Βασική στην παγκόσμια οικονομική ειδησειογραφία χθες ήταν η εκτίμηση του Bloomberg ότι εξαιτίας των επιθέσεων των Χούθι της Υεμένης που γίνονται ως αντίποινα για τον πόλεμο στη Γάζα θα είναι και η σημαντική αύξηση των τιμών των αγροτικών προϊόντων που προέρχονται από την νοτιοανατολική Ασία ή έχουν κατεύθυνση προς σε αυτή. Και τούτο γιατί τα πλοία που τα μεταφέρουν δεν θα διασχίζουν πλέον την Ερυθρά Θάλασσα και μέσω της Διώρυγας του Σουέζ θα περνάνε στη Μεσόγειο αλλά θα κάνουν τον γύρο της Αφρικής να φτάσουν στην Ευρώπη, όπου και τα μεγαλύτερα κέντρα κατανάλωσης στον κόσμο.

Δημοσιεύτηκε μάλιστα και ένας κατάλογος με ποια αγροτικά προϊόντα θα λείψουν για αρκετό διάστημα και σαν φτάσουν στις αγορές θα είναι ακριβότερα από όταν δεν είχε ανάψει για μια ακόμη φορά η Μέση Ανατολή. Πρόκειται για τα σιτηρά, αλλά εκείνα που λόγω της ευαισθησίας τους μπορεί να σαπίσουν στα αμπάρια των πλοίων είναι τα φρούτα, εσπεριδοειδή, ακτινίδια και σταφύλια καθώς και τι κινέζικο τζίντζερ! Ιδιαίτερη δε αναφορά έγινε για τα σταφύλια της Ινδίας που είχαν προορισμό την Ευρώπη και η πληροφορία πως αυτή εισάγει το 1/7 των αναγκών από αυτή την μακρινή χώρα που ως φαίνεται οι κλιματολογικές συνθήκες την ευνοούν να αρχίζει να έχει αυτό τον καιρό παραγωγή και η οποία θα κορυφωθεί τους αμέσως επόμενους μήνες που για εκεί θα είναι φθινόπωρο!

Ασφαλώς και μια τέτοια εξέλιξη θα επηρεάσει και την χώρα μας, αφού και στα δικά μας σούπερ μάρκετ βλέπουμε στα ράφια σταφύλια και παρότι παντού στη γη μας υπάρχουν αμπέλια και τα απολαμβάνουμε δυο και τρεις μήνες το φθινόπωρο, μάθαμε να τα καταναλώνουμε εισαγόμενα από χώρες του νοτίου ημισφαιρίου και εκτός εποχής. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια κάτι τέτοιο θεωρούνταν πολυτέλεια αλλά συμμετέχοντας κι εμείς στην παγκοσμιοποίηση και το άνοιγμα των αγορών σε κάθε σημείο του πλανήτη απολαμβάνουμε το καταχείμωνο σταφύλια που παράγονται στην Ινδία ή στην Χιλή.

Φυσικά δεν πρόκειται για την παραγωγή κάποιου μεσαίου αγρότη αυτών των χωρών ή από κάποιο συνεταιρισμό αλλά από τεράστιες εκτάσεις όπου φυτεύτηκαν αμπέλια από μεγάλες εταιρείες με στόχο τις αγορές της Δύσης. Υποψιαζόμαστε κάτω από ποιες συνθήκες έγινε κάτι τέτοιο και η γνωστή περίπτωση με τις μπανάνες και τις χώρες – μπανανίες μας επιβεβαιώνει πως το διεθνές εμπόριο δεν βλέπει με ευαισθησία τίποτα. Στην περίπτωση βεβαίως που δυσκολέψουν τα πράγματα οι έμποροι δεν έχουν να χάσουν τίποτα, ας είναι καλά οι τράπεζες και οι ασφαλιστικές εταιρείες που θα υποχρεωθούν σε αποζημιώσεις. Οι αγρότες και οι εργαζόμενοι σε αυτά τα τεράστια αγροκτήματα θα πεινάσουν περισσότερο.

Ευκαιρία λοιπόν με τα σταφύλια της Ινδίας και τα κινέζικα τζίντζερ που η τιμή του φρέσκου στις αγορές του Λονδίνου τριπλασιάστηκε! Ασφαλώς και οι Λονδρέζοι διατηρούν αυτοκρατορικές συνήθειες αλλά το να μην βρίσκουν τζίντζερ είναι κάπως βαρύ. Βαριά επίσης είναι για όλους και η έλλειψη του ροζ αλατιού των Ιμαλαϊων και όπως λένε επίσης τα δημοσιεύματα η καθυστέρηση που παρουσιάζεται στην αποστολή βουβαλίσιου κρέατος στη Βόρεια Αφρική καθώς και του καφέ από την ανατολική Αφρική στην Ιταλία. Το γεγονός επίσης ότι υπάρχουν και προβλήματα στην Διώρυγα του Παναμά (από την ξηρασία όμως εκεί) η βεβαιότητα ότι οι τιμές των αγροτικών προϊόντων θα φτάσουν στα ύψη.

Τα ανέφερα όλα αυτά για να καταλήξω στο ότι η αυτάρκεια (δεν αφορά τα σταφύλια τον χειμώνα και το φρέσκο τζίντζερ στο Λονδίνο αλλά κάθε είδος στη βασική διατροφή) δεν είναι πλέον για καμιά χώρα εγγυημένη. Το εμπόριο, όπως διαμορφώθηκε μέσα από την παγκοσμιοποίηση, τις ελεύθερες αγορές και το πνεύμα του νεοφιλελευθερισμού, κρατάει στα χέρια του την διατροφή του πλανήτη και φυσικά δεν χάνει ευκαιρία να ανεβάζει τις τιμές και σε αυτό έχει δίπλα του και τον πόλεμο. Είτε αυτός γίνεται στην Ουκρανία, είτε στην Ερυθρά Θάλασσα πλήττει όλον τον πλανήτη και φυσικά τους πιο αδύναμους…