Στην Ευρυτανική πρωτεύουσα, το Καρπενήσι, τον προηγούμενο αιώνα υπήρχε ένα ωραίο αποκριάτικο έθιμο «Ο Πανάρατος», «Πανάρετος» στη ντοπιολαλιά.

Ένα θεατρικό έθιμο, ένα κωμικοποιημένο δράμα, που παίζονταν από τους Καρπενησιώτες την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς στην κεντρική πλατεία της Πόλης.

Ο Πανάρατος ήταν μια λαϊκή διασκευή του γνωστού κρητικού έργου της «Ερωφίλης» του Θεόφ. Χορτάτζη και πρωτοπαίχθηκε στο Καρπενήσι αρχές του 20ου αιώνα το 1918, λέγεται ότι τον έφερε ένας Ηπειρώτης κτίστης ο μαστρο Τασιός Παπαγεωργίου.

Οι ηθοποιοί του έργου ήταν όλοι άνδρες και τα πρώτα χρόνια ντύνονταν με τοπικές φορεσιές. Αργότερα είχαν αρχαιοελληνική ενδυμασία, χλαμύδες, περικεφαλαίες, ασπίδες, κοντάρια. Η βασιλοπούλα φορούσε ολοκόκκινο φανταχτερό φόρεμα με χρυσή ζώνη.

Η υπόθεση: Ο Πανάρατος αναθρεμμένος στο παλάτι του Βασιλιά αγάπησε τη Βασιλοπούλα και την παντρεύθηκε κρυφά. Ο Σύμβουλος του Βασιλιά τους είδε αγκαλιασμένους και το ανακοίνωσε στο Βασιλιά, ο οποίος αποκεφάλισε τον Πανάρατο και η Βασιλοπούλα αυτοκτόνησε...ακολουθεί, όμως, η ανάστασή τους και επακολουθεί γλέντι. Είναι ένας συμβολισμός της άνοιξης, της εποχής που έρχεται.

Τα πρόσωπα που παίρνουν μέρος είναι ο Πανάρατος, ο Στρατηγός, ο Βασιλιάς, η Βασιλοπούλα, ο Χάρος, ο δεσμοφύλακας Αράπης, ο φίλος του Πανάρατου Καρποφόρος, 2 στρατιώτες. Προπολεμικά έβγαζαν και δίσκο για κοινωφελείς σκοπούς κα για τα έξοδα του γλεντιού της Καθαράς Δευτέρας. Το 1980 συγκέντρωσαν χρήματα και αγόρασαν θεατρικές στολές που βρίσκονται σήμερα στο Δημαρχείο.

Ο «Πανάρατος» του Καρπενησίου κοντεύει να ξεχαστεί και αντί αυτού, άλλα εμπορικά και τουριστικά δρώμενα κυριαρχούν στις γιορτές των Απόκρεω.