Όλο το παρασκήνιο για Εθνική Ασφαλιστική 

Τώρα που οι σχέσεις προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της Εθνικής Τράπεζας δείχνουν να εξομαλύνονται, ας δούμε το παρασκήνιο, που έχει εκτυλιχθεί και εξελίσσεται στην υπόθεση της Εθνικής Ασφαλιστικής. 

Τα περί κατάθεσης μη δεσμευτικής προσφοράς από κοινοπραξία αντασφαλιστικών και ασφαλιστικών ομίλων τα έχετε πληροφορηθεί νωρίς από τη στήλη, όπως και τις επιφυλάξεις της Εθνικής, λόγω της ενεργούς ανάμειξης στην κοινοπραξία του Matt Fairfield. 

Ενδιαφέρον, όμως, για την Εθνική Ασφαλιστική εκδηλώνεται και από άλλους παίκτες, η σοβαρότητα και η οικονομική ευρωστία των οποίων δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. 

Το ερώτημα είναι πως συνεχίζουν να προσέρχονται ενδιαφερόμενοι, ενώ η DG Comp φέρεται, σύμφωνα με τη διοίκηση της τράπεζας, να έχει δώσει παράταση ως το τέλος του 2020 για την ολοκλήρωση των εναπομεινασών δεσμεύσεων του πλάνου αναδιάρθρωσης.

Βασικότερη από τις παραπάνω δεσμεύσεις είναι η πώληση τουλάχιστον του 75% της Εθνικής Ασφαλιστικής. 

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι μονοσήμαντη. Αν, όμως, αναλύσει κάποιος τα επιμέρους στοιχεία και την ανθρωπογεωγραφία των εμπλεκομένων, θα φθάσει στο συμπέρασμα ότι το ενδιαφέρον υποκινείται, ή έστω δεν αποτρέπεται, από μέλη του Δ.Σ της τράπεζας, μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος. 

Το ΤΧΣ, από την πλευρά του, ως βασικός μέτοχος και τοποτηρητής της εφαρμογής του πλάνου αναδιάρθρωσης, είναι λογικό να είναι θετικό απέναντι σε εκδηλώσεις σοβαρού ενδιαφέροντος για την Εθνική Ασφαλιστική. 

Όλοι θέλουν η πώληση να ολοκληρωθεί γρήγορα και με ικανοποιητικό τίμημα, ώστε εν συνεχεία να μειωθούν ταχύτατα τα «κόκκινα» δάνεια και η Εθνική να καταστεί η πρώτη πλήρως υγιής εγχώρια τράπεζα. 

Τα επιχειρήματα τους εδράζονται στο εξής σκεπτικό: το Δ.Σ ζήτησε και πήρε παράταση ως το τέλος του 2020 για να μην επηρεαστεί νέο εγχείρημα πώλησης από το προεκλογικό κλίμα και την αβεβαιότητα. Αν, όμως, υπάρχει ενδιαφέρον από σοβαρούς παίκτες ποιος λόγος υπάρχει για να καθυστερήσει μια νέα διαδικασία;   

Για αυτό και στην περίπτωση της Εθνικής Ασφαλιστικής καλό είναι να μην δένουμε τίποτε... κόμπο.  

Alpha Bank: Οι ψύχραιμοι αναλυτές σημειώνουν ότι οι μέτοχοι δεν έχουν κανένα λόγο να φοβούνται dilution, αν ο επόπτης δεν βάλει το …μαχαίρι στο λαιμό των εγχώριων τραπεζών, προκειμένου να μειώσουν τα NPEs σε επίπεδα χαμηλότερα του 10% ως το τέλος του 2021. 

Η ανάλυση τους εδράζεται στα εξής στοιχεία: αν οι εγχώριες τράπεζες έχουν ένα μέσο όρο ανάκτησης NPEs της τάξης του 30% με 35% ( μέτρια συντηρητικό σενάριο), η Alpha θα χρειαστεί τέσσερα χρόνια ( ως το τέλος του 2022) να ρίξει τα NPEs στα 2 δις ευρώ, χωρίς να χρειασθεί κεφαλαιακή ενίσχυση. 

Όλα αυτά με σταθερά προ προβλέψεων κέρδη και σταθμισμένο σε κίνδυνο ενεργητικό. 

Alpha Bank ΙΙ: Αν στην ίδια άσκηση, η χρονική διάρκεια μειωθεί στην τριετία, ο CET I της τράπεζας υποχωρεί κατά περίπου 100 μονάδες βάσης κάτω από το ελάχιστο επίπεδο. 

Με δεδομένο ότι η άσκηση δεν υπολογίζει έκτακτα κέρδη από αποτίμηση συμβολαίων ανάθεσης διαχείρισης, ούτε τα οφέλη στο PPI από τη μείωση προσωπικού ενδέχεται και σε αυτή την περίπτωση να μη χρειασθεί κεφάλαια.   

Alpha Bank III: Αν εγκριθεί το σχέδιο της ΤτΕ τα NPEs της τράπεζας θα μειωθούν περίπου κατά το ήμισυ με το δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας να διατηρείται σε διψήφιο επίπεδο. 

Με βάση ενδεικτικά στοιχεία μπορεί να προκύψει κατά μέσο όρο επιβάρυνση έως τρεις ποσοστιαίες μονάδες (3%) του δείκτη CET1. Λαμβάνοντας όμως υπόψη την οργανική κερδοφορία των τραπεζών σε βάθος τριετίας επέρχεται πλήρης αναπλήρωση στα κεφάλαια των τραπεζών.

Τράπεζα Αττικής: Η ΤτΕ περιμένει την πρόταση της κυβέρνησης για τη θέση του προέδρου της τράπεζας. 

Έλα, όμως, που δεν είναι εύκολο καθώς όσοι προτάθηκαν, είτε δεν πληρούν τις προϋποθέσεις, είτε δεν θέλουν να πάνε στην Αττικής.