Με το προηγούμενο INTERFAX μας αρ. 286/30-1-13 περιγράψαμε τα γεγονότα και κρατήσαμε επιφύλαξη για όσα τότε δεν μπορούσαμε να αποκαλύψουμε.
    Τώρα και με βαριά την οδύνη για τον άδικο χαμό του νέου ορειβάτη και για την μνήμη του οφείλουμε να γνωστοποιήσουμε όσα γνωρίζουμε, ώστε κάποτε -και επιτέλους- να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα και τα πολλά παθήματα, της συγκεκριμένης περίπτωσης, να γίνουν μαθήματα.
    Να αρχίσουμε πρώτα από τις ευθύνες των κρατούντων και διοικούντων ένα κράτος-μπάχαλο, το οποίο κανένας πλέον δεν το ευεργετεί, ακριβώς επειδή, όλοι επιδιώκουν να ευεργετηθούν από αυτό και από τα αυξανόμενα τοκογλυφικά δάνειά του.
    Πώς νοείται ευρωπαϊκό κράτος, οργάνωση και διοίκησή του, όταν για την ανεύρεση αγνοούμενου πολίτη ορειβάτη στέλνει «στρατό και στρατιωτικό ελικόπτερο» και όχι πολίτες και ειδικά πολιτικά μέσα έρευνας; Μήπως εισέβαλαν και πάλι οι Ιταλοί του Μουσολίνι στην Ήπειρο και ανέλαβε δράση ο ελληνικός στρατός;
    Και πώς νοείται αρμοδιότητα και παρουσία τμήματος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας στα χιόνια και άγριους βράχους του Πάπιγκου; Μήπως «πήραν φωτιά τα χιόνια και καίγονται οι βράχοι»;
    Και πόσο θα διαρκούσαν οι έρευνες, δια των πολυάριθμων εκεί «επιστρατευμένων» παρόντων μισθωτών και πανάκριβου κόστους στρατιωτικού (άρα πολεμικού) ελικοπτέρου και άλλων κρατικών μέσων, αν η δύστυχη οικογένεια του αγνοούμενου δεν είχε την σοφή πρωτοβουλία, και άρα με δικά της έξοδα, να φέρει από την Ελβετία ειδικά εκπαιδευμένους τρείς Ελβετούς Διασώστες-Αναρριχητές επί βράχων και Πιλότους πολιτικών ελικοπτέρων;
    Ήρθαν, μήπως, στρατός, στρατιωτικά ελικόπτερα, πυροσβεστικές Υπηρεσίες, Δημόσια όργανα και μισθωτοί από την Ελβετία για τον συγκεκριμένο σκοπό;
    Τρία μόνον άτομα-ιδιώτες ήρθαν και ο Κυβερνήτης του μικρού ιδιωτικού αεροπλάνου τους στην Θεσσαλονίκη και όχι στα Γιάννενα αρχικά και τα μεσάνυχτα της Τετάρτης 30/1/13, τρείς ημέρες μετά το ατύχημα.

Τι είναι όμως οι τρεις ειδικοί Διασώστες, που απέδειξαν ότι κάνουν άμεσα και αποτελεσματικά, την δουλειά που δεν κάνουν, όπως αποδείχθηκε, αμέτρητοι και πολυδάπανοι του ελληνικού Δημοσίου;
    Απλά είναι ιδιώτες επαγγελματίες Διασώστες! Τίποτε άλλο! Ούτε κρατικοί και ούτε βολεμένοι, εκεί και στο οργανωμένο και νοικοκυρεμένο Κράτος τους! Αυτό το στοιχείο όλοι το απέκρυψαν! Θα γίνει μάθημα;
    Τους υποδέχθηκε στο Αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης ο Πρόεδρος της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης και ο οποίος, πρωί-πρωί της επόμενης ημέρας Πέμπτης 31/1/13, τους οδήγησε στα Κεντρικά Γραφεία της ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ.
    Γιατί όμως συνέβησαν όλα αυτά, τα φαινομενικά «άσχετα» με τις υπεύθυνες εκεί έρευνες υπό αρμοδίων Υπηρεσιών του Κράτους;
    Η απάντηση είναι ότι η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης, που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη, είχε στοιχεία από την προηγούμενη ημέρα πτήσεως με ελικόπτερο της ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ και γνώριζε την όλη δύσκολη κατάσταση.
     Επιπλέον οι Ελβετοί Διασώστες από την προηγούμενη ημέρα επικοινώνησαν τηλεφωνικώς και ζήτησαν τα στοιχεία και διάθεση του ειδικού ελικοπτέρου με τον Κυβερνήτη της, επειδή η οικογένεια του αγνοούμενου δεν γνώριζε στοιχεία και λεπτομέρειες για τον τύπο του ελικοπτέρου που ήθελαν οι Ελβετοί. Όταν πλέον βεβαιώθηκαν για την ύπαρξη του ελικοπτέρου που ήθελαν και προφανώς σε συνεννόηση με την Ελληνική Ομάδα Διάσωσης, απογειώθηκαν νύχτα και αμέσως από Ελβετία για Θεσσαλονίκη και οδηγήθηκαν το πρωί της επόμενης στα Γραφεία της ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ, όπου σε κοινή σύσκεψη και με όλα τα στοιχεία πτήσεως και έρευνας κατά την προηγούμενη ημέρα, αποφασίσθηκε νέα άμεση απογείωση του ελικοπτέρου για τον τόπο του ατυχήματος στο Πάπιγκο αλλά και του ιδιωτικού τους αεροσκάφους για το αεροδρόμιο των Ιωαννίνων.

Ο αρχηγός των Ελβετών Διασωστών, ένας καλογυμνασμένος 42 ετών άνδρας Διασώστης και πολύπειρος Κυβερνήτης Ελικοπτέρων, δήλωσε λίγο πριν αναχωρήσει ότι είναι βέβαιος για την επιτυχή κατάληξη των ερευνών και «απόψε θα είμαι σπίτι μου με τα παιδιά μου στην Ελβετία».
    Ένας εκ των άλλων δύο Ελβετών, ήταν λεπτός, κοντός και ελαφρύς σαν «πούπουλο», που έκανε όλες τις δύσκολες δουλειές. Ως «αγριοκάτσικο των Άλπεων» χαρακτηρίσθηκε στην Θεσσαλονίκη.
    Αποχωρεί ο Κυβερνήτης και ο Μηχανικός του Ελικοπτέρου για τα διαδικαστικά της απογείωσης, ετοιμάζονται οι αποσκευές και τα χιονοπέδιλα για την μεταφόρτωσή τους και ξαφνικά η εξουσία των κρατιστών ρίχνει την βόμβα της: «Απαγορεύεται η προσέγγιση του ελικοπτέρου της AIR ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ, στον τόπο του ατυχήματος διότι επιχειρεί εκεί στρατιωτικό ελικόπτερο»!!
Δηλαδή και περίπου κάτι μεταξύ «κατάστασης πολέμου» και «στρατιωτικών επιχειρήσεων», με άγνωστο εχθρό!
Όμως: Και την προηγούμενη ημέρα Τετάρτη «επιχειρούσε» στρατιωτικό ελικόπτερο, αλλά επιτράπηκε η ίδια πτήση με επιβαίνοντες ειδικούς της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης!
    Τώρα, όμως Πέμπτη 31/1/13 και με την παρουσία των Ελβετών Διασωστών, που έφερε στην Ελλάδα η αγωνιούσα επί 4 ημέρες οικογένεια του αγνοούμενου, απαγορεύεται εκεί πτήση δημόσιου αερομεταφορικού μέσου και όχι ιδιωτικού, όπως είναι τα ελικόπτερα της AIR ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ, με άδεια Δημόσιου Αερομεταφορέα! Εμείς αυτά γνωρίζουμε και αυτά περιγράφουμε. Υπακούσαμε στις Διαταγές και δεν εκτελέσαμε τον σκοπό για τον οποίο μας χορήγησε Άδεια το κράτος! Τι έπραξαν όμως οι Ελβετοί;
Ασφαλώς δεν θα ήταν επαγγελματίες Διασώστες αν δεν είχαν προβλέψει όλα τα ενδεχόμενα και δεν ενεργούσαν ταχύτατα, διασώζοντας πρώτα την ικανότητά τους.
Απογειώνονται αμέσως με το ιδιωτικό τους αεροσκάφος και καταφθάνουν στο Αεροδρόμιο Ιωαννίνων.
    Δεν είμασταν παρόντες και δεν γνωρίζουμε, μετά βεβαιότητας, τα εκεί διαδραματισθέντα, οπότε δεν μπορούμε να πούμε αν ήταν επιθυμητοί ή όχι εκεί και στις επί 4 ημέρες άκαρπες έρευνες.
    Από ανεπίσημες πληροφορίες και κάποια τοπικά μέσα των Ιωαννίνων και της Κόνιτσας βεβαιωθήκαμε ότι εκείνος ο ικανότατος και πανέξυπνος Αρχηγός-Διασώστης-Κυβερνήτης και το «άφοβο αγριοκάτσικο των Άλπεων» έκαναν τελικά το… θαύμα τους!
    Δεν μας είναι γνωστό πώς και γιατί πιλοτάρισε μικρό-τοπικό ιδιωτικό ελικόπτερο ο Ελβετός Κυβερνήτης και κατάφερε να προσεγγίσει-εντοπίσει από αέρος το σημείο καταλήξεως του άτυχου και νεκρού ορειβάτη περί τα 500 μέτρα χαμηλότερα από το σημείο αρχικής πτώσεώς του!
    Και δεν γνωρίζουμε πώς «φυτεύθηκε» στους άγριους και κάθετους σχεδόν βράχους το «αγριοκάτσικο». Γνωρίζουμε μόνον ότι έκανε περίπου δύο ώρες να διανύσει απόσταση ανώμαλης και επικίνδυνης κατωφέρειας 100 περίπου μέτρων για να διακρίνει πρώτα το μπουφάν και μετά το ένα πόδι του άτυχου νέου ορειβάτη.
    Τα υπόλοιπα, καθόλου εύκολα και πολύ θλιβερά, είναι γνωστά με την παράδοση του νεκρού στα αρμόδια όργανα και την άφιξη των Ελβετών το ίδιο βράδυ στα σπίτια τους και στα παιδιά τους, οπότε έληξε άδοξα και σιωπηλά η «επιστράτευση» και ο «πόλεμος» Ελλήνων μεταξύ τους.
    Ένας νέος Έλληνας όμως ήταν λιγότερος στην Ελλάδα και περίσσευσαν οι οδύνες στους οικείους, φίλους, γνωστούς και η λύπη στην ελληνική κοινωνία, γενικότερα.
    Αλλά και προσοχή εδώ:
    Με λιγότερα ευρώ οι Έλληνες και περισσότερα οι ξένοι!
    Όπως πάντα και από αιώνες! Γιατί; Ποιος και πότε θα απαντήσει με πράξεις στο τραγικό αυτό «γιατί»;
    Και γιατί δεν φέρνουμε από τρεις Ελβετούς για κάθε Δημόσιο Τομέα, ώστε να απαλλαγούμε από τις αμέτρητες εσωτερικές Τρόϊκες και δι’ αυτών από την μία και ξένη;
    Το δίδαξε, δια πράξεών της, πάνω στην μεγάλη δυστυχία της, η ικανή οικογένεια του αδικοχαμένου νέου των Ιωαννίνων.
    Πόσες, άραγε, άλλες δυστυχίες πρέπει αν μας βρουν, ώστε να παύσουμε να είμαστε ανίκανοι;
Ντράπηκε ή παραιτήθηκε, μήπως, κανείς εκ των «πολεμιστών» και εξουσιαστών;
    Ζητήθηκε, μήπως, επιστροφή όλων των δαπανών στο Δημόσιο Ταμείο και επιβλήθηκαν ποινές αναποτελεσματικότητας ή ασχετοσύνης;
    Θα μάθουμε, τέλος, ότι αρκούν «τρεις Ελβετοί» για κάθε τομέα χιλιάδων μισθωτών στην Ελλάδα των δανείων και ευτελισμών;