Το γνωρίσαμε κι’ αυτό διαμεσολαβητές μου! Όταν πριν πολλά χρόνια σαν αποκλειστικοί ασφαλιστικοί σύμβουλοι ζωής,  προωθούσαμε με ενθουσιασμό ισόβια προγράμματα υγείας, σαν συμπληρωματικά προϊόντα ζωής, δεν ήταν δυνατόν να διανοηθούμε ότι θα συνέβαινε αυτό που συμβαίνει σήμερα.

Οι τρομακτικές αλλαγές που συντελέστηκαν όλα αυτά τα χρόνια στην διαχείριση και την μεθοδολογία προώθησης και διατήρησης των προγραμμάτων υγείας  των ασφαλιστικών εταιριών, οδήγησαν στην αλλαγή νοοτροπίας των ασφαλισμένων και των διαμεσολαβητών για τα συγκεκριμένα προγράμματα. Αρκετοί από εμάς τους διαμεσολαβητές, μαζί με τους  ασφαλισμένους  που εξακολουθούμε τόσα χρόνια να στηρίζουμε προγράμματα υγείας, δεν πιστεύουμε πλέον σε αυτήν την δήθεν  ισοβιότητα, που έτσι ή αλλιώς ως όρος έχει εκλείψει η έχει υποβαθμιστεί,  για λόγους που ήδη έχω αναλύσει και θα συνοψίσω και πάλι. Πολλοί διαφορετικοί δρόμοι οδήγησαν  στη νέα  πραγματικότητα τους διαμεσολαβητές και κυρίως τους ασφαλισμένους που υπέστησαν στο πετσί τους αυτές τις αλλαγές. Η επί χρόνια έλλειψη πραγματικής και ουσιαστικής εποπτείας των ασφαλιστικών εταιριών, το έλλειμμα της πολιτείας να αντιμετωπίσει έγκαιρα με νομοθετικές παρεμβάσεις τις στρεβλώσεις της αγοράς, από την ανεξέλεγκτη αύξηση των ιατρικών , διαγνωστικών και νοσοκομειακών εξόδων, η πρωτοφανής και εγκληματική αντιμετώπιση από την πολιτεία του θέματος της Ασπίδας, που άφησε χιλιάδες ασφαλισμένους με προβλήματα υγείας στο δρόμο. Τέλος η οδηγία Solvency II και  η οικονομική κρίση και τα επακόλουθα μνημόνια των δανειστών μας,  υποβάθμισαν την αξία όλου του θεσμού  της ασφάλισης και κυρίως των προγραμμάτων υγείας και τις περίφημες κάρτες νοσηλείας. Από την άλλη πλευρά, αφού η πολιτεία αδυνατούσε τόσα χρόνια να προστατέψει τους πολίτες της, από πολλές αυθαιρεσίες που έγιναν εις βάρος τους, έδωσε το έναυσμα να αναπτυχθούν ιδιωτικές πρωτοβουλίες και κινήματα προστασίας καταναλωτών, που πήραν την σκυτάλη δρώντας μαζικά με αγωγές και παρεμβάσεις στην πολιτεία κατά των ασφαλιστικών εταιριών. Τέτοιες δράσεις όμως αν και θετικές πολλές φορές, ποτέ δεν αποτέλεσαν ούτε και αποτελούν λύση, αφού δεν προωθούν την ανάπτυξη, αλλά οδηγούν στην εκατέρωθεν δυσπιστία μεταξύ όλων των θεσμικών παραγόντων της αγοράς και στην ισορροπία του τρόμου εις βάρος της βελτίωσης του θεσμού και των καλώς εννοουμένων συμφερόντων των ασφαλισμένων. Θετικό γεγονός κατά την γνώμη μου αποτελεί, ότι η οικονομική κρίση ανέδειξε επίσης πολλά προβλήματα σοβαρού ασφαλιστικού management. Έτσι έστω και αργά έγινε αναγκαία  η ορθολογική προσέγγιση σε στόχους, η  επιδίωξη του θετικού  τεχνικού αποτελέσματος και του κέρδους, αντί του όγκου της παραγωγής για όλους τους κλάδους ασφάλισης, ετήσιων μετρήσιμων μεγεθών. Αυτό συνέβη σε όλα τα προϊόντα ευρείας αποδοχής, όπως και στα προγράμματα νοσηλείας, που άρχισαν να μετατρέπονται σταδιακά σε ετησίως ανανεούμενα, αφού δυστυχώς το καράβι φαινόταν ότι ήδη είχε εξοκείλει από την δεκαετία του  1990. Το πρόβλημα εντάθηκε σαφώς μετά το 2000 εις βάρος όλων των περίφημων «ισόβιων προγραμμάτων υγείας της πυτζάμας» που είχαν σχεδιαστεί την προηγούμενη δεκαετία και μοιραία κατέρρευσαν, από τις ανεξέλεγκτες ή και πλασματικές χρεώσεις των νοσοκομειακών και ιατρικών εξόδων, χωρίς να παραγνωρίζεται και η κακοδιαχείριση των διοικήσεων των περισσοτέρων ασφαλιστών. Δυστυχώς για την ιδιωτική ασφάλιση αλλά   έπρεπε να αποπληρωθούν από τον θεσμό οι τεράστιες επενδύσεις εκατομμυρίων που είχαν γίνει, ώστε να κτιστούν και να εξοπλιστούν φαραωνικές νοσοκομειακές μονάδες και διαγνωστικά κέντρα. Μονάδες  που δεν κτίστηκαν με ορθολογικό τρόπο βασισμένο σε πληθυσμιακά κριτήρια και επιστημονικές προσεγγίσεις, όπως στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά για την ικανοποίηση της απληστίας κάποιων επενδυτών, προκειμένου να τα οικονομήσουν από  την ψευδοευδαιμονία που μας οδήγησαν οι πολιτικές μας ηγεσίες. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε  ότι  δισεκατομμύρια ευρώ δαπανήθηκαν και κατασπαταλήθηκαν, για διαγνωστικά φάρμακα και ψεύτικες νοσηλείες βυθίζοντας στα χρέη το ελληνικό δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία χάρις στα κυκλώματα γιατρών, φαρμακευτικών εταιριών και εισαγωγέων ιατρικού υλικού, που χρέωναν ανεξέλεγκτα δύο και τρεις φορές τα πάντα.   Μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό, θυμόμαστε όλοι τις προσπάθειες βίαιης αντικατάστασης  προγραμμάτων νοσηλείας, είτε μέσω των αποκλειστικών δικτύων των εταιριών, είτε μέσω παράτυπων επιστολών μείωσης των παροχών στους πελάτες, είτε μέσω υπερβολικών αυξήσεων των προνομιακών ισοβίων  προγραμμάτων νοσηλείας. Αυτά όμως με την σειρά τους οδήγησαν σε καταδικαστικές αποφάσεις, εις βάρος ασφαλιστικών εταιριών μετά από αγωγές ασφαλισμένων που αντέδρασαν ατομικά ή μαζικά μέσω των καταναλωτικών τους οργανώσεων, αυξάνοντας την δυσπιστία στον θεσμό.  Από την επιβολή των μνημονίων και μετά και τον επακόλουθο έλεγχο για την μείωση όλων των ιατρικών εξόδων, σε συνδυασμό με την κάθετη πτώση όλων των εισοδημάτων, μπήκαμε σε μια νέα πραγματικότητα.  Τα νοσοκομεία και τα διαγνωστικά κέντρα παρακαλούν τώρα στην κυριολεξία για πελάτες, προσφέροντας  «δωρεάν παροχές», «ειδικές εκπτώσεις» ή τιμές, σε οποιονδήποτε πολίτη θα επισκεφθεί κάποιο ιδιωτικό  νοσοκομείο και θα αφήσει έστω την σκόνη από τα παπούτσια του. Πριν δύο τρία χρόνια εμφανίστηκαν κάποιες «κάρτες υγείας» που προωθούνταν μέσω τραπεζών  και ουσιαστικά αποτελούσαν εκπτωτικές κάρτες διαγνωστικών κέντρων και κλινικών και όχι προγράμματα κάλυψης νοσοκομειακών εξόδων. Το φαινόμενο εξαπλώθηκε και τέτοιες κάρτες άρχισαν να διατίθενται από ανεξάρτητα δίκτυα στον κάθε πικραμένο πολίτη, αφού είναι δεδομένη η αγωνία του να κουμαντάρει τα πενιχρά του εισοδήματα και να αντιμετωπίσει φθηνά τις καθημερινές του ανασφάλειες από την παρεπόμενη κρίση του δημόσιου συστήματος υγείας. Σταδιακά οι εκπτωτικές αυτές κάρτες αυτές εμπλουτίστηκαν με ολόκληρα δίκτυα διαγνωστικών κέντρων ή κλινικών και συμπληρώθηκαν από οδοντιατρικές υπηρεσίες, φυσικοθεραπείες, φαρμακεία ή και προϊοντικές εκπτώσεις τροφίμων σε Super Market ή και μεμονωμένων προϊόντων όπως το λάδι, τα φασόλια κλπ, που τα προωθούσαν ακόμα και άνθρωποι του ασφαλιστικού μας χώρου. Η θολούρα εντάθηκε και στα δίκτυα διάθεσης και έτσι εισήλθαν στο χώρο για να πουλήσουν  τέτοια εκπτωτικά  προϊόντα, απιστοποίητοι μεσάζοντες ή απατεωνίσκοι κάθε λογής, για να τα διαθέσουν περιστασιακά στον κάθε αφελή, που θεωρεί ότι θα λύσει την ανασφάλεια του και τα έξοδα νοσηλείας του, αγοράζοντας  δήθεν «κάρτα υγείας» με 100 ευρώ ετήσιο ασφάλιστρο για όλη του την οικογένεια. Το ανησυχητικό όλων αυτών είναι, ότι εισήλθαν σε αυτές τις λογικές και κάποιες ασφαλιστικές εταιρίες. Ήδη κάνουν προσπάθειες να προωθήσουν τέτοιες κάρτες, είτε ως αμιγείς κάρτες νοσηλείας που συνδυάζονται με εκπτώσεις, είτε συνδυαστικά ως νοσηλευτικές-εκπτωτικές ή και μεμονωμένα εκπτωτικές προϊοντικές, σε συγκεκριμένα νοσοκομεία, δίκτυα διαγνωστικά κέντρα που αυξάνουν την σύγχυση στους ασφαλισμένους.

Στην εποχή της πακεταρισμένης κάρτας νοσηλίας

Σαν να μην έφθανε μόνον αυτό μπήκαμε και στην νέα εποχή  προώθησης «πακεταρισμένης κάρτας νοσηλείας» από συγκεκριμένη ασφαλιστική εταιρία μέσω  διαδικτύου, χωρίς την διαμεσολάβηση επαγγελματιών του χώρου,  που εξάλλου προώθησε πρώτη την ασφάλιση των αυτοκινήτων με τον ίδιο τρόπο.

Δικαίωμα τους και δικαίωμα μας! Ποια πρέπει να είναι η στάση των επαγγελματιών διαμεσολαβητών?. Πρέπει να είμαστε ακόμα πιο κοντά στους πελάτες μας, επεξηγώντας τους πλήρως τους κινδύνους όλων αυτών των υπηρεσιών , τους όρους και τα δικαιώματα τους με κάθε λεπτομέρεια, τονίζοντας τους ότι οι ασφαλιστικές εταιρίες είναι εμπορικές επιχειρήσεις και στοχεύουν στο κέρδος. Πρέπει να είμαστε  100% δίπλα τους όταν θα χρειαστούν τις υπηρεσίες μας και με κάθε κόστος, εφόσον βεβαίως έχουν δίκιο. Παράλληλα να τους γνωστοποιούμε συνεχώς  ότι είμαστε μαζί τους και  μπορούν ανά πάσα στιγμή  να μεταφέρουν τα δικαιώματά τους  στην επόμενη ασφαλιστική εταιρία, εάν  αδυνατούν  κάποια στιγμή να αντιμετωπίσουν τις συνεχείς ετήσιες αυξήσεις της κάρτας τους, με την προϋπόθεση ότι είναι υγιείς. Κίνητρα μας πλέον πρέπει να είναι τα συνδυαστικά οφέλη όλων, με  πρώτιστο το καλώς εννοούμενο συμφέρον των πελατών μας, χωρίς να παραβλέπουμε σε καμία περίπτωση το ύψος της ετήσιας επαναλαμβανόμενης προμήθειας μας και το βαθμό  εξυπηρέτησης των ασφαλιστηρίων των πελατών μας και του γραφείου μας από τις ασφαλιστικές εταιρίες για να επιβιώσουμε. Ας μην ξεχνούν στο εξής, όσα στελέχη της ασφαλιστικής αγοράς έφεραν  τα πράγματα εδώ, ότι οι  κάρτες νοσηλείας δεν θα είναι στο εξής ετησίως ανανεούμενες στην δική τους εταιρία , αν συνεχίσουν τα ίδια κόλπα, αλλά ετησίως μεταφερόμενες σε άλλη εταιρία, όπως ακριβώς τα ασφαλιστήρια των αυτοκινήτων.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα NextDeal, τεύχος 292 που κυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της χώρας.