Στις 7 Οκτωβρίου 1949 προτάθηκε από τον αντιπρόεδρο Δ.Σ. Λουδοβίκο Νικολαϊδη, όταν έμεινε κενή η θέση στο Δ.Σ. της ΕΘΝΙΚΗΣ με τον θάνατο του Γεωργίου Κοφινά μετά 24 ετών επιτυχούς θητείας, του οποίου επιφανής ήταν η θέση του στο Υπουργείο Οικονομικών στο οποίο διετέλεσε και Υπουργός επί κυβερνήσεως Σ. Γονατά και Πάγκαλου (1922-25). Με δωρεά στον «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ» η ΕΘΝΙΚΗ τίμησε τη μνήμη του. Τότε για την κάλυψη της θέσεως στο Δ.Σ. προτάθηκε ένα όνομα μύθος εκείνης της εποχής, ο Αλέξανδρος Παπάγος (γεννήθηκε σαν χθες το 1883). Η πρόταση έγινε δεκτή. Η στάση του έναντι του Γερμανού κατακτητή και των κατοχικών κυβερνήσεων, είχαν προκαλέσει την φυλάκισή του και αποστολή στα Γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και στο Νταχάου. Η Βουλή των Ελλήνων, νωρίτερα το 1947, τον είχε προαγάγει σε στρατηγό και στο τέλος του εμφύλιου πολέμου, σε αντιστράτηγο. Τον Οκτώβριο 1949, ο Βασιλεύς Παύλος τον τίμησε με τον βαθμό του Στρατάρχου. Τότε εμφανίστηκε και η πρόταση για το Δ.Σ. της ΕΘΝΙΚΗΣ Ασφαλιστικής, το οποίο πάντα συγκέντρωνε σημαντικά πρόσωπα στην διοίκησή της όπως στα πρώτα Δ.Σ. και αργότερα ο Παύλος Καλλιγάς, ο Στέφανος Στρέιτ, ο Στεφ. Σκουλούδης, ο Enrico Pontremoli, ο Γ. Βικέλας, ο Ιωάννης Γκιών, ο Ι. Βαλαωρίτης, ο Ι. Σέρμπος, ο Χρ. Λόντος, ο Ι. Ευταξίας, ο Ευστράτιος Δροσίνης, ο Λ. Παπαδόπουλος, ο Λ. Κανάρης, ο Γ. Πεσματζόγλου, ο Δ. Χέλμης, ο Σμ. Χατζηανδρέου, ο Κ. Κωστάκης, ο Γεώργιος Μαύρος και άλλοι εκλεκτοί.

Η πρόταση ήταν τιμητική και τυπική καθόσον ήταν εν ενεργεία στο στράτευμα. Πάρθηκε απόφαση «να τελεί εν αδεία». Με επιστολή του ο Αλέξ. Παπάγος ευχαρίστησε το Δ.Σ., αλλά επειδή δεν απεστρατεύθηκε αμέσως όπως αναμενόταν, δεν άσκησε ποτέ τα καθήκοντά του στην ΕΘΝΙΚΗ Ασφαλιστική. Με νέα επιστολή του στις 28 Ιανουαρίου 1950 παραιτήθηκε από την Προεδρία και το Συμβούλιο.

(Πηγή: ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ, από τον 19ο στον 210 αιώνα, Ελεύθ. Γ. Σκιαδάς)