Το τυπικό καλοκαίρι τελειώνει το Σαββατοκύριακο.
Το κανονικό καλοκαίρι έχει έρθει για να μείνει.

Και εμείς,

με επικεφαλής την ανώτερη (οικονομική/υπερκομματική) τάξη την οποία παλεύουμε να αντιγράψουμε οι υπόλοιποι, βαδίζουμε αμέριμνοι προς την αναπόφευκτη μετάλλαξη της Ελλάδας σε ένα τέως τουριστικό παράδεισο.

Ανέτρεξα στις επισημάνσεις του ΠΛΑΓΙΩΣ (Next Deal, 3 Αυγούστου 23, 31 Ιανουαρίου, 9 Φεβρουαρίου, 3 Απριλίου, φέτος), όταν επέμενα στις συνέπειες του επερχόμενου μόνιμου καύσωνα, σε συνδυασμό με την επίσης επερχόμενη καταστροφή των Κυκλάδων από την υπερδόμηση.

Τότε αφορμή ήταν η πρόταση για «Ξαπλωτές Πολυκατοικίες» στην Αμοργό, που δεν γνωρίζω αν (οριστικά) απορρίφτηκαν, αν κρίνω από το ξενοδοχείο που κρύβει την Ακρόπολη.

Προχθές, η αφορμή ήταν (και παραμένει) η πρόταση για «Τουριστικό Χωριό» στην Αστυπάλαια (που την καμαρώνει ο Πρωθυπουργός ως πρότυπο) μεγάλο όσο όλοι μαζί οι υφιστάμενοι οικισμοί, που πήρε μια αρχική έγκριση!
Καταστρεπτική, όπου υλοποιήθηκε, παρωχημένη πρόταση ανάπτυξης των  ´60ς, που τώρα επί πλέον πάσχει και από τις θηριώδεις περιβαντολογικές συνέπειες που θα προκαλέσει.
Και που, (φέτος το ψιλο - αντιληφθήκαμε), θα καταλήξει ένα εγκαταλειμμένο γιαπί, γιατί δεν θα υπάρχει πελατεία, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών που ήρθαν για να μείνουν.

Μοιάζει να μας ενδιαφέρει (και να συμφέρει) το κτίσιμο για το κτίσιμο ως αυτοσκοπός, χωρίς άλλη χρησιμότητα και η κυρίαρχη κουλτούρα μας, θα έλεγα η ερωτική εμμονή μας, με το τσιμέντο, αλλοιώς δεν εξηγείται διαφορετικά η ανοχή μας:
(Frankfurter Allegemeine Zeitung, Next Deal, 27/08/24).

Κάθε καινούργιος περιοριστικός νόμος που ψηφίζεται, περιέχει και την δυνατότητα της καταστρατήγησής του, αλλοιώς πώς θα ήταν δυνατό, έστω και απλώς, να  έχουν την δυνατότητα υποβάλλονται τέτοιες προτάσεις σαν αυτή της Αστυπάλαιας.

Καλά το πάμε. Του χρόνου, που θα πρέπει να γεμίσουμε τον Τόπο όλο με αφαλατώσεις, το ξανασκεπτόμαστε.