Στο παραμύθι του Τσαρλς Ντίκενς, ο τσιγκούνης Σκρουτζ δέχεται την επίσκεψη από τα πνεύματα των Χριστουγέννων του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος μέσα σε μια δοκιμασία κάθαρσης, μέχρις ότου συνειδητοποιήσει τις αξίες της ζωής από τις οποίες είχε απομακρυνθεί. Εμείς μπορούμε να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία των εορτών για να εξελιχθούμε προσωπικά και επαγγελματικά, αλλά και να συνειδητοποιήσουμε τη σημασία τού να προσφέρουμε και να φροντίζουμε τους γύρω μας.

Περίοδος εορτών και ψυχική διάθεση

Η αλήθεια είναι και όσον αφορά το πνεύμα των Χριστουγέννων, δεν υπάρχει καλύτερο από το αληθινό. Κανενός ανθρώπου δεν έφτιαξε η ζωή επειδή είδε ένα στολισμένο δέντρο ή επειδή άκουσε για απειροστή φορά το Last Christmas. Μάλιστα, άνθρωποι που μπορεί να περνούν μια πιο μοναχική περίοδο  για τον οποιονδήποτε λόγο (οικογενειακές, οικονομικές ή προσωπικές δυσκολίες), είτε να είναι πιο κλειστοί ως προσωπικότητες, συχνά βιώνουν κατάθλιψη αντικρίζοντας παντού φωταγωγημένα σπίτια, κτίρια και δρόμους, όλους γύρω τους να υπερκαταναλώνουν και να βρίσκονται με αγαπημένα πρόσωπα. Οι εικόνες αυτές συχνά δεν αποτυπώνουν την πραγματικότητα, αλλά τα στερεότυπα που έχουμε στο μυαλό μας.

Αυτό που επίσης κάνουν οι εικόνες αυτές είναι πως δημιουργούν άκαμπτες προσδοκίες του τύπου «πρέπει να περάσω τέλεια», οι οποίες εφόσον δεν ικανοποιηθούν έχουν συνέπειες στο πώς βλέπουμε τον εαυτό μας και τη ζωή μας. Π.χ., «πρέπει να περάσω τις γιορτές με άλλους ανθρώπους και αν αυτό  δεν συμβεί, τότε εγώ είμαι ένας αποτυχημένος/η ζωή μου είναι χάλια», «πρέπει να μπορέσω να κάνω αγορές και να πάρω δώρα, αλλιώς αυτό θα μου δείχνει πόσο άδικη είναι η ζωή μου ή πόσο έχω αποτύχει». Μόλις μάθατε τη συνταγή της κατάθλιψης των εορτών.

Και τι μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος για να στηρίξει τους γύρω του; Είτε πρόκειται για εργοδότη είτε για τον οποιονδήποτε άνθρωπο, η πιο αποτελεσματική στήριξη είναι η ανθρωπιά, για την οποία δεν υπάρχει υπερδοσολογία, ούτε και είναι εποχική. Είναι σημαντικό οι διοικήσεις των εταιρειών να έχουν αίσθηση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποί τους ούτως ή άλλως. Όμως ειδικά την περίοδο των εορτών μικρές κινήσεις μπορούν να κάνουν τη διαφορά για όλους και για κάποιους ακόμα περισσότερο. Η οργάνωση μιας βράβευσης με πιο ποιοτικά χαρακτηριστικά, μια απλή γιορτή στην οποία όλοι θα απαγκιστρωθούν από το πιεστικό πρόσωπο της δουλειάς, μια έξοδος των συναδέλφων σε επίπεδο τμήματος ή έστω μικρές νησίδες χρόνου στις οποίες ο manager θα μιλήσει με τους συνεργάτες του σε ατομική βάση για τα σχέδια που έχουν για τις ημέρες των εορτών, είναι απλές κινήσεις που πετυχαίνουν πολλαπλά οφέλη. Χτίζουν ισχυρότερες σχέσεις και ανθεκτικότερες συνεργασίες ανάμεσα στα μέλη των ομάδων και ταυτόχρονα μπορεί να αποτελούν ικανές αιτίες για να βρουν το κέφι τους συνάδελφοί μας που είτε λόγω ιδιοσυγκρασίας είτε λόγω περιστάσεων μπορεί να βλέπουν τις γιορτές σαν Γολγοθά.

Κάθε τέλος είναι και μια αρχή

Πέρα από την ανθρώπινη και λιγότερο εγωκεντρική φύση που οι γιορτές μάς καλούν να θυμηθούμε, η περίοδος των εορτών και η αρχή της νέας χρονιάς είναι σημαντικές ευκαιρίες για να αξιολογήσουμε την πορεία μας σε σχέση με στόχους που είχαμε θέσει τον προηγούμενο χρόνο και να θέσουμε νέους για τον νέο. Και αυτές οι ευκαιρίες είναι σημαντικές και σε ατομικό επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο οργανισμού/επιχείρησης. Εξάλλου, δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που πέφτουν σε κατάθλιψη, αλλά και οι εταιρείες, ειδικά όταν δεν έχουν πετύχει τους στόχους τους.

Είναι πραγματικά δύσκολο να το πιστέψει κανείς, όμως, όπως στον υψηλό αθλητισμό έτσι και στις επιχειρήσεις, ο νικητής και ο ηττημένος τις περισσότερες φορές δεν καθορίζονται από πολύπλοκες τεχνικές, αλλά από την πειθαρχημένη προσπάθεια και την εστίαση σε απλά βασικά πράγματα. Είναι εκπληκτικό το πόσοι αθλητές δεν γνωρίζουν το πώς να βάζουν στόχους, να τους οργανώνουν και να τους υλοποιούν. Είναι εκπληκτικό το πόσες επιχειρήσεις κάνουν το ίδιο λάθος.

Αυτή η περίοδος μαζί με το τέλος του καλοκαιριού είναι οι δύο πιο σημαντικές στις οποίες χρειάζεται να αξιολογήσουμε την υλοποίηση των στόχων μας. Ποιους ολοκληρώσαμε, τι μας βοήθησε σε αυτό, τι δυσκολίες αντιμετωπίσαμε και πώς τις αντιμετωπίσαμε, τι μάθαμε από την όλη διαδικασία, είναι μερικές από τις ερωτήσεις που πρέπει να απαντήσουμε. Συχνά, στόχοι που είχαμε πέρσι είναι ακόμα στη... συσκευασία τους χωρίς να έχουν ανοιχτεί και φέτος, και αυτό χρειάζεται επίσης αξιολόγηση και δράση. Έφταιξε η αναβλητικότητά μας και, αν ναι, ποιες είναι οι αιτίες της; Όλα αυτά χρειάζεται να τα καταγράψουμε ώστε να σχεδιάσουμε τα επόμενα βήματά μας χωρίς τις παγίδες στις οποίες πέσαμε την προηγούμενη χρονιά.

Και μετά προφανώς είναι οι νέοι στόχοι, οι οποίοι χρειάζεται να είναι συγκεκριμένοι, μετρήσιμοι, με προθεσμία και ρεαλιστικοί. Όμως το να κάνουμε ένα πλάνο στόχων με το να υλοποιούμε το πλάνο αυτό μπορεί να έχουν τεράστια απόσταση. Αν θες να μην κάνεις τίποτα, τότε ασχολήσου με την οργάνωση! Ή κάνε ένα meeting! Η οργάνωση χρειάζεται να είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη δράση. Χρειάζεται να φτιάξουμε το πλάνο και άμεσα να περάσουμε στην υλοποίησή του, αλλιώς οι στόχοι μας θα μας περιμένουν και τα επόμενα Χριστούγεννα. Είναι εκπληκτικό πόσοι τέτοιοι σκονισμένοι στόχοι υπάρχουν άριστα διατυπωμένοι σε συρτάρια εταιρειών και σε μυαλά ανθρώπων. Απλώς κάνε το πρώτο βήμα. Και μετά το δεύτερο. Και μετά το επόμενο κάθε φορά και μείνε στο πλάνο.

Ανθρωπιά και αποφασιστικότητα για δημιουργία!

Όσο ετερόκλητοι και αν είναι οι δύο πυλώνες που περιγράφονται παραπάνω, ο συνδυασμός τους είναι ζωτικής σημασίας για την περίοδο των εορτών, το κλείσιμο ενός κύκλου και το ξεκίνημα του επόμενου. Αν εστιάσουμε στον ένα από τους δύο, θα χάσουμε κάτι πολύτιμο. Και δεν έχουμε την πολυτέλεια να στερηθούμε ούτε την ανθρωπιά, όπως ο Σκρουτζ, ούτε τη δημιουργικότητα και την εξέλιξή μας με το να χάσουμε την ορμή που είτε έχουμε δημιουργήσει είτε χρειάζεται να δημιουργήσουμε. Εξάλλου, το ένα μπορεί να αποτελεί ικανό κίνητρο για το άλλο.

Διαβάστε παρακάτω το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Βερτόπουλου που δημοσιεύθηκε στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 181, Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2019 (πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση):