Σημίτης(1): O Κώστας Σημίτης ανήκει, πλέον, στην ιστορία η οποία θα ζυγίσει την πολιτική διαδρομή του. Πολλά γράφονται και θα γραφούν. Την περασμένη Δευτέρα σταθήκαμε στην πολύτιμη προσπάθειά του, την οποία έζησα εκ του σύνεγγυς ως οικονομικός συντάκτης, την περίοδο 1985- 1987 ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας, να σώσει την ελληνική οικονομία, την οποία η πρώτη τετραετία του ΠΑΣΟΚ πήγαινε στα…βράχια. Ένας φίλος της στήλης αναρωτήθηκε, ποια θα ήταν η τύχη της χώρας, εάν δεν είχε επικρατήσει στις εσωκομματικές εκλογές ο Κώστας Σημίτης, αλλά ο Άκης Τσοχατζόπουλος, ή ο Γεράσιμος Αρσένης;

Θα έμπαινε η χώρα στο ευρώ και πότε; Θα είχε η οικονομία αλλάξει πίτσα εάν δεν είχε εκλεγεί ο Κώστας Σημίτης;

Μάλλον Άγιο είχαμε…

Σημίτης(2): Στις 18 Ιανουαρίου 1996 εξελέγη από την Κ.Ο του ΠΑΣΟΚ να αναλάβει την ηγεσία του κόμματος και της κυβέρνησης, καθώς ο Ανδρέας Παπανδρέου παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Στον πρώτο γύρο, ο Κ. Σημίτης πήρε 57 ψήφους και ο Άκης Τσοχατζόπουλος 53. Ο Γεράσιμος Αρσένης έλαβε 50 και ο Ιωάννης Χαραλαμπόπουλος 11. Τελικά, ο Σημίτης επικράτησε με 86 έναντι 75 ψήφων του Άκη Τσοχατζόπουλου και ορκίστηκε πρωθυπουργός.

Μια εβδομάδα αργότερα, διεξήχθη το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ σε τεταμένο κλίμα, όπου ο Σημίτης αντιμετώπισε ξανά τον Τσοχατζόπουλο, και ενώ ο ίδιος ο Σημίτης δήλωσε πως θα παραιτηθεί από την πρωθυπουργία εάν δεν κέρδιζε, οι υποστηρικτές του Τσοχατζόπουλου, υποστήριξαν τον θεσμό της «διαρχίας» (Σημίτης στην πρωθυπουργία, ακόμα και εάν έχανε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ). Τελικά ο Κ. Σημίτης κέρδισε με ποσοστό 53,77%.

Σημίτης(3): Βλέποντας τον πρώην υπουργό Τάσο Γιαννίτση να εκφωνεί επικήδειο για τον Κώστα Σημίτη, γυρίσαμε στον Απρίλιο του 2001. Τότε ο καθηγητής Τάσος Γιαννίτσης, ως υπουργός Εργασίας  και Κοινωνικών Ασφαλίσεων τότε, προσπάθησε να υλοποιήσει μια μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού. Τότε ξεσηκώθηκαν ακόμη και οι… πέτρες.

Μετά από μία σχεδόν δεκαετία πληρώσαμε με οδύνη το λογαριασμό της μη μεταρρύθμισης. Μέσα σε μία δεκαετία, 2000-2010, η ενίσχυση του συνταξιοδοτικού κλάδου του ασφαλιστικού κόστισε στον προϋπολογισμό του ελληνικού κράτους, περισσότερα από 200 δισ. ευρώ.

Οικονομία- Capital: Οι υπεραποδόσεις της ελληνικής οικονομίας και των υπόλοιπων της ευρωπαϊκής περιφέρειας θα συνεχιστούν και τον επόμενο χρόνο, προβλέπει  η Capital Economics, μιλώντας για στήριξη των οικονομικών επιδόσεων από την υψηλή μετανάστευση, την αύξηση του τουρισμού και τα κοινοτικά κονδύλια. Παρόλα αυτά, ο οίκος αναλύσεων τονίζει ότι οι υπεραποδόσεις αυτές οφείλονται σε έναν βαθμό στις άσχημες επιδόσεις των οικονομιών του πυρήνα (κυρίως της Γερμανίας), και την ίδια στιγμή, δεν φέρνουν την σύγκλιση του επιπέδου διαβίωσης, αφού η αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην περιφέρεια δεν είναι πολύ υψηλότερη από την αντίστοιχη αύξηση στον πυρήνα.

Χρηματιστήριο (1): «Αρκούδα» για την ελληνική χρηματιστηριακή αγορά η Goldam Sachs. Στο πρώτο report της για τις αναδυόμενες αγορές το 2025 διατηρεί τις εκτιμήσεις της για την Ελλάδα με ουδέτερη σύσταση και την τιμή στόχο για τον Γενικό Δείκτη στις 1.475 μονάδες ή περιθώριο πτώσης 2,32%% από τα τρέχοντα επίπεδα (χθεσινό κλείσιμο 1.510 μονάδες).Ο οίκος προβλέπει μείωση 4% φέτος στα κέρδη ανά μετοχή των εισηγμένων στον Γενικό Δείκτη και αύξηση 2% το 2026. Η προσδοκώμενη μερισματική απόδοση του 8% θα ανεβάσει τη συνολική προσδοκώμενη απόδοση του Γενικού Δείκτη σε όρους δολαρίου στο 5%. Σε αντίθεση με την Goldam Sachs, η JP Morgan παραμένει «ταύρος» για τις ελληνικές μετοχές και εκτιμά ότι η Ελλάδα είναι μία από τις λίγες χώρες της Ευρωζώνης που είναι πιθανό να δουν αύξηση του ΑΕΠ πάνω από 2% 2025.

Χρηματιστήριο(2): Σε νέα υψηλά 14 ετών, στις 1510,93 μονάδες (+0,30%) έκλεισε χθες η χρηματιστηριακή αγορά, με στηρίγματα από ΟΤΕ και Εθνικής. Ο τραπεζικός δείκτης έκλεισε σε υψηλά 110 μηνών, ενώ ο τραπεζικός δείκτης συμπλήρωσε οκτώ συνεχόμενες ανοδικές συνεδριάσεις, με αθροιστικά κέρδη 6,88%. Από τις αρχές του 2025 καταγράφει συνολικά κέρδη 2,81%, με την ανοδική κίνηση των τελευταίων συνεδριάσεων να «λύνει» τον «γόρδιο δεσμό» της πολύμηνης συσσώρευσης.

  Στερλίνα: Η βρετανική λίρα υποχώρησε στο χαμηλότερο επίπεδό της εδώ και πάνω από ένα χρόνο (1,2285 δολάρια), επιβαρυνόμενη από την πτώση της εμπιστοσύνης στις δημοσιονομικές προοπτικές της χώρας εν μέσω του αυξανόμενου κόστους δανεισμού με τις αποδόσεις των βρετανικών κρατικών ομολόγων που αγγίζουν τα υψηλά πολλών ετών. Η αναταραχή στην αγορά των βρετανικών ομολόγων μπορεί να οδήγησε στην σύγκριση με την καταστροφή που έφερε ο μίνι προϋπολογισμός της Λιζ Τρας το 2022, ωστόσο σύμφωνα με την ανάλυση πρώην κεντρικού τραπεζίτη έχει πιο πολλά κοινά με την κρίση χρέους του 1976, που ανάγκασε την κυβέρνηση να ζητήσει διάσωση από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.