Μέσα στα πλαίσια μιας οικογένειας είναι φυσικό να σημειώνονται διαφωνίες, ακόμη και καυγάδες, μεταξύ των γονιών. Ορισμένες φορές όμως, οι γονείς χάνουν την υπομονή τους: επιτίθενται λεκτικά ο ένας στον άλλο, εκδηλώνουν θυμό, παράπονο, δυσαρέσκεια. Αν αυτό έχει εξελιχθεί σε πάγια τακτική επικοινωνίας ή αντιμετώπισης προβλημάτων, μπορεί να έχει μια σειρά από αρνητικές συνέπειες στα παιδιά:

• Τα ίδια αισθάνονται ανασφάλεια και ανησυχία, ακόμη κι αν δεν το δείχνουν. Φοβούνται ενδεχομένως για τη σχέση των γονιών, χάνουν την εμπιστοσύνη τους σ’ αυτούς, δεν νιώθουν ηρεμία και σιγουριά στο σπίτι.
• Στο μυαλό τους η διαφωνία ενοχοποιείται. Ταυτόχρονα, το παράδειγμα των γονιών τούς δείχνει ότι η σύγκρουση (και όχι ο διάλογος) είναι ο συνηθισμένος τρόπος για να λύνουν οι άνθρωποι τις διαφορές τους.
• Υπονομεύεται η εικόνα που έχουν για τους γονείς. Ιδίως σε περιπτώσεις που ο ένας γονιός καταφέρεται προσωπικά εναντίον του άλλου με χαρακτηρισμούς, τα παιδιά επηρεάζονται αρνητικά και αισθάνονται ότι πρέπει να επέμβουν ή να υπερασπίσουν κάποιον από τους δύο.
• Βιώνουν συναισθήματα ενοχής («εγώ φταίω, ήμουν κακό παιδί») και χαμηλής αυτοεκτίμησης.
• Μπορεί να παρουσιάσουν αδυναμία συγκέντρωσης ή μειωμένη σχολική επίδοση. Επιπλέον, ενδέχεται να εκδηλώσουν επιθετική συμπεριφορά προς τους συνομηλίκους τους ή αντίθετα, να κλειστούν στον εαυτό τους.

Ποιοι όμως είναι οι ενδεδειγμένοι τρόποι προκειμένου οι γονείς να διαχειρίζονται ορθά τους τσακωμούς;

• Θυμόμαστε πάντα ότι η συμπεριφορά μας ως γονείς είναι παράδειγμα για τα παιδιά μας. Από εμάς θα μάθουν πώς να διαχειρίζονται τη διαφωνία, πώς να εκφράζουν τη γνώμη τους, πώς να τοποθετούνται απέναντι στους άλλους. Είναι σημαντικό, όταν υπάρχουν διαπληκτισμοί, να διδάσκουμε το σεβασμό και την αξία της υποχωρητικότητας ή της συγνώμης μέσα από τη δική μας πράξη. Όταν οι γονείς διαφωνούν αλλά αναγνωρίζουν τα όρια, μην προσβάλλοντας ο ένας την προσωπικότητα του άλλου, δίνουν ένα σπουδαίο μάθημα στα παιδιά.
• Σε ό,τι αφορά θέματα ανατροφής, είναι καλό να διατηρείται μια κοινή γραμμή απέναντι στα παιδιά. Τυχόν διαφωνίες επί τέτοιων ζητημάτων, μπορούν να οδηγήσουν σε «συμμαχίες» του παιδιών με τον έναν από τους δύο γονείς, ακόμη και σε ευθεία αμφισβήτηση του άλλου γονιού.
• Αποφεύγουμε  μπροστά στα παιδιά τους τσακωμούς που έχουν να κάνουν με ζητήματα της σχέσης μας με τον άλλο γονέα. Τα παιδιά δε χρειάζεται να ξέρουν τι προβλήματα μπορεί να έχει η μαμά με τον μπαμπά και αντίστροφα, γιατί δεν είναι τα ίδια υπεύθυνα για τις δικές μας επιλογές ούτε πρέπει να παίζουν το ρόλο του διαιτητή ή του αποδέκτη παραπόνων.
• Προσπαθούμε να μη συντηρούμε φορτισμένη ατμόσφαιρα στο σπίτι. Φροντίζουμε να καταφεύγουμε στο διάλογο αντί να διατηρούμε στάση σιωπηλής επιθετικότητας απέναντι στον σύντροφο και πολύ περισσότερο, δεν ξεσπάμε τα νεύρα ή την απογοήτευσή μας πάνω στα παιδιά.

*Ξανθή Τριανταφύλλου, Ψυχολόγος, MSc ψυχολογίας

**Τα θέματα για το παιδί είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας της εφημερίδας «Παιδικός Σταθμός για Γονείς» και των ανθρώπων του νηπιακού κέντρου «Μανταρίνι».

Κάντε click εδώ: www.psgg.gr και βρείτε όλα τα θέματα που αφορούν στην υγεία, ψυχολογία, ανάπτυξη, διατροφή, συμβουλευτική των παιδιών.

Νηπιαγωγείο & Βρεφονηπιακό Κέντρο
ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ
Λ. Κατσώνη 42 & Μ. Μπότσαρη, 145 61 Κηφισιά
Τηλ.: 210-8012761 Τηλ. & Fax: 210-6233243
Http: www.mantarinikids.com E-mail: [email protected]