«…Κι ο ήλιος το μοσχάρι!» Αυτό συνήθως άκουγα σαν παιδί κάθε φορά που η μαμά μου κατέβαλε απεγνωσμένες προσπάθειες να μου αποδείξει τη σπουδαιότητα του επαρκούς ύπνου! Και εγώ -κάθε φορά- αδυνατούσα να πειστώ! Κάτι η παιδική περιέργεια,  κάτι η φυσιολογική αυξημένη ενεργητικότητα και η διάθεση να εξερευνήσεις τον κόσμο όλο, δεν μπορούσα έτσι απλά να πειστώ! Θυμάμαι πως παρακολουθούσα τους δείκτες του ρολογιού όλο ανυπομονησία μέχρι να τελειώσουν αυτές οι «βασανιστικές» ώρες της μεσημεριανής μου …σιέστας! Και κείνοι έμοιαζε να με κοροϊδεύουν! Όσο πιο πολύ τους κοιτούσα τόσο πιο ακίνητοι έμεναν! Τι μαρτύριο κι αυτό! Να σε βάζουν για ύπνο όταν δεν νυστάζεις!

Έχοντας πια μεγαλώσει η ίδια και έχοντας μεγαλώσει δυο παιδιά, έχω επιτέλους πειστεί! Όταν ένα παιδί είναι πραγματικά κουρασμένο, θα κοιμηθεί. Αυτό είναι το φυσιολογικό. Ο ύπνος μαζί με την τροφή, είναι μια από τις φυσικές ανάγκες όλων των ζωντανών οργανισμών. Αναζωογονεί το σώμα και το πνεύμα, φορτίζει πάλι τον οργανισμό μας με την ενέργεια που χάθηκε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Είναι κάτι που θα έπρεπε να έρχεται φυσικά, αβίαστα. Πώς γίνεται λοιπόν, ενώ ακούγεται τόσο απλό, να είναι τόσο δύσκολο για πολλούς γονείς να πείσουν τα παιδιά τους να πάνε για ύπνο μια νορμάλ ώρα; Γιατί πάρα πολλά παιδιά μοιάζει να μην κουράζονται ποτέ; Μικρά αρκουδάκια DURACEL που χοροπηδούν και τρέχουν ασταμάτητα τεστάροντας την υπομονή και τα νεύρα μας σε καθημερινή βάση!….

Καταρχήν υπάρχουν δύο είδη κούρασης (και ξεκούρασης!): Η πνευματική και η σωματική. Το σώμα μας και κυρίως το πνεύμα μας πρέπει να είναι ξεκούραστο προκειμένου να μπορέσει να αποκωδικοποιήσει και να επεξεργαστεί τα χιλιάδες (……ή και πολύ παραπάνω!) μηνύματα που δέχεται σε καθημερινή βάση. Και για να μπορέσει να επέλθει η «καλή κούραση» και να ακολουθήσει μια εξίσου «καλή ξε-κούραση», χρειάζεται ισόποση αναγνώριση από τον οργανισμό μας και των δύο της ειδών. Με άλλα λόγια, παρουσιάζει αντικειμενική δυσκολία η περίπτωση να πέσει κάποιος για ύπνο και να κοιμηθεί άνετα αν δεν έχει νιώσει να αγκαλιάζει το κορμί του η γλυκιά ραστώνη που έρχεται μετά από μια έντονη σωματική δραστηριότητα. Ή να κοιμηθεί βαθιά και ήρεμα αν το μυαλό είναι γεμάτο έγνοιες.

Με τη σωματική δραστηριότητα το πνεύμα αποφορτίζεται, μιας και λειτουργεί στο mode του «ενστίκτου», στο πολύ απλό «δράση – αντίδραση». Και εδώ φαίνεται το πρόβλημα της εποχής μας. Στις μέρες μας, τα παιδιά, αλλά και οι ενήλικες, μοιάζει να πάσχουμε από «πνευματική υπερκόπωση»! Το πνεύμα καταπονείται υπερβολικά ενώ το σώμα γίνεται όλο και πιο μαλθακό!
Δυστυχώς από τη σύγχρονη ζωή στις μεγαλουπόλεις λείπει η ευκαιρία για κίνηση και επαφή με τη φύση. Κοντεύουμε να «ριζώσουμε» στην καρέκλα του γραφείου οι γονείς, στα θρανία των σχολείων και των φροντιστηρίων τα μεγαλύτερα παιδιά, στον αναπαυτικό καναπέ μας όλοι μαζί, μικροί και μεγάλοι, μετά από όλη την … «κούραση» της ημέρας! Στον καναπέ μπροστά από την ανοιχτή τηλεόραση για να ξεκουραστούμε, μπροστά από ένα playstation τα παιδιά για να παίξουν.

Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει καμιά ξεκούραση στη συγκεκριμένη εικόνα. Το μόνο που συμβαίνει είναι ότι κουράζουμε το πνεύμα μας φορτώνοντάς το με περισσότερα μηνύματα, ερεθίσματα, εικόνες και ήχους, κλεισμένοι στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού μας… Και μετά, πώς να κοιμηθείς; Πότε θα προλάβεις να αντιδράσεις σε τόσα ερεθίσματα; Με ποιο ακριβώς τρόπο θα «ξεδώσεις»; Κι αν για μας , τους μεγάλους ισχύει ότι ένα ποτό, ένα δείπνο με φίλους ή η παρακολούθηση μιας ταινίας θα μας χαλαρώσει και θα μας ξεκουράσει, θα μας αποφορτίσει και θα μας προετοιμάσει για έναν καλό ύπνο, σε καμία περίπτωση δεν συμβαίνει το ίδιο για τα παιδιά. Είναι πολύ σημαντικό να έχουν ξεκουράσει το πνεύμα τους, κουράζοντας το σώμα τους! (Είναι περίεργο, όμως μοιάζει τα δύο είδη κούρασης να λειτουργούν αντιστρόφως ανάλογα προς την ξεκούραση! Η σωματική κούραση εξασφαλίζει πνευματική ξεκούραση και το αντίστροφο!)  Όπως επίσης καλό είναι να υπάρχει ένα σταθερό πρόγραμμα και «εθιμοτυπικό» στη διαδικασία του ύπνου. Πρέπει να υπάρχει σωστή προετοιμασία, όπως ένα ελαφρύ γεύμα, ένα ζεστό μπάνιο, απαλός φωτισμός ένα όμορφο παραμύθι από τη γνώριμη φωνή της μαμάς ή του μπαμπά που θα εξασφαλίσει στο παιδί ασφάλεια και ηρεμία.

Αν λοιπόν είμαστε κι εμείς διατεθειμένοι να έχουμε «ποιοτική» κούραση στην καθημερινότητά  μας, παροτρύνοντας τα παιδιά μας να έχουν μια πιο κινητικά δραστήρια ζωή, αν είμαστε έτοιμοι να τηρήσουμε προγράμματα επιδεικνύοντας σταθερότητα σε σοβαρά θέματα όπως ο ύπνος και η ξεκούραση του παιδιού μας, αν έχουμε μεγαλύτερη ισορροπία ανάμεσα στη φροντίδα του πνεύματος αλλά και του σώματός μας τότε μικροί και μεγάλοι κυριολεκτικά θα παραδοθούμε πολύ ευχάριστα στην αγκαλιά του Μορφέα!...

*Βανέσσα Τριανταφύλλου, Νηπιαγωγός

**Τα θέματα για το παιδί είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας της εφημερίδας «Παιδικός Σταθμός για Γονείς» και των ανθρώπων του νηπιακού κέντρου «Μανταρίνι».

Κάντε click εδώ:  www.psgg.gr  και βρείτε όλα τα θέματα που αφορούν στην υγεία, ψυχολογία, ανάπτυξη, διατροφή, συμβουλευτική των παιδιών.

Νηπιαγωγείο & Βρεφονηπιακό Κέντρο
ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ
Λ. Κατσώνη 42 & Μ. Μπότσαρη, 145 61 Κηφισιά
Τηλ.: 210-8012761 Τηλ. & Fax: 210-6233243
Http: www.mantarinikids.com E-mail: [email protected]