Η κλοπή στην παιδική ηλικία είναι ένα φαινόμενο με το οποίο οι γονείς πιθανόν να έρθουν κάποια στιγμή αντιμέτωποι. Η σοβαρότητα της κατάστασης είναι ανάλογη του σταδίου ανάπτυξης του παιδιού και της συχνότητας του φαινομένου.

Ποιοι είναι οι λόγοι που οδηγούν ένα παιδί στο να «πάρει» κάτι ξένο και να το κάνει δικό του;

• Τα παιδιά βομβαρδίζονται καθημερινά από χιλιάδες διαφημίσεις με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι επιθυμίες και οι «απαιτήσεις» τους. Ζητούν και ό,τι δεν αποκτούν το ζηλεύουν. Η ζήλια και η προσωπική τους στέρηση μπορεί να οδηγήσει στην απόκτηση του παιχνιδιού με αθέμιτα μέσα.
• Στην προσχολική ηλικία ειδικότερα το παιδί δε λειτουργεί συνειδητά, αλλά ορμώμενο από τον εγωκεντρισμό που το χαρακτηρίζει: αδυνατεί να μπει στη θέση του άλλου και αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσα από μία μόνο οπτική, τη δική του. Σε συνδυασμό με την αδυναμία να κατανοήσει ακόμα την αξία των χρημάτων και του κόστους των αντικειμένων δεν παίρνει κάτι από το σχολείο ή από άλλο παιδί συνειδητά.
• Στο δημοτικό γνωρίζουν πια ότι η πράξη αυτή δεν είναι σωστή και επιφέρει ποινές, αλλά δεν αναγνωρίζουν ακόμα το μέγεθος της σοβαρότητας. Παρεκτρέπονται λοιπόν προκειμένου να αποκτήσουν το επιθυμητό.
• Το παιδί με θυμό (απέναντι στους γονείς, στο σχολείο ή στον εαυτό του) βλέπει την κλοπή σαν τιμωρία για τους δικούς του ή σαν μέσο εκδίκησης, ενώ το αντικείμενο δεν είναι αυτοσκοπός.
• Το στεναχωρημένο και απογοητευμένο παιδί που βιώνει εντάσεις μέσα στην οικογένεια καταφεύγει στην κλοπή για να τραβήξει την προσοχή, πιστεύοντας πως έτσι θα δοθεί λύση στο πρόβλημα.
• Το παραμελημένο παιδί το κάνει για να ασχοληθούν μαζί του και να του δώσουν την προσοχή που χρειάζεται.

Η αρχική διαπίστωση του φαινομένου είναι πάντα δύσκολη, μας ξαφνιάζει και μας ανησυχεί. Εντούτοις, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στις αντιδράσεις μας:

• Σε καμία περίπτωση δεν αδιαφορούμε και δεν αντιμετωπίζουμε το γεγονός σαν «κρίση» που θα περάσει.
• Εξηγούμε στο παιδί πόσο σοβαρή είναι η πράξη του (προσβλητική για το ίδιο, άδικη για τους άλλους, παράνομη για την κοινωνία…).
• Το συμβουλεύουμε να επιστρέψει το αντικείμενο ζητώντας συγνώμη (δηλ αναγνωρίζω το λάθος μου).
• Αποφεύγουμε χαρακτηρισμούς όπως «κλέφτης», «κακός», κά.
• Αντιμετωπίζουμε το περιστατικό ως μεμονωμένο και στη συνέχεια λήξαν δείχνοντας εμπιστοσύνη ότι δε θα ξανασυμβεί και αποφορτίζοντάς το από τις ενοχές.
• Αν ωστόσο η ανεπιθύμητη συμπεριφορά επαναλαμβάνεται και ιδίως αν συνοδεύεται από άλλες αρνητικές καλό είναι να συμβουλευτούμε έναν ειδικό για την ομαλή και υγιή συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού μας.

*Κατερίνα Χαχάλη, Νηπιαγωγός, Αχαρνές, Αττική

**Τα θέματα για το παιδί είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας της εφημερίδας «Παιδικός Σταθμός για Γονείς» και των ανθρώπων του νηπιακού κέντρου «Μανταρίνι».

Κάντε click εδώ: www.psgg.gr και βρείτε όλα τα θέματα που αφορούν στην υγεία, ψυχολογία, ανάπτυξη, διατροφή, συμβουλευτική των παιδιών.

Νηπιαγωγείο & Βρεφονηπιακό Κέντρο
ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ
Λ. Κατσώνη 42 & Μ. Μπότσαρη, 145 61 Κηφισιά
Http: www.mantarinikids.com E-mail: [email protected]