Σχεδόν τρεις στους τέσσερις ασφαλιστές θεωρούν ότι ο Κανονισμός Solvency II έχει θετικά αποτελέσματα όσο αφορά τις πρακτικές διαχείρισης κινδύνων αλλά και τη διαχείριση των περιουσιακών τους στοιχείων και των υποχρεώσεων, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Insurance Europe.

Ωστόσο, το 58% των ερωτηθέντων που προσφέρουν προϊόντα μακροπρόθεσμης αποταμίευσης με εγγυήσεις ανέφερε ότι το Solvency II είχε αρνητικό αντίκτυπο στα προϊόντα αυτά. Το 48% δήλωσε ότι λόγω του Solvency II επενδύσουν πλέον λιγότερα από τα βέλτιστα ποσά σε μετοχές, μακροπρόθεσμα ομόλογα, ιδιωτικές τοποθετήσεις ή μη αξιολογηθέντα χρέη.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι ασφαλιστικές εταιρίες υπόκεινται σε πιέσεις για μετατόπιση του κινδύνου στους πελάτες και απομάκρυνση από μακροπρόθεσμα εγγυημένα προϊόντα αποταμίευσης. Παράλληλα, το Solvency II επηρεάζει την ικανότητα των ασφαλιστικών να επενδύουν μακροπρόθεσμα στην οικονομία σε μια εποχή που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να ενισχύσει τη βιώσιμη ανάπτυξη της ΕΕ.

Ο πρόεδρος της Insurance Europe και διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος της UNIQA Insurance Group, Andreas Brandstetter, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαίωσαν τις απαιτήσεις των ασφαλιστών για βελτιώσεις στο Solvency II.

"Η αναθεώρηση του Solvency ΙΙ για το 2020 από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να αντιμετωπίσει τον υπερβολικά συντηρητικό χαρακτήρα του κανονισμού και το γεγονός ότι αντιμετωπίζει τις ασφαλιστικές σαν να ήταν βραχυπρόθεσμοι έμποροι όταν στην πραγματικότητα είναι κυρίως μακροπρόθεσμοι επενδυτές", ανέφερε ο Brandstetter.

Εκφράζοντας την υποστήριξη του ασφαλιστικού κλάδου για το περίπλοκο καθεστώς Solvency II το οποίο βασίζεται στον κίνδυνο, ο Brandstetter εξέφρασε την ικανοποίησή του για τις βελτιώσεις που έχει κάνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με την αναγνώριση των επενδύσεων υποδομής ως χωριστή κατηγορία περιουσιακών στοιχείων και την άρση των φραγμών στις τυποποιημένες διαφανείς τιτλοποιήσεις.

Ο κ. Brandstetter τόνισε επίσης, ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν περαιτέρω ζητήματα στην τρέχουσα αναθεώρηση του Solvency II του 2018. Τα ζητήματα αυτά περιλαμβάνουν τη μείωση του κόστους κεφαλαίου στο περιθώριο κινδύνου, το οποίο απαιτεί από όλες τους ασφαλιστικές να παρακρατούν επιπλέον κεφάλαια που στην πράξη μπορούν να χρειαστούν μόνο στις πολύ σπάνιες περιπτώσεις πτώχευσης. Ο κ. Brandstetter δήλωσε ότι το περιθώριο κινδύνου Solvency II στερεί επί του παρόντος κεφάλαια ύψους άνω των 200 δισ. ευρώ από τους ισολογισμούς των ασφαλιστικών, τα οποία θα μπορούσαν να τεθούν σε παραγωγική χρήση.

Τέλος, ο κ. Brandstetter ζήτησε τη μείωση της βαθμονόμησης των μακροπρόθεσμων επενδύσεων σε μετοχές, οι οποίες βασίζονται επί του παρόντος στον κίνδυνο συναλλαγών και δημιουργούν εμπόδιο για μεγαλύτερες επενδύσεις.