Αγαπητό nextdeal,

Με αφορμή την ηλεκτρονική σας έρευνα σχετικά με τον βαθμό ικανοποίησης που έχουν οι παραγωγοί ασφαλειών από τους συλλόγους τους θα ήθελα να εμβαθύνω και να αναδιατυπώσω το ερώτημα ως εξής "Ποιος τελικά είναι ο ρόλος των συλλόγων αυτών στην ασφαλιστική αγορά;"

Σε μια ελεύθερη οικονομία όπου η έννοια του ανταγωνισμού και του ατομικού συμφέροντος αποτελούν τους κύριους μηχανισμούς ανάπτυξης και επιχειρηματικότητας νομοτελειακά η λειτουργία των διαφόρων σωματείων όπως αυτά μπορεί να ονομάζονται - ΣΕΜΑ, ΠΣΑΣ, ΠΣΣΑΣ ή ΠΟΑΔ - θα έπρεπε να αποσκοπεί στην διασφάλιση των δικαιωμάτων των μελών και στην διαφύλαξη του επαγγέλματος του παραγωγού ασφαλειών. Και ναι μεν , την περίοδο "παχέων αγελάδων" η δραστηριοποίηση τους υπήρξε ανθηρή και έντονη αφού όλοι είχαν περιθώριο να "απολαύσουν" σε αυτή την καρποφόρα για όλους αγορά. Σήμερα, όμως, όπου διάγουμε την περίοδο "των ισχνών αγελάδων", όπου η αγορά έχει συρρικνωθεί, χαρτοφυλάκια χάνονται ή αλλάζουν μέσα σε μια νύκτα χέρια, όπου άλλοτε ενεργοί και επώνυμοι συνεργάτες χάνονται από την αγορά, όπου με μονομερείς ενέργειες οι εταιρείες διασφαλίζουν αυστηρά τα συμφέροντα τους τι κάνουν άραγε τα σωματεία για τα μέλη τους; Αιμορραγούν σε μεμονωμένη βάση τα μέλη. Αιμορραγούν όμως και τα σωματεία σαν συλλογική έκφραση και δύναμη; Τώρα που απειλείται η επιχειρηματική ταυτότητα και δραστηριότητα του παραγωγού ασφαλειών τα σωματεία έχουν ψάξει "στους κόλπους τους", σε όλο το μήκος της ιεραρχίας, να δουν τελικά ποια είναι τα μέλη τους, αν πληρούν τους όρους εξάσκησης του επαγγέλματος, αν εφαρμόζουν τους βασικούς όρους της δεοντολογίας προώθησης ασφαλιστικών προϊόντων; Πρέπει προβλήματα και διαφορές των μελών των σωματείων με τους οργανισμούς που υπηρετούν να διευθετούνται με οποιοδήποτε τρόπο αποκλειστικά στα δικαστήρια ειδικά σήμερα που το κόστος τέτοιου είδους ενεργειών μπορεί να είναι δυσβάσταχτο οικονομικά; Μήπως θα έπρεπε τα σωματεία να συμμετέχουν στην διευθέτηση αυτή προσφέροντας κάποιου είδους νομικές υπηρεσίες ή κινώντας πιο ενεργητικές διαδικασίες υπεράσπισης των μελών; Aναρωτιέμαι αν τα σωματεία είναι σε καθεστώς λανθάνουσας ύπνωσης ή εθελοτυφλούν σε πολλά, αδιαφορούν κοινώς γιατί άλλαξαν οι καιροί και τα συμφέροντα; H έννοια της συλλογικής δύναμης δεν έχει αξία σε ήπιους καιρούς αλλά σε καιρούς όπου τραντάζονται συθέμελα οι αξίες σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο... Κατά πόσο τελικά τα σωματεία εξυπηρετούν το συλλογικό όφελος και όχι αυστηρά ατομικά συμφέροντα;

Socratisagency