Όπως η στήλη σταθερά υποστηρίζει, με την Ρωσία μπλέξαμε με ευθύνη της Γερμανίας.
Το πνεύμα της Πρωσίας (παρά την κατάργηση του ονόματος του Κρατιδίου μετά τον Β ´ΠΠ, με  απαίτηση της Γαλλίας) δηλαδή η επιδίωξη της πανευρωπαϊκής επικράτησης, επανήλθε μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, η οποία ξεκίνησε και πάλι να καταλάβει, οικονομικά αυτή την φορά, την Ευρώπη.
Ξεκίνησε με την ευκαιρία του Ευρώ. Μείωσε ακόμη και τα μεροκάματα και τους μισθούς και κατάφερε να κάνει φθηνές τις Μερσεντές και να πλημμυρίσει την Ευρώπη (παραστατικό παράδειγμα της στρατηγικής της).
Στην συνέχεια έφερε το Ρωσικό αέριο, φθηνό για την ίδια και  ακριβότερο για την υπόλοιπη Ευρώπη (αφού αυτή το μοίραζε) διατηρώντας την Οικονομία της σε κυρίαρχη θέση. Μη ξεχνάμε ότι ο πρώην Καγκελάριος Σρέντερ (Σοσιαλδημοκράτης) έγινε στην συνέχεια πρόεδρος της Ρωσικής Γκαζπρόμ από την παραίτησή του το 2005 έως το 2022, όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία.
Η δε Μέργκελ (Χριστιανοδημοκράτης) ήταν προνομιακή συνομιλήτρια του Πούτιν (είχε μάλιστα ατυχέστατα πει κάποτε σαν επιχείρημα «εμείς οι Ανατολικογερμανοί….». Επί πλέον η Γερμανία πρωτοστάτησε στην ανέφικτη «πράσινη μετάβαση» και τον κλείσιμο των πυρηνικών σταθμών, με αποτέλεσμα να περάσουμε μοιραία στο πλάνο Β, το ρωσικό αέριο, χωρίς άλλη εναλλακτική. Οπότε και η Ρωσία άρχισε να ανοιγοκλείνει την στρόφιγγα.
Με απλά λόγια, η Ευρώπη χρηματοδοτούσε την Ρωσία για να γίνει αυτή που είναι σήμερα. Ενώ το πράγμα βοούσε, γιατί η Ρωσία κατέλαβε την Κριμαία, η Γερμανία ετοιμαζόταν να ενεργοποιήσει και τον Nord Stream II. Οριακά πρόλαβαν και το σταμάτησαν οι Αμερικανοί.
Συνοπτικά:
Η Γερμανια ξεκίνησε ένα οικονομικό πόλεμο στη υπόλοιπη Ευρώπη και όπως πάντα συμβαίνει με την Γερμανία, κέρδισε τις μάχες, αλλά έχασε τον πόλεμο. Δεν κυριάρχησε.
Και, όπως επίσης πάντα συμβαίνει με τους πολέμους που επιχειρεί η Γερμανία, κατέστρεψε και την υπόλοιπη Ευρώπη.
Γιατί την οδήγησε στην ενεργειακή εξάρτηση από την Ρωσία, τον προφανή εχθρό της.
Ο Πρόεδρος Πούτιν κέρδισε.
Άλλωστε, επανηλειμμένα έχει δηλώσει ότι η αποχώρηση της Σοβιετικής Ένωσης από την Ανατολική Ευρώπη υπήρξε ιστορικό σφάλμα.
Επιδιώκει κατά συνέπεια την επιστροφή στο περίφημο «Δόγμα Μπρέζνιεφ».
Και αυτό είναι ένα στρατηγικό, αλλά και τακτικό πρόβλημα, που χωρίς την κλασσικά κοντόφθαλμη Γερμανική πολιτική, η Ευρώπη δεν θα είχε.

Αλλά, μέσα σε κάθε πρόβλημα, υπάρχει πάντα μια ευκαιρία.
Αυτό, στο επόμενο.