Ακόμη και μια μετρίου μεγέθους εταιρία αν ήταν να αντικαταστήσει μια υπηρεσία που προσφέρει στο Κοινό, θα είχε πρώτα οργανώσει με λεπτομέρεια το διάδοχο σύστημα, το τεστάρει και ΔΙΑΦΗΜΗΣΕΙ την αλλαγή. Και όχι να την πραγματοποιήσει με μέθοδο 21ης Απριλίου. Είναι προφανές ότι το σχέδιο ήταν ένα γενικό blue print που λέμε, αλλά έπρεπε να εκτελεστεί βιαστικά για να εμφανιστούν αποτελέσματα…και να καταβληθούν bonus.

Αλλά, όπως πολλές φορές έχω σημειώσει, όταν δίνεις την λάθος λύση σε ένα πρόβλημα, στο τέλος παίρνεις δύο προβλήματα. Εκείνο που είχες και εκείνο που αντιστοιχεί στην λάθος λύση. Γιατί η σχέση προβλήματος και λύσης δεν πάει μόνο έτσι, πάει και αντίστροφα: Από την λύση στο πρόβλημα (Αμφιμονοσήμαντη αντιστοιχία στα μαθηματικά) γιατί όταν γεννηθεί ένα πρόβλημα, γεννιέται μαζί και η λύση του. Απλώς πρέπει να την βρούμε.

Ο… αέρας του Υπερταμείου δεν ήταν αρκετός για να σκεπάσει το λάθος.

Άντε λοιπόν από την αρχή, με δύο προβλήματα πλέον. Ένα που είχαμε και ένα καινούργιο, πιο δύσκολο. 
Πολιτικό.

Και ένα ακόμη προβληματάκι: Τα αποτελέσματα.