Toυ Γιώργου  Νικολάκου*

Στο προηγούμενο απαισιόδοξο μάλλον σχόλιο του προηγούμενου τεύχους διαμεσολαβητές μου, προσπαθούσα να περιγράψω την δυσμενή θέση που έχουν περιέλθει όλοι όσοι δραστηριοποιούνται στον χώρο των ασφαλίσεων, συμπεριλαμβανομένων των πελατών που ασφαλίζουν την ζωή και την περιουσία τους, θα προσπαθήσω εδώ να  αναλύσω και να σχολιάσω τα απόνερα αυτής της εκρηκτικής οικονομικής κατάστασης. Θα προτείνω επίσης αλλά στο επόμενο  φύλλο, κάποιες λύσεις μήπως και σκεφθούν διαφορετικά ορισμένοι επικεφαλής  ασφαλιστικών εταιριών, που αντιδρούν με πανικό και επιτείνουν το πρόβλημα.

Ο  τίτλος του σημερινού σχολίου μου είναι εμπνευσμένος από μία επιστολή που μου έστειλε ο Μελάς Γιαννιώτης σχολιάζοντας την σημερινή αδιέξοδη πραγματικότητα της ιδιωτικής ασφάλισης που μας τσουρουφλίζει όλους μας. Η επιστολή αναφερόταν και σ’ ένα παλιό αμερικάνικο ανέκδοτο, για ένα φορτηγό  φορτωμένο με τρύπες, που προκειμένου να πιάσει μία τρύπα που του έπεσε, γύρισε πίσω κι έπεσε στην δική του τρύπα!!!!

Έτσι ακριβώς συμβαίνει και με το ακανθώδες πρόβλημα των εισπράξεων εν μέσω αυτής της συστημικής οικονομικής κρίσης που απ’ ότι φαίνεται δεν απασχολεί σοβαρά τον επόπτη μας, ούτε και τους επικεφαλής των περισσοτέρων ασφαλιστών της ελληνικής αγοράς, που παίρνουν επιδερμικά αποφάσεις. Θα αφήσω προς το παρόν τον επόπτη μας, διότι δικαιολογώ εν μέρει την επιμονή του για την μείωση των πιστωτικών ορίων και τις αυστηρές συστάσεις που κάνει στους ασφαλιστές για τον χρονικό περιορισμό της έκθεσης τους στον πιστωτικό κίνδυνο. Τον δικαιολογώ, αφού ο άνθρωπος δεν είναι και ούτε σπούδασε οικονομολόγος και ασφαλώς κάκιστα δεν διορίστηκε από τους ανωτέρους του, για να εξετάζει και τις μακροοικονομικές συνέπειες των εκάστοτε πολιτικών του στην ελληνική ασφαλιστική αγορά. Προφανώς δεν φαίνεται να τον ενδιαφέρουν οι  κοινωνικές προεκτάσεις των αποφάσεών του σε όλη την αλυσίδα της ιδιωτικής ασφάλισης. Δεν τον απασχολεί η τεράστια αναστάτωση που δημιουργεί στο σύστημα της διαμεσολάβησης, αφού πλήθος πρακτορείων οδηγούνται  στο αναπόφευκτο κλείσιμο τους ή στην απόλυση των υπαλλήλων τους ή την εξαθλίωση τους, αφού πλέον εργάζονται με μισθό 600ευρώ.  Αδιαφορεί εάν αυξάνονται οι ακυρώσεις χιλιάδων ασφαλιστηρίων λόγω της πίεσης, με επακόλουθο κοινωνικό πρόβλημα στους ζημιωθέντες τρίτους, τους φόρους και το επικουρικό κεφάλαιο. Το αποτέλεσμα αυτής της έλλειψης σοβαρής μακροοικονομικής ανάλυσης των συνεπειών από τις αστόχαστες ενέργειες του επόπτη, είναι ότι  το πρόβλημα  γυρνάει σε αυτούς που το δημιούργησαν, δηλαδή το κράτος, την κοινωνία και σαφώς τους ασφαλιστές. Διότι οι περισσότερες ασφαλιστικές εταιρίες ασκώντας κακοσχεδιασμένα και ασυντόνιστα  φορτικές πιέσεις και εκβιασμούς για μείωση των ορίων είσπραξης  πέφτουν συνεχώς οι ίδιες στις  τρύπες που θέλουν να μαζέψουν. Τον επόπτη μας  τον ενδιαφέρει η αυστηρή εφαρμογή του Solvency II και ο τυφλός και  transsexual κατά την μυθολογία «Τειρεσίας διαμεσολαβούντων». Κάνει την δουλειά του σαν καλός  γραφειοκράτης που είναι, εφαρμόζοντας αυτά που του υπαγορεύουν ξένοι και έλληνες γραφειοκράτες, κλεισμένος μέσα στον κουτί του και στον μικρόκοσμο μίας ξεκομμένης από τα προβλήματα μέτρησης μεγεθών τροϊκανής μεθοδολογίας. Δεν θα δικαιολογήσω όμως σε καμία περίπτωση τους ασφαλιστές και τα στελέχη τους, που βάλθηκαν να ξεπαστρέψουν το σύνολο των επαγγελματιών του κλάδου με τις επιπόλαιες κινήσεις τους. Δεν συλλογίζονται άραγε κάποιοι επικεφαλής των εταιριών αυτών, όταν πειραματιζόμενοι ερασιτεχνικά με τα νέα τους εισπρακτικά συστήματα, ενδεχομένως να καίνε μαζί με τα ξερά και τα χλωρά δηλαδή τους έντιμους επαγγελματίες στραγγαλίζοντας την ρευστότητα τους?. Δεν αντιλαμβάνονται ότι παραδοσιακά φιλικοί συνεργάτες τους, ήδη  εξαναγκάζονται σε πιο επιθετικές συμπεριφορές επιλέγοντας αθρόες μεταφορές των χαρτοφυλακίων τους σε πιο ευήκοους και χαλαρότερους ασφαλιστές? Σαφώς δεν αντιτίθεμαι με την εξυγίανση της ασφαλιστικής αγοράς και την συντεταγμένη μείωση των πιστωτικών ορίων με σχεδιασμό και χρονοδιάγραμμα αλλά τι είναι αυτό που πάθανε όλοι τους? Πως είναι δυνατόν υπό την πίεση της εποπτείας, να μαζευτεί μία 40χρονη πολιτική πιστωτικών ορίων 6-8 μηνών και  σε χρονικό ορίζοντα 6 μηνών να πέσει το πιστωτικό όριο στους δύο μήνες?

Γιατί δεν εφαρμόζεται μία μεθοδευμένη κοινή πολιτική με ορίζοντα 2-3 χρόνων ώστε να επιβιώσει το σύστημα διαμεσολάβησης? Θέλετε να μάθετε τα αποτελέσματα αυτής της ασυντόνιστης, κακοσχεδιασμένης και ανόητης πολιτικής? Μεγαλύτερα προβλήματα και περισσότεροι ανασφάλιστοι ιδίως στην επαρχία. Πολλές ταχυπληρωμές παρέμειναν ανείσπρακτες. Πελάτες που πήραν τις ειδοποιήσεις ταχυπληρωμών στα χέρια τους, πλήρωσαν στους καταγγελμένους πράκτορες, όπως χρόνια συνήθιζαν  τα ασφάλιστρα, αλλά ποτέ δεν πήραν τα συμβόλαια τους. Αθρόες καταγγελίες συμβάσεων και ξέπλυμα της «καταγγελμένης  παραγωγής» μέσω άλλων «καθαρών» ακόμη παρένθετων πρακτορείων. Επικίνδυνο ντάμπιγκ από γνωστές αλλά και παγκοσμίως άγνωστες εταιρίες, με απίθανες  έδρες εκτός Ελλάδας. Πλήθος πλαστών ασφαλιστηρίων με ονόματα  ελληνικών ξένων ή αγνώστων, άλλων δήθεν ασφαλιστικών εταιριών βαλκανικής και μη προέλευσης. Αποδοχές χρέους με επισφαλή εξέλιξη, αφού όπως πάνε τα πράγματα θα δυσκολευθούν να πληρωθούν. Απειλές κατασχέσεων περιουσιών διαμεσολαβητών και μεταφορές ασφαλιστηρίων με ταχύτητα φωτός από την μία εταιρία στην άλλη. Χρηματοδοτήσεις μεταφοράς ασφαλιστηρίων αυτοκινήτου με 6-10% επί πλέον bonus από κάποιους ασφαλιστές που καμαρώνουν για την αύξηση της παραγωγής που άρπαξαν. Μεθοδική προετοιμασία κάποιων άλλων ασφαλιστών να μεταφέρουν το πελατολόγιο  της εταιρίας τους, μέσω δικών τους μεσιτικών δικτύων, αφού η εταιρία τους μάλλον δεν εκπληρώνει τις απαιτήσεις του Solvency II, με τον κίνδυνο το επικουρικό να φορτωθεί με νέες ζημιές και να πάψει κάποια στιγμή να υπάρχει.

Το κωμικοτραγικό όμως αυτών των συμπεριφορών είναι  ότι αφού σε κάποιους πράκτορες αφαιρέθηκε η ευθύνη της είσπραξης μέσω των ταχυπληρωμών, δεν είχαν συμβατικά την ευθύνη από την παράνομη ενθυλάκωση του ασφαλίστρου που συνέχισαν να εισπράττουν από τους πελάτες τους αφού αυτοί τους πήγαιναν τις ειδοποιήσεις. Έτσι αφού ποτέ δεν παρέλαβαν τα ασφαλιστήρια των αφελών πελατών τους, αλλά τους πήραν και τα ασφάλιστρα, γελάνε ακόμα με τα παθήματα των φωστήρων ασφαλιστών. Τι να εισπραχθεί έτσι ή αλλιώς, όταν με το απαρχαιωμένο δικαστικό μας σύστημα δεν θα πάρουν κανείς τίποτε  πριν το 2016-2017 αν γίνουν αγωγές. Τι συμβαίνει λοιπόν κύριοι σας έλειψαν οι ιδέες ? Αλλά πώς να έχετε ιδέες όταν όλη την ημέρα ξημεροβραδιάζεστε στα PC σας μελετώντας στρατηγικές επί χάρτου, αντί να βγαίνετε στην αγορά και να δείτε πως επιβιώνουν οι συνεργάτες σας. Συνεργαστείτε σ’ ένα τραπέζι και σχεδιάστε ένα επιστημονικό χρονοδιάγραμμα προσαρμογής στα νέα πιστωτικά όρια με τους φορείς των διαμεσολαβούντων, σε συνδυασμό με τα προβλήματα που υπάρχουν στα έσοδα των διαμεσολαβητικών επιχειρήσεων λόγω της κρίσης. Έσοδα που πέφτουν με ρυθμό 20% το εξάμηνο για να τις βοηθήσετε να προσαρμοστούν σταδιακά αντί να τις εκβιάζετε απροκάλυπτα.

Γιατί δεν ορθώνετε επιτέλους ως ΕΑΕΕ το ανάστημά σας στον επόπτη και το υπουργείο οικονομικών, ώστε να σχεδιάσετε ένα πλάνο διεξόδου από την κρίση  αντί επιτίθεστε στο εισόδημα των διαμεσολαβούντων που είναι ο αδύναμος κρίκος?

Προσέξτε κύριοι ασφαλιστές γιατί ήδη οδηγείτε στην τεράστια τρύπα του καιάδα  και την υγιή παραγωγική σας βάση, που είναι οι σοβαροί και επί χρόνια συνεργαζόμενοι άνθρωποί σας. Γνωρίζετε ότι μαζί με αυτούς οδηγείστε και σεις στην συρρίκνωση του χαρτοφυλακίου σας και στην αναπόφευκτη δική σας τρύπα?

Ο κ. Γιώργος Νικολάκος είναι διευθύνων σύμβουλος της Fasmagroup
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Next Deal, τεύχος 279  που κυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της χώρας.