Έχουν περάσει εννιά χρόνια από την ψήφιση του νόμου 3844/2010 που φέρει τον τίτλο «Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2006/123 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά και άλλες διατάξεις» και ο οποίος στο άρθρο 24 προβλέπει την υποχρεωτική ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης όσων προσφέρουν υπηρεσίες που ενέχουν άμεσο και συγκεκριμένο κίνδυνο για την υγεία ή την ασφάλεια του αποδέκτη.

Ωστόσο ο νόμος σε αυτό το σημείο παραμένει ανενεργός, καθώς η υλοποίηση της ασφάλισης προϋποθέτει την έκδοση μια κοινής υπουργικής απόφασης, η οποία βέβαια δεν έχει εκδοθεί έως τώρα.

Μέχρι τώρα στο μόνο επαγγελματικό κλάδο που η ασφάλιση αστικής ευθύνης είναι υποχρεωτική είναι στον κλάδο των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών.

Πάντως τα αμέσως επόμενα χρόνια εκδόθηκαν προεδρικά διατάγματα που εκτός των άλλων αναφέρονται σε επαγγέλματα στα οποία η ασφάλιση αστικής ευθύνης είναι υποχρεωτική (ψυκτικοί, ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί και τεχνίτες καυστήρων), ωστόσο και πάλι λόγω έλλειψης της κοινής υπουργικής απόφασης η νομοθεσία δεν εφαρμόζεται.

Ειδικότερα στο άρθρο 24 ο νόμος 3844/2010 προσαρμόζει στο ελληνικό δίκαιο το άρθρο 23 της Οδηγίας 2006/123 και αναφέρει:

Ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης και εγγυήσεις

1. Οι πάροχοι υπηρεσιών, οι υπηρεσίες των οποίων ενέχουν άμεσο και συγκεκριμένο κίνδυνο για την υγεία ή την ασφάλεια του αποδέκτη ή τρίτου ή τη χρηματοοικονομική ασφάλεια του αποδέκτη, θα πρέπει να συνάπτουν ανάλογη με τη φύση και την έκταση του κινδύνου ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης ή να την αντικαθιστούν με οποιαδήποτε άλλη ισοδύναμη ή ουσιαστικά συγκρίσιμη, ως προς το σκοπό της, εγγύηση ή ανάλογη διευθέτηση.

2. Όταν ένας πάροχος εγκαθίσταται στο ελληνικό έδαφος, οι Αρχές δεν απαιτούν ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης ή εγγύηση από αυτόν, εφόσον καλύπτεται ήδη σε άλλο κράτος-μέλος, στο οποίο είναι ήδη εγκατεστημένος, από εγγύηση ισοδύναμη ή κατ’ ουσία συγκρίσιμη ως προς το σκοπό της και ως προς την κάλυψη την οποία παρέχει από πλευράς ασφαλιζόμενου κινδύνου, ασφαλιζόμενου ποσού ή ανώτατου ορίου της εγγύησης και ενδεχόμενων εξαιρέσεων από την κάλυψη. Εάν η ισοδυναμία εξασφαλίζεται μόνο εν μέρει, οι Αρχές μπορούν να ζητήσουν συμπληρωματική εγγύηση για να καλύψουν τα στοιχεία εκείνα τα οποία δεν καλύπτονται ήδη.

Όταν οι Αρχές απαιτούν από παρόχους υπηρεσιών εγκατεστημένους στην ελληνική επικράτεια να συνάπτουν ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης ή να παρέχουν οποιαδήποτε άλλη εγγύηση, αποδέχονται ως επαρκή απόδειξη βεβαιώσεις ασφαλιστικής κάλυψης που έχουν εκδοθεί από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και ασφαλιστικές εταιρείες εγκατεστημένες σε άλλα κράτη-μέλη.

3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν θίγουν τα συστήματα επαγγελματικής ασφάλισης ή εγγυήσεων που προβλέπονται από άλλες κοινοτικές νομοθετικές ρυθμίσεις.

4. Για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, νοούνται ως:

• «άμεσος και συγκεκριμένος κίνδυνος», ο κίνδυνος που προκύπτει άμεσα από την παροχή της υπηρεσίας»
• «υγεία και ασφάλεια», σε σχέση με έναν αποδέκτη ή τρίτο, η αποφυγή του θανάτου ή σοβαρής σωματικής βλάβης
• «χρηματοοικονομική ασφάλεια», σε σχέση με έναν αποδέκτη, η αποφυγή σημαντικής απώλειας σε χρήμα ή σε αξία περιουσιακών στοιχείων
• «ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης», η ασφάλεια την οποία συνάπτει ένας πάροχος για ενδεχόμενη ευθύνη του έναντι των αποδεκτών και, ανάλογα με την περίπτωση, τρίτων, λόγω της παροχής της υπηρεσίας.

5. Με απόφαση του υπουργού Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού ορίζονται τα κριτήρια για το ισοδύναμο ή το συγκρίσιμο χαρακτήρα της ασφαλιστικής κάλυψης, με βάση το σκοπό της και την κάλυψη που παρέχει ως προς τον ασφαλιζόμενο κίνδυνο, το ασφαλιζόμενο ποσό ή το ανώτατο όριο της εγγύησης, καθώς και τις πιθανές εξαιρέσεις από την κάλυψη και ρυθμίζεται κάθε θέμα εφαρμογής του άρθρου αυτού».

Όπως αναφέρουν στο Νextdeal παράγοντες της ασφαλιστικής αγοράς, η υλοποίηση του νόμου αυτού θα λειτουργούσε επωφελώς για την κοινωνία αλλά και για τον ασφαλιστικό κλάδο, καθώς θα διεύρυνε την ασφαλιστική βάση, θα ενίσχυε την ασφαλιστική συνείδηση και βέβαια με ελάχιστο κόστος θα απάλλασσε τους επαγγελματίες από τυχόν σημαντικές οικονομικές επιβαρύνσεις σε περιπτώσεις επέλευσης του κινδύνου. Ιδού λοιπόν πεδίο δόξης λαμπρό για την Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος.

Το σχόλιο του καθηγητή Ιωάννη Ρόκα

Με αφορμή το παραπάνω δημοσίευμα στην εφημερίδα Nextdeal (τεύχος 432) λάβαμε από το γραφείο του καθηγητή Ιωάννη Ρόκα ένα μήνυμα που μας υπενθυμίζει τι αναφέρει η νομοθεσία για το συγκεκριμένο θέμα καθώς επίσης και την επισήμανση ότι υπάρχουν πάνω από 45 υποχρεωτικές ασφαλίσεις όπου δεν εφαρμόζεται ο νόμος. 

Διαβάστε τι αναφέρει για το συγκεκριμένο θέμα ο κ. Ρόκας στο βιβλίο του "Συμβατικό Ασφαλιστικό Δίκαιο" (εκδόσεις Σάκκουλα):