Αναμφίβολα, και η προσφορά των εναλλακτικών δικτύων είναι σημαντική και το κάθε δίκτυο έχει το ρόλο του

Εικόνα πρώτη: Πριν από λίγη ώρα ήμουν στο αυτοκίνητο με ανοιχτό το ραδιόφωνο. Μόλις ο δημοσιογράφος ολοκλήρωσε την παρουσίαση ενός μάλλον ανούσιου θέματος, παρουσίασε στη συνέχεια το χορηγό της εκπομπής, όπως προφανώς ήταν υποχρεωμένος από τη σχετική σύμβαση να κάνει, και αναφέρθηκε σε μία πρόταση ασφάλισης υγείας η οποία ξεκινούσε από τα... ευρώ χωρίς εξετάσεις και προαπαιτούμενα.

Στο άκουσμα της προσφοράς και της αναγκαιότητας ασφαλιστικής κάλυψης δεν μπορείς παρά να αντιδράσεις θετικά. Αισθάνεσαι ότι και οι direct ασφαλίσεις έχουν θετική απόληξη στον ασφαλιστικό κλάδο, αφού υπενθυμίζουν στον ακροατή, στον τηλεθεατή, στον άνθρωπο που σερφάρει στο Ιnternet ότι πρέπει να μεριμνήσει για την ασφάλισή του.

Δεν μπορεί παρά να είναι θετικά τα μηνύματα για όλο τον κλάδο. Γιατί όσο περισσότερο ακούγεται η λέξη ασφάλιση τόσο το καλύτερο για όλους και για τους επαγγελματίες του κλάδου.

Εικόνα δεύτερη: O διευθύνων σύμβουλος της Eurobank μιλά σε συνέντευξη Τύπου, όπου παρουσιάζεται η συνεργασία Eurobank-Eurolife στις ασφαλίσεις. «Μέσα από το δίκτυο της Eurobank έχουν ασφαλιστεί στη Eurolife περισσότεροι από 120.000 πελάτες μας για συνταξιοδοτικά-αποταμιευτικά προγράμματα και πάνω από 280.000 συνολικά για κάθε είδους ασφάλειες», ανέφερε ο κ. Καραβίας.

Το επίτευγμα αυτό είναι καλό ή κακό για τον ασφαλιστικό κλάδο, για τον ίδιο τον άνθρωπο που ασφαλίστηκε;

Συνηθίζουν οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές να κατηγορούν τα εναλλακτικά δίκτυα ότι πουλάνε «γουρούνι στο σακί».

Μπορεί η έκφραση να είναι πολύ σκληρή, όμως σε κάθε περίπτωση ένα τυποποιημένο ασφαλιστήριο συμβόλαιο μπορεί να αποδειχθεί κάποια στιγμή ότι δεν ήταν αυτό ακριβώς που είχε στο μυαλό του ο ασφαλισμένος. Και θα υπάρξει περίπτωση που τελικά ο εν δυνάμει ασφαλισμένος θα συνάψει την ασφάλιση και μετά από ένα διάστημα, όταν τη χρειαστεί, θα διαπιστώσει ή ότι δεν είχε καταλάβει ακριβώς ή ότι δεν ήταν τα πράγματα όπως τα περιέγραφε η διαφήμιση.

Ή αν απευθυνθεί στην τράπεζα για το πρόβλημά του επίσης μπορεί να διαπιστώσει ότι η ασφάλιση δεν ήταν αυτή ακριβώς που υπολόγιζε. Αλλά και στα παραδοσιακά δίκτυα δεν παρατηρήθηκαν στο παρελθόν προβλήματα αξιοπιστίας, όταν οι ασφαλιστές πούλαγαν συμβόλαια με εγγυημένες υποτίθεται αποδόσεις 15% και 17%; Ακόμη το συζητούν οι ασφαλισμένοι ότι τους υποσχέθηκαν εκατομμύρια και δεν πήραν παρά ελάχιστες δραχμούλες ή ευρώ.

Αναμφίβολα, και η προσφορά των εναλλακτικών δικτύων είναι σημαντική και το κάθε δίκτυο έχει το ρόλο του. Το πρόβλημα στην πραγματικότητα είναι πώς αξιοποιείται το κάθε ένα.

Πώς χρησιμοποιείται για να προωθηθεί ένα ασφαλιστικό προϊόν. Και για το σχεδιασμό πώλησής του ευθύνη δεν έχουν ταδίκτυα, αλλά αυτοί που τα διοικούν. Τελεία και παύλα!

Αναδημοσίευση από το περιοδικό Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 172, Μάιος-Ιούνιος 2018