Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου*,

Σαν ένα δένδρο του φθινοπώρου, σαν τη μηλιά στον κήπο μου, που βλέπω σιγά-σιγά να ξεγυμνώνεται από τα φύλλα της αρχές Δεκεμβρίου 2011 και να μπαίνει στον κρύο χειμώνα, κάπως έτσι παρατηρώ την οικονομική κρίση να «φυλλορροεί» το κράτος Πρόνοιας που ξέραμε.

Όπου κι αν κοιτάξεις θα δεις φύλλα φθινοπωρινά να στροβιλίζονται στη λήθη. Πάνε τα εφάπαξ, κόβονται επιδόματα, λιγοστεύουν οι παροχές, μειώνεται η σύνταξη, φεύγουν τα Δώρα, ακριβαίνουν τα φάρμακα, δυσκολεύουν οι νοσηλείες, κόβονται οι απαλλαγές, οι γιατροί όλο ζητάνε πιο πολλά, η ανεργία παγώνει σπίτια, οι δουλειές χάνονται, τα μεροκάματα μικραίνουν, οι αβεβαιότητες πληθαίνουν, τα νοικοκυριά πεινάνε…

Σκληροί διακανονισμοί, προσημειώσεις, υποθήκες, κόψιμο πίστωσης, άμεσες απαιτήσεις στις πληρωμές.

Άνθρωποι ήρεμοι και νοικοκυραίοι, άνθρωποι «ατσαλάκωτοι», άνθρωποι «υπεράνω υποψίας», γεύονται κλειστές πόρτες, σκληρά λόγια, σπάσιμο φιλίας ετών.
ΑΛΛΑΞΕ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Η σκληρή πραγματικότητα στην Ελληνική αγορά απαιτεί «άλλο» είδος σχέσεων. Ο καθένας μαζεύεται στο καβούκι του να προφυλαχθεί…

Πρώην συνάδελφοι, πρώην φίλοι, πρώην συνεργάτες έκοψαν το συνάδελφοι, το φίλοι, το συνεργάτες και κράτησαν το πρώην. Τραγικό.

Η σκληρότερη αίσθηση μετά την έλλειψη υγείας, η ανεργία ήρθε χωρίς να κάνει διακρίσεις. Τα χρήματα λιγοστεύουν στις τσέπες και τις καταθέσεις. Άπονος ο κρότος ακούγεται από τα ρολλά που κατεβαίνουν στο διπλανό μαγαζί, στη διπλανή εταιρεία. Η λέξη «ΚΛΕΙΣΤΟΝ» γίνεται μόνιμη παραφωνία. Οι λογαριασμοί ΔΕΗ-ΟΤΕ-Τραπεζών πληθαίνουν στις εισόδους κλεισμένων καταστημάτων.

Οι ασφαλιστές μας περπατάνε περισσότερα χιλιόμετρα παρακαλώντας για μια νέα αίτηση. Οι ασφαλιστές μας ακούνε περισσότερα ΟΧΙ. Οι πελάτες ακυρώνουν περισσότερα συμβόλαια. Οι εισπράξεις αραιώνουν. Οι προμήθειες και αμοιβές «μαζεύονται» σε μικρότερα νούμερα. Οι ασφαλιστικές εταιρείες κλείνουν γραφεία, συγχωνεύουν καταστήματα, περιορίζουν τα έξοδα. Οι ταμπέλες «ξηλώνονται» καθημερινά και τα υποκαταστήματα ξενοικιάζονται. Τα «κεντρικά» σημεία γίνονται «πιο κεντρικά».

Όμως τα ατυχήματα και οι αρρώστιες δε λιγοστεύουν. Η πείνα είναι πείνα, το σχολείο είναι σχολείο, τα έξοδα και οι ανάγκες έχουν «όρια»…
Κάποιοι φωνάζουν στις πλατείες πως «μπήκαν στην πόλη οι οχτροί». Άλλοι με «ντουντούκες» καλούνε τον κόσμο σε «αγανάκτηση» αλλά αυτό δε χορταίνει με ψωμί και γάλα την οικογένεια.

Σύννεφα μαύρα σκεπάζουν τον ουρανό και στην ασφαλιστική αγορά… Κάποιες μαύρες σκοτεινές σκιές ανθρώπων που «λεηλάτησαν» τον ασφαλιστικό χώρο, λιγόστεψαν τις εμφανίσεις τους. Χάθηκαν από την πιάτσα… Τι να πούνε; Ότι οδήγησαν τον κλάδο στην περιφρόνηση του κοινού; Ότι στα παρασκήνια «έσφαξαν» ανθρώπους και όνειρα για λίγο χρήμα;

Βράδυ αργά στη γιορτή του Αγίου Νικολάου ανέβαινα την οδό Κηφισίας κοιτάζοντας τα σκοτεινά ερείπια της ΑΣΠΙΔΟΣ και μελαγχολώντας θυμήθηκα τον ποιητή Σεφέρη.

Αυτά που έγραψε ταιριάζουν σε καθένα που είναι στα ασφαλιστικά δρώμενα και ξέρει πόσο χρήμα πέρασε στις εταιρείες στη δεκαετία 1990-2000:
«Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι
μέσα από τα δάχτυλά μου
χωρίς να πιω ούτε μια στάλα
Τώρα βυθίζομαι στην πέτρα.
Ένα μικρό πεύκο στο κόκκινο χώμα
Δεν έχω άλλη συντροφιά.
Ό,τι αγάπησα χάθηκε μαζί με τα σπίτια
που ήταν καινούρια το περασμένο καλοκαίρι
και γκρέμισαν με τον αγέρα του φθινοπώρου».

«Η ζωή μας κάθε μέρα λιγοστεύει» αγαπητοί φίλοι Γιώργο και Βασίλη κατά Σεφέρη και «τα μυστικά της θάλασσας ξεχνιούνται στ’ ακρογιάλια»…
Όμως «τη θάλασσα, τη θάλασσα ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;»

«Όσο κι αν πιει το ψάρι η θάλασσα δεν τελειώνει».

«Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα»!

Κερδίστε τη δική σας Τροία, φίλοι τώρα φτιάχνοντας ξύλινα άλογα!

Πολύ θα ‘θελα μέρες που έρχονται Χριστουγέννων οι εταιρείες να θυμηθούν με πολύ αγάπη τους ανθρώπους τους. Να κάνουν ό,τι μπορούν το καλύτερο να νιώσουν οι άνθρωποι που υποφέρουν στοργή και αγάπη.

*Ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Από το 1989 έως σήμερα εκδίδει το περιοδικό "Ασφαλιστικό ΝΑΙ" και  από το 2000 έως σήμερα την εφημερίδα NEXTDEAL. Από το 2007 προΐσταται του www.nextdeal.gr. Παράλληλα δραστηριοποιείται στο χώρο του παιδιού ως ιδιοκτήτης του Νηπιακού Κέντρου "ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ" και της εφημερίδας "Παιδικός Σταθμός για Γονείς". Σήμερα είναι μέλος του ΔΣ της Ένωσης Δημοσιογράφων Ιδιοκτητών Περιοδικού Τύπου -ΕΔΙΠΤ και μέλος του ΔΣ του Ενιαίου Ταμείου Ασφαλίσεως Προσωπικού-Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης-ΕΤΑΠ-ΜΜΕ ως εκπρόσωπος ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ ΤΥΠΟΥ (αριθμ. 10070/24682/1465/435 φύλλο Εφ. Κυβερν.). Ήταν πρωτεργάτης στην τηλεοπτική εκπομπή  «ΩΡΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ» στο κανάλι 9, που μεταδιδότανε το 2011, με στόχο την ενημέρωση του καταναλωτή κάτι που έκανε και σε εκπομπές στο ΚΥΔΩΝ TV και στο BLUE SKY TV. Εργάσθηκε από το 1973 ως το 1990 στην INTERAMERICAN ως ασφαλιστής, Unit Manager, Agency Manager και επιθεωρητής Πωλήσεων. Έγραψε χιλιάδες άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, συγγραφέας του βιβλίου «Ασφαλιστές, Έμποροι και Ιστορία Ελληνικού Έθνους» (2011), «ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ» (1996), «ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ», «Παπαδιαμάντης». Έγραψε πρώτος «Ασφαλιστικά Διηγήματα» πρώτος λειτούργησε καθημερινό Ασφαλιστικό ιστότοπο www.nextdeal.gr από το 2007, πρώτος εξέδωσε παιδική εφημερίδα για γονείς τον «Παιδικό Σταθμό για γονείς» μαζί με τον ευρείας κυκλοφορίας ιστότοπο www.psgg.gr μέσα από τον οποίο προώθησε πρώτος την ασφάλιση για παιδιά. Πρόεδρος και Μέλος ΔΣ συλλόγων: Σύλλογος Συντονιστών Ελλάδος, Σύλλογος 18ου Δημοτικού Σχολείου, Σύλλογος Διστρατιωτών Άρτας, Σύλλογος ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ για Βόρειο Ήπειρο, Σύλλογος Μικρασιατών «Γκιούλμπαξε» Μελισσίων, Ιδρυτής Συλλόγου μοναδικού στην Ελλάδα για αποφυλάκιση παιδιών προσχολικής ηλικίας (2011) "Ελεύθερο Παιδί". Δωρητής ανδριάντα Μιλτιάδη στον Τύμβο Μαραθώνος (2004).