Κάποια από τα πολλαπλά προβλήματα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ως γονείς είναι πολλές φορές η χαμηλή επίδοση του παιδιού μας στο σχολείο, η αδιαφορία του γι'αυτό, καθώς και η περιορισμένη συμμετοχή του στην τάξη, πράγματα που έρχονται σε αντίθεση με το γεγονός ότι το παιδί μας έχει δώσει δείγματα ικανοποιητικής ευστροφίας σε εξωσχολικές δραστηριότητες. Η εύκολη λύση, αφού προσπαθήσουμε να διαβάσουμε μαζί του μερικές φορές και εξαντληθεί η υπομονή μας, είναι να θεωρήσουμε πως το παιδί μας απλά δεν «τραβάει» περισσότερο.

Μήπως όμως το αδικούμε; Μήπως παραδίνουμε εύκολα τα όπλα; Μήπως ο λόγος όλων των παραπάνω είναι κάτι που μπορούμε να βρούμε και εμείς που δεν είμαστε ψυχολόγοι; Μια πολλή συχνή αιτία των παραπάνω προβλημάτων είναι ότι το παιδί μας «πάσχει» από έλλειψη Αυτοπεποίθησης, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί ασθένεια και δεν είναι κάτι που εμείς δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε.

Πόσο σημαντική είναι η αυτοπεποίθηση για το παιδί;

Τα παιδιά έχουν ασύλληπτες ικανότητες και δυνάμεις που ούτε τα ίδια δεν γνωρίζουν, το δύσκολο όμως είναι να τις ανακαλύψουν, εφόσον τώρα ανακαλύπτουν τον κόσμο και την ταυτότητά τους.

Είναι ικανά να καταφέρουν ό,τι βάλουν στο μυαλό τους αρκεί να το πιστέψουν και να προσπαθήσουν με όλες τους τις δυνάμεις.

Το να αποκτήσει το παιδί αυτοεκτίμηση και σεβασμό στον εαυτό του, το βοηθάει να ανακαλύψει τις δυνατότητές του και να προχωρήσει σε δυσκολότερα επίπεδα με σκοπό την πρόοδο. Έτσι δεν φοβάται να εκφράσει την άποψη και τις ιδέες του, που αναμφίβολα πολλές φορές μας εκπλήσσουν, επιμένει περισσότερο στα πράγματα που το δυσκολεύουν, αντιμετωπίζει τα προβλήματα με σθένος και πείσμα και τελικά φτάνει με επιτυχία στο στόχο του, ικανοποιημένο από το αποτέλεσμα των προσπαθειών του.

Όλη αυτή η διαδρομή πείθει το παιδί να ξαναπροσπαθήσει με τον ίδιο τρόπο να αντιμετωπίσει την επόμενη δυσκολία. Η εμπιστοσύνη που θα δείχνει, λοιπόν, στον εαυτό, με αρωγό τη συμπαράσταση και επιβράβευση των γονιών, θα γίνει ο λόγος της καλής επίδοσής του στο σχολείο και της προόδου του γενικότερα ως άνθρωπος. Η πρώτη του προσπάθεια θα είναι δύσκολη υπόθεση, όμως μαθαίνοντας τον τρόπο γίνεται αυτόματα τρόπος ζωής.

Πώς μπορούν να το πετύχουν αυτό οι γονείς;

Καταρχάς προτείνεται υπομονή, ψυχραιμία και χαμηλοί τόνοι των γονέων προς όφελος της συγκέντρωσης του παιδιού, καθώς και χρόνος ασχολίας μαζί του στη διάρκεια του διαβάσματος των μαθημάτων του. Παρακάτω προτείνονται κάποιες απλές τεχνικές που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την αυτοπεποίθησή του.

• Πρώτο μέλημα του γονέα θα πρέπει να αποτελεί η ενθάρρυνση του παιδιού να ασχοληθεί με τις ασκήσεις του, πείθοντάς το για το πόσο εύκολες και ενδιαφέρουσες θα του φανούν και πόσο χαρούμενη θα δείξει η δασκάλα με αυτό του το επίτευγμα. Με αυτόν τον τρόπο προδιαθέτουμε το παιδι για κάτι ελυκολο και ξεκινάει με διαφορετική διάθεση τις ασκήσεις του.
• Στην περίπτωση λάθους απάντησης του παιδιού σε κάποια ερώτηση, καλό θα ήταν να του δοθεί και δεύτερη, ίσως και τρίτη ευκαιρία να ανακαλύψει τη σωστή, δίχως να το αποκαρδιώνετε και περιμένοντας με υπομονή να το φέρει εις πέρας. Πρέπει να πιστέψει ότι είναι μέσα στις δυνατότητές του. Αν του δίνετε μασημένη τροφή δεν θα μάθει να παλεύει για τίποτα στη ζωή του.
• Το διάβασμα πρέπει να μετατραπεί για το παιδί σε μια ευχάριστη διαδικασία. Κάντε πλάκες και περάστε καλά μαζί του κατά τη διάρκεια του διαβάσματος. Πρέπει να συνδέσει το διάβασμα με όμορφα χρώματα και όχι με κάτι καταθλιπτικό.
• Ανακαλύψτε κάθε είδους ταλέντα του παιδιού σας και καλλιεργήστε τα. Όταν αντιληφθεί ότι τα καταφέρνει κάπου καλά, μαζεύει κουράγιο και για οτιδήποτε άλλο που το δυσκολεύει και μαζί και για το σχολείο.
• Δώστε του άφοβα ευθύνες (βοήθεια στο σπίτι, βοήθεια στο διάβασμα του αδερφού του κ.α) και επιβραβεύστε το γι'αυτό. Στα παιδιά αρέσει να αισθάνονται μεγάλα. Με αυτόν τον τρόπο θα αισθανθούν υπεύθυνοι και στο σχολείο και ωριμάζουν γρηγορότερα με αποτέλεσμα να αντιμετωπίσουν και ωριμότερα το θέμα «σχολείο».
• Μην του στερείτε το παιχνίδι ως τιμωρία και μην του φωνάζετε όταν αρνείται να διαβάσει. Το θλιμμένο σας πρόσωπο, του αρκεί για να ξανασκεφτεί το παραστράτημά του. Οι φωνές ταράζουν τα νεύρα του και ξυπνούν την αντίδραση.
• Σημαντικό είναι να απαντάτε σε κάθε είδους απορία του χωρίς εκνευρισμό. Κάτι που είναι αυτονόητο για σας, δεν είναι και για το παιδί σας. Αφήστε λίγο χρόνο να περάσει και κάντε και εσείς σ' αυτό την ίδια ερώτηση. Η ηθική ικανοποίηση που θα πάρει όταν σας δώσει τη σωστή απάντηση, είναι ανεκτίμητης αξίας. Συνάμα, μαθαίνετε στο παιδί σας να ρωτάει και να συμμετέχει στην τάξη χωρίς να φοβάται και να ντρέπεται για τις απορίες του.
• Τέλος, αυτό που θα πρέπει να αποφεύγετε είναι το να το προσβάλετε. Μην ξεχνάτε ότι απέναντί σας έχετε ένα άνθρωπο που πρέπει να μάθει τι σημαίνει αξιοπρέπεια. Οι προσβολές κάνουν το παιδί να αισθάνεται «κακό» και «λίγο» για εσάς και ότι δεν είναι άξιο να αγαπηθεί.

Η άποψή του παιδιού για τον εαυτό του - ο καθρέφτης του

Ακολουθώντας αυτές τις τεχνικές, αλλά και άλλες που μπορεί στην πορεία να φανταστείτε από μόνοι σας, βοηθάτε το παιδί να ανακαλύψει τον εαυτό του και τις δυνάμεις του.

Αν αισθανθεί τη δύναμη και τις δυνατότητες που κρύβει μέσα του, μαθαίνει να προσπαθεί, να σέβεται και να αγαπάει τον εαυτό του. Αναλογιστείτε μόνο τι εφόδιο είναι αυτό για την υπόλοιπη ζωή του.

Μην ξεχνάτε πως η εικόνα που έχει κάποιος για τον εαυτό του καθρεφτίζεται στις πράξεις του. Και αν δεν αγαπήσεις τον εαυτό σου γι'αυτό που είσαι, δεν μπορείς να κάνεις κανέναν να σε αγαπήσει. Τελικά αξίζει να προσπαθήσετε λίγο παραπάνω;

Γρηγοριάδου Κωνσταντίνα (Δασκάλα Δημ.Εκπαίδευσης)

Πηγή: Paidorama.com