του Δημήτρη Τσεκούρα, CEO της ARAG Hellas

Δεν έχω σκοπό να μιλήσω για τις ηγεσίες των κρατών. Δεν έχω πρόθεση να αναλύσω τις αιτίες για το πολιτικό υπόβαθρο του παραλογισμού που ζούμε. Δεν θα μιλήσω επίσης για τις προθέσεις, τις σκοπιμότητες και τις επιδιώξεις του σκηνικού που βλέπουμε σχιζοφρενικά να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας.

Για το γεγονός που μας ξημέρωσε την Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2022 θα μιλήσουν άλλωστε πολλοί, ειδικότεροι εμού, αναλύοντας τις αιτίες , τις αφορμές, τα προηγούμενα επεισόδια, τις φυσιογνωμίες των προσώπων, τις φάσεις και τις διακυμάνσεις της έντασης, τα δάνεια και τα χρέη της ιστορίας, τις αλλαγές στο γεωφυσικό και γεωπολιτικό χάρτη, τις άμεσες και έμμεσες συνέπειες και όλα τα συναφή.

Δεν θα μιλήσω, τέλος , για την αμφιλεγόμενη στάση των υπολοίπων παικτών αυτού του κόσμου, για την κλιμάκωση και το είδος των αντιδράσεων που ακολούθησαν αφήνοντας εύλογα ερωτήματα να αιωρούνται ανάμεσα σε πειραγμένες αλήθειες και σκοπιμότητες.

Αντιθέτως, εγώ, θα προσπαθήσω να μιλήσω «προσωπικά» και όσο γίνεται συγκεκαλυμμένα συναισθηματικά χωρίς να με πολύ-νοιάζει αν θα κρατήσω επαρκώς τα προσχήματα και την απόσταση που επιβάλλει η «ορθότητα» των καιρών.

Τοποθετούμενος λοιπόν με τον τρόπο αυτό, το μόνο που μου βγαίνει να πω, με ύφος σχεδόν εξομολογητικό είναι τα παρακάτω:

Όλοι οι άνθρωποι της γενιάς μου που πέρασαν την πόρτα κάποιου Πανεπιστημίου και άκουσαν ένα μάθημα της Νομικής επιστήμης, θα πρέπει να σκίσουμε τα πτυχία μας. Όσα μάθαμε, όσα πιστέψαμε, για όσα μιλήσαμε και διαδώσαμε, όσα με σθένος υποστηρίξαμε και σε όσα με παρρησία διαφωνήσαμε, όλα έχουν γίνει σκόνη.

Δικαιώματα και ελευθερίες, προστασία της ζωής και της περιουσίας, κυριαρχία και αυτοδιάθεση κρατών, αυτοπροσδιορισμός ανθρώπων και οντοτήτων, διεθνές δίκαιο και συνθήκες, ασφάλεια συνόρων, προστατευτικές εγγυήσεις, κεκτημένα νομικού και ηθικού πολιτισμού. Υπάρχουν ακόμα;

Εμείς μάθαμε ότι μόνο το δίκαιο εξισορροπεί τον ισχυρότερο με τον ασθενέστερο αντίπαλο. Μάθαμε καλά ή θα πρέπει να σκίσουμε τα πτυχία μας;