Στην ερώτηση ποια είναι η μεγαλύτερη αλλαγή τα τελευταία δέκα χρόνια στην ελληνική ασφαλιστική αγορά πολλοί θα απαντήσουν η εφαρμογή της Οδηγίας για το Solvency II και άλλοι θα μιλήσουν για την IDD.

Λιγότεροι -μακάρι να κάνουμε λάθος- θα πάνε λίγο πιο πίσω και θα αναφερθούν στο σύστημα Πληρώνω-Τυπώνω. Για ορισμένους όμως που έχουν βαθιά γνώση της ελληνικής ασφαλιστικής πραγματικότητας η εφαρμογή του συστήματος «πληρώνω-τυπώνω» ήταν αυτή που τάραξε τα νερά της λιμνάζουσας μέχρι τότε του κλάδου και συνέβαλε στην ριζική εξυγίανση της. Η αρχή αυτή  μπήκε για πρώτη φορά στην ζωή των ασφαλιστικών εταιρειών και των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών όταν επικεφαλής της ΔΕΙΑ ήταν ο κ. Σπύρος Ζάρκος, ένας άνθρωπος πολύ χαμηλών τόνων, ο οποίος απάντησε με τον τρόπο αυτό σε μία απλή ερώτηση που έθεσε σε κάποιο στέλεχος της αγοράς. «Ποιο είναι το πιο σημαντικό σας πρόβλημα αυτή τη στιγμή» ήταν η ερώτηση εκεί κάπου στο 2012-2013 για να έρθει η απάντηση «τα ανείσπρακτα συμβόλαια και οι καθυστερήσεις στις πληρωμές των συμβολαίων από τους πράκτορες». Το έπιασε αμέσως ο επικεφαλής της ΔΕΙΑ και κάποιο ωραίο πρωί έφερε το σύστημα που έμελλε να αλλάξει πρότυπα και συμπεριφορές στην αγορά και κυρίως στην διαμεσολάβηση.

Μετά ήρθαν τα Solvency II και η IDD. Το θυμηθήκαμε αυτό τώρα που το ασφάλιστρο  στο αυτοκίνητο εξακολουθεί να καταρρέει, με ένα σημαντικό παράγοντα της αγοράς να μας επισημαίνει ότι το τότε ασφάλιστρο στο αυτοκίνητο ήταν τουλάχιστον 30% ακριβότερο λόγω της ανάγκης των ασφαλιστικών να προστατευθούν από τα ανείσπρακτα ασφάλιστρα που τα παρακρατούσαν επιτήδειοι ασφαλιστές.

Μερική αναδημοσίευση από την Nextdeal, τεύχος 477