Τον οικονομολόγο και επίκουρο καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιά Πλάτωνα Τήνιο φιλοξένησε ως ομιλητή η INTERAMERICAN, σε εκδήλωση με θέμα τις συντάξεις και την ασφάλιση μετά την ασφαλιστική μεταρρύθμιση.

Ο ομιλητής, απευθυνόμενος σε ένα κοινό από διοικητικά στελέχη και συνεργάτες του δικτύου agency της εταιρείας, ανέπτυξε τους προβληματισμούς του σχετικά με τις ασφαλιστικές ανάγκες τις οποίες δημιουργούν οι μεγάλες αλλαγές που έχουν δρομολογηθεί και τίθενται σε εφαρμογή, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, όπως αποτυπώνονται και στο βιβλίο του “Ασφαλιστικό: μια μέθοδος ανάγνωσης”.

Την εκδήλωση άνοιξε ο Γιώργος Κώτσαλος, Διευθύνων Σύμβουλος της INTERAMERICAN και Πρόεδρος της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος, ο οποίος επεσήμανε της δραματικές μεταβολές που επέρχονται στην κοινωνική ασφάλιση από τις παρεμβάσεις οι οποίες θα ολοκληρωθούν μέσα στο πρώτο εξάμηνο του έτους, στο πλαίσιο του μνημονίου. Ο κ. Κώτσαλος μίλησε για ένα μεγάλο κενό που θα δημιουργηθεί στον δεύτερο πυλώνα, που έως τώρα καλύπτει η κοινωνική ασφάλιση με τις επικουρικές συντάξεις στο πλαίσιο του αναδιανεμητικού συστήματος. Όπως τόνισε, το κενό αυτό μπορεί να καλύψει η ιδιωτική ασφάλιση με την προώθηση της ιδέας των ανοιχτών ταμείων για επαγγελματική ασφάλιση, που οπωσδήποτε πρέπει να είναι πολύ πιο απλά και απελευθερωμένα σε σχέση με τα ταμεία επαγγελματικής ασφάλισης (ΤΕΑ) του Νόμου 3029 του 2002, των οποίων η σύσταση δεν ευνοήθηκε λόγω της πολυπλοκότητας των προϋποθέσεων.

Ο Πλάτων Τήνιος αναφέρθηκε στην αμφισημία, τους αποκλεισμούς και τα αδιέξοδα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης στη χώρα μας, που συντηρούνται από νεφελώδεις επιλογές και ιδεολογικοποίηση και πρότεινε μια προσέγγιση για την απελευθέρωση και τον επηρεασμό των εξελίξεων στο ασφαλιστικό, που θα συμβάλει στην διαμόρφωση του δεύτερου πυλώνα, τον οποίο θεωρεί ως την πιο ουσιαστική δομική αλλαγή που απαιτείται να πραγματοποιηθεί σήμερα.

Το περίγραμμα των θέσεων του ομιλητή συμπληρώνουν:

• Η διαπίστωση ότι η διαιώνιση, διόγκωση και μεταφορά του προβλήματος επί δεκαετίες έφθασε σε κομβικό σημείο το 2010, με την αλλαγή της πολιτικής οικονομίας του τόπου και μετά την τρόικα, καθώς και η βεβαιότητα ότι είναι σχεδόν αδύνατο το πρόβλημα να λυθεί πολιτικά.

• Οι δεδομένες απώλειες από τη μονολιθικότητα του συστήματος του ενός πυλώνα και από την έλλειψη πρόβλεψης για ένα δεύτερο πυλώνα συλλογικής αλληλεγγύης στους χώρους εργασίας και ένα τρίτο πυλώνα ιδιωτικής πρόνοιας και ατομικής αποταμίευσης.

• Η αλλαγή των προοπτικών σήμερα για τον δεύτερο και τρίτο πυλώνα, σε συνδυασμό με το μέλλον των επικουρικών ταμείων και του εφάπαξ και η βεβαιότητα ότι απαιτούνται απλούστερες διαδικασίες, προτάσεις και συζήτηση που θα ευνοήσουν τις εξελίξεις στον δεύτερο και τρίτο πυλώνα.

• Η εντύπωση ότι ο Νόμος 3863 του 2010 αποτελεί γρίφο, με ερμηνείες ότι “οι κρίσιμες αποφάσεις έχουν ληφθεί” ή εναλλακτικά ότι είναι “η πρώτη διορθωτική φάση μιας μεταρρύθμισης, που ισοδυναμεί με νέο ξεκίνημα”. Και στις δύο ερμηνείες θεωρείται καθοριστικός ο ρόλος της δημόσιας συζήτησης, που θα φέρει συμπληρωματικές και διορθωτικές αλλαγές στον Νόμο σε ό,τι αφορά στον δεύτερο πυλώνα.

Από το ακροατήριο υπήρξαν παρεμβάσεις κυρίως επί του τελευταίου σημείου, με το συμπέρασμα ότι λείπει σήμερα ένα απλό και σαφές πλαίσιο αλλά και οι φορολογικές ενθαρρύνσεις για επαγγελματικά ταμεία με τις ασφαλιστικές εταιρείες ως ισότιμους φορείς ασφάλισης, όπως λείπουν και τα κίνητρα για την ανάπτυξη της ατομικής ασφάλισης (τρίτος πυλώνας).