Σε φόβο και τρόμο τείνει να εξελιχθεί ο παιδικός διαβήτης, όπως προειδοποιούν οι ειδικοί του Εθνικού Κέντρου Έρευνας Διαβήτη. Τα κρούσματα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυξάνονται κατά 5% κάθε χρόνο και αφορούν ακόμη και παιδιά προσχολικής ηλικίας και βρέφη. Η συχνότητα αναμένεται να αυξηθεί κατά 50% στα επόμενα 15 χρόνια, ενώ τα αίτια για αυτό είναι η παχυσαρκία, η κακή διατροφή, η έλλειψη άσκησης, το χαμηλό ή υψηλό βάρος γέννησης, το άγχος, οι λοιμώξεις, η υπερκατανάλωση υδατανθράκων και λιπών και τέλος η κληρονομικότητα.


Στη χώρα μας περισσότερα από 35.000 παιδιά πάσχουν από διαβήτη. Ο διαβήτης αναπτύσσεται όταν ο οργανισμός δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη ή όταν δεν χρησιμοποιεί αποτελεσματικά την ινσουλίνη που παράγει. Χωρίς ινσουλίνη το σώμα δεν μπορεί να πάρει την ενέργεια που χρειάζεται από την τροφή.


H ζωή δυστυχώς, δεν είναι τόσο ευχάριστη για τα παιδιά με διαβήτη. Xρειάζεται να δέχονται πολλά τσιμπήματα στα δάχτυλά τους για τη λήψη δειγμάτων του αίματός τους και να κάνουν τέσσερεις ενέσεις ινσουλίνης την ημέρα. Λιχουδιές συνηθισμένες για τα περισσότερα παιδιά, όπως καραμέλες, σοκολάτες, γλυκά και ζαχαρούχα αεριούχα ποτά, δεν επιτρέπονται. Και ατυχώς, παρ’ όλα όσα υποφέρουν και στερούνται, καθώς μεγαλώνουν, οι διαβητικοί έχουν αυξημένο κίνδυνο τύφλωσης, νεφρικών βλαβών και καρδιακών προβλημάτων. Ο παιδικός διαβήτης ο οποίος είναι γνωστός σαν διαβήτης τύπου 1, κατ’ αντιδιαστολή προς τον διαβήτη τύπου 2, ο οποίος είναι διαδεδομένος σε περισσότερα άτομα και προσβάλλει συνήθως ενήλικες ηλικίας μεγαλύτερης των 45 ετών, εκδηλώνεται χωρίς προειδοποίηση. Ξαφνικά μια μέρα ένα παιδί, διψάει πολύ και αρχίζει να ουρεί ασταμάτητα.


Ο παιδικός διαβήτης αντιμετωπίζεται με χορήγηση ινσουλίνης, εφαρμογή κατάλληλου διαιτολογίου και σωστή εκπαίδευση γύρω από την νόσο αυτή. Η νόσος του παιδιού έχει αντίκτυπο σε όλη την οικογένεια. Μεγάλο μέρος της καθημερινότητας περνάει για την οικογένεια με την παρασκευή  των ειδικών γευμάτων για το παιδί, τις εξετάσεις αίματος και τις ενέσεις για διατήρηση των επιπέδων του σακχάρου εντός των επιθυμητών ορίων. Το διαβητικό παιδί δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως  διαφορετικό σε σχέση με οποιοδήποτε παιδί της ηλικίας του, τόσο όσον αφορά την επίδοσή του στο σχολείο, όσο και τις δραστηριότητες που μπορεί να έχει, όπως το παιχνίδι. Για αυτό, τόσο η εκπαιδευτική κοινότητα, όσο και το οικείο του περιβάλλον πρέπει να του φέρονται χωρίς υπερβολή, όπως θα φερόντουσαν σε ένα καθ’ όλα  υγιές παιδί.



*Τα θέματα για το παιδί είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας της εφημερίδας «Παιδικός Σταθμός για Γονείς» και των ανθρώπων του νηπιακού κέντρου «Μανταρίνι».

Κάντε click εδώ: www.psgg.gr και βρείτε όλα τα θέματα που αφορούν στην υγεία, ψυχολογία, ανάπτυξη, διατροφή, συμβουλευτική των παιδιών.

Νηπιαγωγείο και Βρεφονηπιακό Κέντρο
ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ
Λ. Κατσώνη 42 & Μ. Μπότσαρη, 145 61 Κηφισιά
Http: www.mantarinikids.com E-mail: [email protected]