Ο Συνήγορος του Καταναλωτή, έχοντας γίνει αποδέκτης πλήθους αναφορών καταναλωτών-ληπτών στεγαστικών δανείων σε ελβετικό φράγκο, οι οποίοι προχώρησαν στη σύναψη των επίμαχων συμβάσεων δίχως να έχει προηγηθεί η απαιτούμενη ενημέρωσή τους σχετικά με τους κινδύνους της συναλλαγής, προέβη στη διατύπωση Συστάσεων προς τις εμπλεκόμενες τράπεζες για την αναδιάρθρωση των εν λόγω δανείων, λαμβάνοντας, ιδίως, υπόψη:

- Το γεγονός ότι από τα έγγραφα που προσκομίστηκαν δεν αποδείχθηκε η εκ μέρους των τραπεζών εκπλήρωση της νόμιμης υποχρέωσής τους για την παροχή πλήρους και εμπεριστατωμένης πληροφόρησης σχετικά με τις πτυχές εκείνες των συμβάσεων που άπτονται των συναλλαγματικών κινδύνων και των μεθόδων προστασίας έναντι αυτών, με αποτέλεσμα οι δανειολήπτες να έχουν προχωρήσει στη σύναψη συμβάσεων, για τις παραμέτρους των οποίων δεν είχαν δεχθεί την προβλεπόμενη νόμιμη ενημέρωση, προκειμένου να λάβουν τεκμηριωμένη απόφαση συναλλαγής και, μάλιστα, ιδιαίτερα σημαντικής, δεδομένης της χρονικής διάρκειας της δέσμευσης και της σπουδαιότητας του σκοπού της (κάλυψη στεγαστικών αναγκών). Ενδεχομένως, εάν είχαν εγκαίρως λάβει όλες τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με τη λειτουργία των εν λόγω δανείων, να είχαν οδηγηθεί σε διαφορετική απόφαση σε σχέση με το είδος του δανείου που θα λάμβαναν, καθώς, πέραν της δελεαστικής (ιδίως κατά το διάστημα σύναψης των περισσότερων συμβάσεων αυτού του είδους) συναλλαγματικής ισοτιμίας και του δελεαστικού επιτοκίου, θα είχαν συνεκτιμήσει τους κινδύνους που συνεπάγεται η έκθεσή τους σε μεταβλητούς και εκτός της σφαίρας επιρροής τους παράγοντες της αγοράς συναλλάγματος ή θα είχαν ασφαλίσει τον σχετικό κίνδυνό τους. Η παράλειψη σχετικής πληροφόρησης συνιστά παραβίαση υποχρέωσης και γεννά ευθύνη των τραπεζών έναντι των οφειλετών τους.

- Το νομικό πλαίσιο ευθύνης των τραπεζών (βλ. αναλυτικότερα την ετήσια έκθεση του Σ.τ.Κ. για το 2015, σελ. 90-91). 

- Το γεγονός ότι οι πλημμελώς ενημερωμένοι δανειολήπτες των εν λόγω προϊόντων βρίσκονται σήμερα σε ιδιαιτέρως δυσχερή θέση, συνεκτιμώντας, αφενός, την τρέχουσα κρίσιμη οικονομική συγκυρία, αφετέρου, τη σοβαρή υποτίμηση του ευρώ έναντι του νομίσματος χορήγησης τα τελευταία έτη και, ιδίως, την αναθεώρηση της πολιτικής σταθερότητας της ισοτιμίας που εφάρμοσε η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας στις αρχές του 2015, με αποτέλεσμα την ενίσχυση του ελβετικού φράγκου στα επίπεδα του 1€/1,05CHF. 

Η Σύσταση που απηύθυνε η Αρχή για την εξωδικαστική επίλυση των σχετικών διαφορών έχει ως εξής:

Για το παρελθόν, υπολογίζεται η ζημία του καταναλωτή, συγκρίνοντας τις καταβολές που έχει κάνει έναντι του δανείου σε ελβετικό φράγκο με αυτές που θα είχε κάνει, αν είχε λάβει το δάνειο σε ευρώ, με το αντίστοιχο επιτόκιο που είχαν τα δάνεια σε ευρώ κατά τη σύναψη της σύμβασης. Το εκάστοτε επιτόκιο σε ευρώ θα λαμβάνεται από τα στατιστικά δεδομένα της Τράπεζας της Ελλάδας.

Για τα δάνεια που αρχικά λήφθηκαν σε ευρώ και αργότερα μετατράπηκαν, με τροποποίηση της σύμβασης, σε ελβετικό φράγκο θα λαμβάνεται υπόψη το επιτόκιο σε ευρώ της αρχικής σύμβασης. Το ισόποσο της ζημίας σε ελβετικό φράγκο που προκύπτει θα αφαιρείται από το δάνειο. Το επίμαχο δάνειο θα παραμένει ως έχει, βάσει της υπάρχουσας σύμβασης σε ελβετικό φράγκο, με τη δόση και το αντίστοιχο επιτόκιο σε ελβετικό φράγκο, όμως η πληρωμή της δόσης σε ευρώ θα διαχωρίζεται σε δύο (2) μέρη: Ο καταναλωτής θα πληρώνει με σταθερή ισοτιμία 1€/1,40CHF και η διαφορά που προκύπτει από την πραγματική ισοτιμία θα καλύπτεται από την τράπεζα έως τη λήξη του δανείου. Η πρόταση αυτή αφορά, βεβαίως, την περίπτωση που η πραγματική ισοτιμία δεν ξεπερνάει το 1€/1,40 CHF.

Σημειώνεται ότι η εν λόγω Σύσταση ήρθε σε συνέχεια προηγούμενης (από 17-9-2015) Πρότασης της Αρχής, η οποία δεν είχε γίνει αποδεκτή από τις εμπλεκόμενες τράπεζες.