Σκληραίνει η στάση των δυο πλευρών στο θέμα του ΤΕΑ ΕΑΠΑΕ, με αποτέλεσμα το μέλλον του Ταμείου να εξακολουθεί να είναι στον αέρα. Οι εργοδότες από την μία πλευρά επιμένουν στην άποψη ότι δεν νοείται Επαγγελματικό Ταμείο χωρίς κεφαλαιοποιητικό χαρακτήρα, ενώ οι εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας Ασφαλιστικών Συλλόγων Ελλάδος (ΟΑΣΕ) που διοικούν το Ταμείο θεωρούν ότι ο κοινωνικός χαρακτήρας του ταμείου είναι αδιαπραγμάτευτος.

Μία ασυμφωνία των δυο πλευρών θα οδηγήσει βέβαια το Ταμείο σε μαρασμό και στο «θάνατο» με ότι συνεπάγεται αυτό για τις συντάξεις, ενώ δεν θα πρέπει καμία πλευρά να ξεχνάει και το «κακό λύκο» που καιροφυλακτεί για να αρπάξει τα 500 εκατ. ευρώ που έχει ως αποθεματικό, που δεν είναι άλλος από το κράτος.

Η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος, ο εργοδότες δηλαδή έχουν διαμορφώσει μία «ρεαλιστική πρόταση» που προβλέπει μετατροπή του Ταμείου σε καθαρά επαγγελματικό και συνεπώς λειτουργία με κεφαλαιοποιητικό χαρακτήρα (ατομικούς λογαριασμούς για τον κάθε ασφαλισμένο και πλήρη ανταποδοτικότητα) με εισφορές 6% επί της μισθοδοσίας το οποίο μπορεί να αυξηθεί και λίγο παραπάνω εάν υπάρξει μία συμφωνία στα υπόλοιπα, ενώ θα υπάρχει και μία έννοια κοινωνικής πρόνοιας για ακραίες περιπτώσεις.

Η ρεαλιστικότητα της πρότασης έγκειται σύμφωνα με όσα υποστηρίζει η εργοδοτική πλευρά στα εξής στοιχεία:

• Οι εισφορές σε αντίθεση με ότι συμβαίνει σε όλο το υπόλοιπο σύστημα ασφάλισης θα εξακολουθήσουν να είναι πολύ υψηλές επί της μισθοδοσίας (πάνω από 6%) όταν στα ταμεία που η σύνταξη έχει επικουρικό χαρακτήρα δεν ξεπερνά το 3%.
• Δεν μπορεί οι εισφορές να είναι ποσοστό επί της παραγωγής όπως συνέβαινε πριν την κατάργηση της πρόβλεψης αυτής από τον . 4254/2014 με το σκεπτικό ότι ήταν μη αποδεκτός κοινωνικός πόρος καθώς εκτός της νομοθεσίας έχουν αλλάξει και τα δεδομένα στην αγορά αφού σήμερα μπορεί μία ασφαλιστική εταιρεία με πολύ λίγους υπαλλήλους να έχει παραγωγή πολύ μεγαλύτερη από μία άλλη που έχει δεκάδες και εκατοντάδες υπαλλήλους (π.χ. οι direct εταιρείες, ή οι εταιρείες bancassurance).
• Αν αναχθεί το ποσοστό επί της παραγωγής που κατέβαλαν οι εργοδότες ως εισφορά στο Ταμείο πριν την κατάργηση του φθάνει στο 23% της μισθοδοσίας στο οποίο εάν προστεθεί και το ποσοστό που αφορά στην κύρια ασφάλιση τότε η συνολική εργοδοτική εισφορά φθάνει το 45% περίπου του μισθού, ποσοστό εξωπραγματικό.
• Εάν δεν υπάρξει μία «καθαρή λύση» το ταμείο κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να «περάσει» και πάλι υπό την εποπτεία του Υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων και του ενιαίου Επικουρικού συστήματος με ότι σημαίνει αυτό για τα αποθέματα του.

Σε κάθε περίπτωση η ΕΑΕΕ έχει στείλει το μήνυμα ότι εάν δεν υπάρξει συμφωνία τότε η λύση είναι μία: εισφορές 3% στο ΤΕΑ ΕΑΠΑΕ και δημιουργία άλλου επαγγελματικού ταμείου για τους εργαζόμενους των ασφαλιστικών εταιρειών.

Οι εργαζόμενοι από την πλευρά τους θεωρούν ότι το Ταμείο πρέπει να έχει στοιχεία αναδιανεμητικού χαρακτήρα για να διατηρεί ένα κοινωνικό ρόλο και επίσης οι εισφορές να είναι ποσοστό επί της παραγωγής ενώ φαίνεται ότι μπορεί να βρεθεί συμφωνία στα θέματα της διοίκησης όπου τώρα έχουν την πλειοψηφία και η εργοδοτική πλευρά ζητά ένα αυξημένο ρόλο.

Εν κατακλείδι και δεδομένου ότι πολλά θέματα είναι τεχνικού χαρακτήρα (αναλογιστικές μελέτες που είναι αναγκαίες για τις όποιες αποφάσεις κ.λ.π.) εάν δεν υπάρξει μία συμφωνία αρχών το μέλλον του Ταμείου είναι αβέβαιο. Και σε αυτό το πλαίσιο αυτό που πρέπει να πρυτανεύσει και από την πλευρά των εργοδοτών και από την πλευρά των εργαζομένων είναι ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για κινήσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε ατύχημα. Δεν μπορεί να ζητάς ρόλο στο ευρύτερο ασφαλιστικό σύστημα και να σου χρεώσουν ένα προβληματικό ταμείο «στο σπίτι» σου, ενώ και η άλλη πλευρά πρέπει να λάβει υπόψη της ότι ο ρεαλισμός δεν είναι συνθηκολόγηση αλλά η βάση μιας υγιούς πορείας.

Από την πλευρά των εργαζομένων πληροφορίες αναφέρουν ότι θα προχωρήσουν σύντομα σε συνέντευξη τύπου για το θέμα του Ταμείου τόσο ως διοίκηση του ΤΕΑ ΕΑΠΑΕ όσο και ως ΟΑΣΕ. Αυτό που πάντως ανεπισήμως επισημαίνουν είναι ότι οι προτάσεις της ΕΑΕΕ οδηγούν:

• σε διάλυση του Ταμείου
• μείωση των συντάξεων τουλάχιστον 255 σε πρώτη φάση
• δύο κατηγορίες συνταξιούχων 
• διάλυση της κοινωνικής αλληλεγγύης μεταξύ των ασφαλισμένων του Ταμείου

Τέλος, με σκωπτική διάθεση σημειώνουν ότι γίνεται συζήτηση για το Ταμείο, επειδή το Ταμείο υπάρχει και υπό την παρούσα διοίκηση στις δύσκολες αυτές συνθήκες αύξησε τα αποθέματά του από 350 σε πάνω από 500 εκατ. ευρώ.