Τα φώτα είναι στραμμένα απόψε στην αμερικανική πρωτεύουσα, όπου ο Ντόναλντ Τραμπ θα υποδεχθεί τον Ουκρανό Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τους υπόλοιπους δυτικούς ηγέτες. Η πολυπλοκότητα του ουκρανικού ζητήματος και τα "αγκάθια" που συνεχίζουν να υφίστανται στην προσπάθεια για την εξεύρεση λύσης που θα οδηγήσει σε πρώτη φάση σε κατάπαυση του πυρός, δεν αφήνουν περιθώρια για υπέρμετρη αισιοδοξία. Πολλά θα εξαρτηθούν από τη στάση της ουκρανικής ηγεσίας, η οποία θα κληθεί να κάνει συμβιβασμούς. Μέχρι ποιο σημείο μπορεί να υποχωρήσει ο κ. Ζελένσκι, στα χέρια του οποίου βρίσκονται οι τύχες της χώρας που τα τελευταία τρεισήμισι χρόνια μάχεται να επιβιώσει και να υπερασπιστεί την εθνική της κυριαρχία; Τα διλήμματα είναι σκληρά, αλλά ο Ουκρανός πρόεδρος έχει επιδείξει μέχρι τώρα δυναμική στάση, στέλνοντας μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση ότι η παραχώρηση εδαφών απαγορεύεται από το ίδιο το Σύνταγμα. Σε μία περίοδο που η Μόσχα φαίνεται ξεκάθαρα να έχει το πάνω χέρι λόγω των επιτυχιών στο πεδίο της μάχης, αλλά και της αλλαγής στάσης της αμερικανικής διοίκησης, δύο είναι οι παράμετροι που θα επηρεάσουν την εξέλιξη των συνομιλιών: το πρώτο αφορά στο εδαφικό και το δεύτερο τις δικλείδες ασφαλείας με τη σφραγίδα των ΗΠΑ κατά κύριο λόγο, ώστε στο μέλλον να αποτραπεί μια νέα επίθεση στην Ουκρανία. Ο Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να διαδραματίσει έναν σημαντικό ρόλο στην πορεία των συζητήσεων. Ο ίδιος επιχειρεί να στείλει το μήνυμα στην Ουκρανία, αλλά και στους υπόλοιπους εταίρους, ότι είναι πολύ δύσκολο να επιστρέψουμε στην προ του 2014 κατάσταση. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η Κριμαία θα παραμείνει στα χέρια των Ρώσων, ενώ στο τραπέζι του διαλόγου θα μπουν οι υπόλοιπες τέσσερις περιφέρειες, Ντονιέτσκ, Λουγκάνσκ, Σαπορίζια και Χερσώνα. Η ρωσική πλευρά δίνει μεγάλη έμφαση στην απόλυτη κυριαρχία της στην ευρύτερη περιοχή του Ντονμπάς. Ωστόσο, ένα κομμάτι της περιοχής αυτής παραμένει στα χέρια των Ουκρανών. Στρατηγικοί αναλυτές εκτιμούν πως δύσκολα η ουκρανική πλευρά θα δεχθεί να φύγει αμαχητί από τα στρατηγικά σημεία του Κραματόρσκ και του Σλαβιάσνκ, όπου έχει αναπτυχθεί η βασική και παράλληλα ανθεκτική γραμμή της ουκρανικής άμυνας στο ανατολικό μέτωπο. Αν η Ουκρανία την απωλέσει, τότε ελλοχεύει ο κίνδυνος της άνευ εμποδίου επέλασης των ρωσικών δυνάμεων προς τα δυτικά και το Κίεβο, αν αυτό αποφασίσει ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Από τη δική τους πλευρά, οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να στηρίξουν την Ουκρανία με κάθε τρόπο, επιδεικνύοντας έντονη επιφυλακτικότητα για τις πραγματικές προθέσεις των Ρώσων στο μέλλον. Απόψε το βράδυ προτίθενται να πιέσουν τον Αμερικανό Πρόεδρο να μην κάνει το χατίρι στους Ρώσους, όπως ο Τσάμπερλεϊν έκανε το χατίρι στους Γερμανούς το 1938 στη Διάσκεψη του Μονάχου, παραδίδοντας τους τη Σουδητία (Τσεχοσλοβακία). Θα τα καταφέρουν άραγε; Η στρατηγική στόχευση και οι επιδιώξεις των ΗΠΑ θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τη συνέχεια…