Το πρώτο που πρέπει να κάνει το θύμα που φέρει σοβαρά τραύματα (ανοιχτά θλαστικά, πιθανά κατάγματα κ.τ.λ.) είναι να επισκεφτεί ένα νοσοκομείο για την παροχή πρώτων βοηθειών και εξετάσεων. Στη συνέχεια εάν πρόθεση είναι να κατατεθεί άμεσα μήνυση εναντίον του θύτη, πρέπει να επισκεφτεί το πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα. Εκεί εάν ο τραυματισμός έχει προκαλέσει τουλάχιστον επικίνδυνη σωματική βλάβη, η όλη διαδικασία γίνεται αυτεπάγγελτα και δίνεται εντολή για ιατροδικαστική εξέταση σε ένα δημόσιο ιατροδικαστή που ορίζει το τμήμα. Εάν οι βλάβες κρίνονται ελαφρότερες, πρέπει να προηγηθεί κατάθεση μήνυσης από το θύμα με καταβολή του αντίστοιχου παράβολου και να ακολουθήσει η έκδοση εντολής ιατροδικαστικής εξέτασης. Εάν το θύμα αποφασίσει τελικά ότι δεν θέλει να ακολουθήσει τις παραπάνω διαδικασίες, τότε θα πρέπει άμεσα να επισκεφτεί ένα νόμιμο ιατροδικαστικό ιατρείο για την πιστοποίηση των σωματικών βλαβών.

Η άμεση επίσκεψη σε ένα νόμιμο ιατροδικαστικό ιατρείο πρέπει να γίνεται και στην περίπτωση που το θύμα θέλει να εξαντλήσει το χρονικό περιθώριο των 3 μηνών, που έχει δικαίωμα για την υποβολή μηνύσεως. Σε αυτή την περίπτωση, προφανώς το θύμα δεν επισκέπτεται το αστυνομικό τμήμα, πραγματοποιεί όμως την πιστοποίηση των σωματικών βλαβών σε ιατρείο. Συνεπώς ο παθών έχει ένα έγκυρο και ισχυρό πιστοποιητικό, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει όταν το αποφασίσει.

Όπως διευκρινίζει ο Δρ. Λέων, «είναι σημαντικό τη δύσκολη στιγμή που πέφτει κάποιος θύμα σωματικής κακοποίησης να γνωρίζει πως πρέπει να κινηθεί. Μόνο με σωστές κινήσεις ο παθών αφενός θα εξασφαλίσει τα νόμιμα δικαιώματά του και αφετέρου δεν θα κινδυνεύει να γίνει θύμα για δεύτερη φορά. Γιατί οι λάθος κινήσεις από τη μεριά του θύματος σε συνδυασμό με έξυπνες κινήσεις από τη μεριά του θύτη είναι πιθανόν να οδηγήσουν τον πρώτο σε δυσάρεστες δικαστικές περιπέτειες».