως πρέπει να είναι οι προτεραιότητες και οι προκλήσεις για την ασφαλιστική αγορά, αλλά και την εταιρεία σας; Παράλληλα, περιγράψτε μας το όραμά σας για την ασφαλιστική αγορά του μέλλοντός μας.

Δείτε τι απάντησε ο Διευθύνων Σύμβουλος της ARAG, Δημήτρης Τσεκούρας:

Η αγορά μας χρειάζεται ταρακούνημα και ξεβόλεμα!

Το ερώτημα έχει, νομίζω, διπλή ανάγνωση. Πώς η ασφαλιστική αγορά θα υποδεχθεί την ερχομένη δεκαετία ή πώς η νέα δεκαετία θα υποδεχθεί την ασφαλιστική αγορά;

Μάλλον πρόκειται για το δεύτερο, αφού ανάμεσα στα δύο έχω την αίσθηση πως κάποιο προπορεύεται και το άλλο ακολουθεί.

Ζούμε στην εποχή των τεχνολογικών εφαρμογών.

Η έκρηξη των τεχνολογιών, τα προστάγματα της ψηφιοποίησης και της διασυνδεδεμένης οικονομίας, η κυριαρχία του αυτοματισμού και της εικόνας, η τεχνητή νοημοσύνη κ.λπ. είναι απόρροια των επενδύσεων που κάνουν τα μεγαθήρια του είδους. Από την άλλη, οι καταναλωτές ακολουθούν, πολλές φορές πιστεύοντας πως έγιναν για τις ανάγκες τους, αλλά τελικά τα αποδέχονται αφού εξυπηρετούν τα διαμορφωμένα σήμερα αγαθά της σύγχρονης συναλλαγής και επικοινωνίας, που δεν είναι άλλα από την ευκολία και την ταχύτητα. Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα οι ασφαλιστικές εταιρείες βρίσκονται από καιρό σε μία κούρσα ταχύτητας και οφείλουν να διανύσουν μεγάλη απόσταση ώστε τερματίζοντας να κερδίσουν τη νέα εποχή.

Η εποχή της ενδοσκόπησης και της εσωστρέφειας τελείωσε πανηγυρικά. Το πλαίσιο της νέας εποχής καθορίζει το πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας των επιχειρήσεων, με ό,τι αυτό σημαίνει. Ενίοτε καθορίζει και τη στρατηγική. Αυτή είναι η πορεία για την κατάκτηση του αύριο. Για όσους έχουν ξεκινήσει αυτή την πορεία, οι προτεραιότητες και οι προκλήσεις είναι κοινές και γνωστές.

Ο ψηφιακός κόσμος, οι αυτοματισμοί, η καταιγίδα των νέων δεδομένων, οι κίνδυνοι της προστασίας τους, τα νέα μοντέλα εργασίας, οι προωθημένες τακτικές, το πλαίσιο δεοντολογίας, η αχαλίνωτη νομοθεσία, η Βαβέλ της ενημέρωσης, το ανικανοποίητο της προσπάθειας, η ανεπάρκεια του εφικτού, η κόπωση και, τέλος, η αναγκαιότητα της υπέρβασης.

Για την εταιρεία που έχω την τιμή να εκπροσωπώ θέλω να τονίσω πως τα τελευταία χρόνια ζει στους ρυθμούς δύο κορυφαίων διαδικασιών.

Η πρώτη είναι ο ψηφιακός μετασχηματισμός (συμβολαίων και ζημιών), με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε διαδικασίες, πολιτικές, αλλά και σε δομικές παρεμβάσεις σε συστήματα και ανθρώπους.

Η δεύτερη είναι όλες οι αλλαγές που σηματοδοτεί η νοοτροπία του SMART INSURER. Μια νοοτροπία που δεν περιλαμβάνει μόνο τεχνικές δυνατότητες και εφαρμογές, αλλά σημαίνει κυρίως την υιοθέτηση της νέας κουλτούρας που σε κάνει διαφορετικό.

Πρόκειται για ένα διεθνές project που κατευθύνεται κεντρικά από τον όμιλο με τη συμμετοχή όλων των εργαζομένων, με σκοπό την καθιέρωση της SMART INSURER κουλτούρας ώστε να παρασύρει πελάτες και συνεργάτες.

Τελειώνοντας τώρα, σχετικά με το όραμά μου για την ασφαλιστική αγορά του μέλλοντος θα επαναλάβω. Η αγορά μας χρειάζεται ταρακούνημα και ξεβόλεμα. Συγχωρήστε μου τον προσωπικό τόνο, αλλά συντάσσομαι με όσους έχουν ασκηθεί στην ποιότητα και δεν την επικαλούνται μόνο, αλλά την εφαρμόζουν, κάνοντας τη μέρα τους πιο δύσκολη. Η νοοτροπία του φθίνοντος ασφαλίστρου, της φασόν ασφάλισης και η αντίληψη «όλοι το ίδιο είναι» είναι για μένα καταστροφικές και πρωτόγονες. Βλέπω τη δουλειά μας σαν επιχείρηση με περισσότερο κοινωνικό αποτύπωμα και λιγότερο σαν κλειστό club διασυνδεδεμένων προσώπων. Μόνον έτσι πιστεύω ότι θα υπάρξει η δυναμική που θα κάνει τον καταναλωτή συμμέτοχο, ώστε με τη συνδρομή και της εκπαίδευσης να υπάρξει στο τέλος ασφαλιστική συνείδηση.