Όταν το 1969 ο Δημ. Κοντομηνάς έβαλε τα θεμέλια της INTERAMERICAN, υπήρχαν και άλλες παρόμοιες εταιρείες στην ελληνική ασφαλιστική αγορά. Αρκετοί υποτίμησαν τότε τον ερχομό του όπως πολλές φορές μου διηγήθηκε ο ίδιος και με υπεροψία κάποιοι δεν πήγαιναν ούτε στις πρώτες εκδηλώσεις της εταιρείας του. Όμως η νέα βιομηχανία του Δημ. Κοντομηνά δεν έμοιαζε τόσο για ασφαλιστική βιομηχανία, αλλά είχε τα χαρακτηριστικά μιας εταιρείας κατασκευής ονείρων για τους ανθρώπους της. INTERAMERICAN είναι οι άνθρωποί της, υπενθύμιζε συνεχώς ο Δημ. Κοντομηνάς, που η μοίρα μου με έφερε κοντά του εκεί στο τέλος του 1973, τέσσερα χρόνια μετά το ξεκίνημα της ΕΠΕ και δύο χρόνια μετά την ίδρυση της INTERAMERICAN Α.Ε. Ζωής, και να γνωρίσω τον «κατασκευαστή ονείρων» αλλά και το «εργοστάσιο». Και δεν «κατασκεύασε» απλώς όνειρα για κάποιους, αλλά και τους ανέδειξε, αν και μέχρι τότε ήταν... άγνωστοι! Γνώρισα τον άνθρωπο που ζούσε ανάμεσά μας και ενώ ήταν τόσο μακριά, τον νιώθαμε κοντά μας στη δουλειά, στο σπίτι, στο γραφείο, στην αγορά. Οι συζητήσεις του ήταν πλήρεις πωλήσεις. Η ιδεολογία του ήταν ότι όλοι στην εταιρεία ήταν πωλητές και έπρεπε να συμπεριφέρονται σαν πωλητές προς τον πελάτη. Η εταιρεία, βιομηχανία ονείρων, με το που έμπαινε κάποιος στο μισθολόγιο ως υπάλληλος ή πωλητής τον «βάπτιζε» με έναν αόρατο τρόπο σε άνθρωπο που ονειρεύεται να γίνει κάτι και να αλλάξει αυτό που είναι! Όλοι ένιωθαν «στενάχωρα» σε αυτό που ήταν και άρχιζαν να θέλουν κάτι να αλλάξει χωρίς να ξέρουν τι! Ο Δ. Κοντομηνάς ήταν ένας «Μίδας» που ό,τι άγγιζε γινόταν «χρυσό»! Ή έτσι ήτανε ή έτσι φαινότανε. Οι υπάλληλοι και πωλητές ασφαλειών είχαν μετατρέψει την εργασία σε ένα σχολείο-πανεπιστήμιο που μελετούσαν νύχτα-μέρα, πώς θα περάσουν τα μαθήματα, πώς θα γράψουν καλά, πώς θα πάνε σε καλύτερη σχολή, πώς θα βελτιωθούν, πώς θα πιάσουν στόχους, πώς θα πετύχουν, πώς θα πάνε σε ειδικά σεμινάρια, πώς θα ξεχωρίσουν από τους άλλους, πώς θα κάνουν κάτι διαφορετικό. Όλοι είχαν όνειρα! Αυτή ήταν η μαγεία Κοντομηνά, που συνεχώς κουβάλαγε νέες ιδέες από τα ταξίδια και συνέδρια που πήγαινε σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική! Όλοι παρακολουθούσαν σεμινάρια εντός και εκτός εταιρείας, και όλοι ένιωθαν ότι είναι μέλη του μεγάλου θιάσου INTERAMERICAN, κομπάρσοι και πρωταγωνιστές, χρήσιμοι και απαραίτητοι, από τους κλητήρες και φύλακες έως τους γενικούς διευθυντές! Η ιδεολογία INTERAMERICAN διαπερνούσε τους πάντες στη συμπεριφορά τους. Η εταιρεία ήταν ΠΡΩΤΗ και καλύτερη και οι... δέκα επόμενες έκαναν την INTERAMERICAN. Ήταν διαφορετική, μαγική, μοναδική, ξεχωριστή, με ανθρώπους γεμάτους δημιουργικότητα, όρεξη, φαντασία και πάθος. Και όλα αυτά σαν «χρυσόσκονη» στα εκπαιδευτικά σεμινάρια διοικητικών υπαλλήλων, ασφαλιστών, γραμματέων υπ/των, στελεχών κ.λπ.! Αυτά, έτσι, με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων και τις εορταστικές εκδηλώσεις της!

Να σημειώσουμε επίσης με αφορμή τη μεταβίβαση μετοχών του Alpha και άλλων περιουσιακών στοιχείων του Δ.Κ. ότι η αυτοκρατορία του είχε την τύχη όλων των ανθρώπων μεταξύ ύπαρξης και ματαιότητας! Εκτός του ασφαλιστικού χώρου η βιομηχανία ονείρων του Δ.Κ. ανέδειξε πολλούς  δημοσιογράφους που ο καλοπληρωτής Κοντομηνάς βοήθησε στην καριέρα τους, όπως ο Νίκος Χατζηνικολάου, ο Μ. Τριανταφυλλόπουλος, η Μενεγάκη, ο Ευαγγελάτος, ο Ρουσόπουλος, ο Βερύκιος και ακόμη στρατιές δημοσιογράφων σε διάφορα μέσα που γνωρίζει καλά ο Σωτήρης Τζούμας. Μεγάλα ονόματα και του τραπεζικού κλάδου ανέδειξε ο «Μίδας» Κοντομηνάς. Ευχόμεθα να είναι καλά ο Δ.Κ. που το γήρας και οι ασθένειες τον δυσκολεύουν αρκετά το τελευταίο διάστημα...

Από το ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΑΙ που κυκλοφορεί