Άρθρο του Κώστα Παπαϊωάννου, ειδικού εκπαιδευτή ασφαλίσεων*

Με αφορμή τα πολύ ενδιαφέροντα άρθρα των κ.κ. Λ. Καραγιώργου (10/05/2017) και Β. Βερτόπουλου (11/05/2017) που δημοσιεύτηκαν στο Next Deal και αφορούσαν την ενσωμάτωση της νέας οδηγίας IDD της Ε.Ε. στις εθνικές νομοθεσίες όλων των κρατών μελών μέχρι το τέλος του 2018, θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να συνεισφέρω προς την κατεύθυνση της ερμηνείας και της αξιοποίησής της, σε έναν άλλο τομέα από τις δύο προηγούμενες προσεγγίσεις. 

Έτσι θα ασχοληθώ ειδικά με το άρθρο 10 της οδηγίας, που αφορά στις Επαγγελματικές και Οργανωτικές απαιτήσεις. Μέσω του άρθρου 10 ξεκαθαρίζεται ένα πολύ σημαντικό ζήτημα το οποίο απασχολεί την Ελληνική αγορά εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα. Το ζήτημα αυτό έχει να κάνει με την υποχρεωτικότητα της εκπαίδευσης και επανεκπαίδευσης, εκτός από το δυναμικό πωλήσεων, και των διοικητικών στελεχών και υπαλλήλων των επιχειρήσεων όλων των βαθμίδων της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης.

Έτσι στην πρώτη παράγραφο του άρθρου αναφέρεται ρητά ότι και οι υπάλληλοι των ασφαλιστικών επιχειρήσεων έχουν υποχρέωση να κατέχουν επαρκείς γνώσεις και ικανότητες για την εκτέλεση των εργασιών τους και την άσκηση των καθηκόντων τους. Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ως αναγκαιότητα λήψης πιστοποίησης επιπέδου Α, Β, Γ, Δ ή και Ε, αναλόγως του είδους της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης που ασκεί η επιχείρηση, καθώς και των συγκεκριμένων προϊόντων που προωθεί.

Στη δεύτερη παράγραφο ξεκαθαρίζεται με σαφήνεια η αναγκαιότητα της συνεχούς επαγγελματικής κατάρτισής τους μέσω επαναπιστοποιήσεων, με προγράμματα τουλάχιστον 15 ωρών κατ’ έτος, με την ίδια λογική που ισχύει μέχρι τώρα για τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές.

Στη συνέχεια της δεύτερης παραγράφου γίνεται αναφορά στη δυνατότητα της επιχείρησης να μην πιστοποιήσει ή επαναπιστοποιήσει το σύνολο των εμπλεκόμενων υπαλλήλων, αρκεί το κράτος μέλος να έχει διασφαλίσει ότι τα σχετικά πρόσωπα που εμπλέκονται στη διοικητική δομή της επιχείρησης, καθώς και τα άλλα πρόσωπα που συμμετέχουν άμεσα στη διανομή ασφαλιστικών προϊόντων, έχουν αποδεδειγμένα τις γνώσεις και τις ικανότητες που απαιτούνται για την άσκηση της δραστηριότητάς τους (πιστοποιήσεις και επαναπιστοποιήσεις).

Τέλος θα ήθελα να αναφερθώ στην παράγραφο 8 του άρθρου που τονίζει ότι για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση στις απαιτήσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3, οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις θα πρέπει να εγκρίνουν, εφαρμόζουν και να αναθεωρούν τακτικά τις εσωτερικές πολιτικές τους και τις ανάλογες εσωτερικές διαδικασίες τους. Μήπως έφτασε επιτέλους η εποχή που και στις ασφαλιστικές εταιρίες θα διαμορφωθεί ένα εκπαιδευτικό μοντέλο ανάλογο με αυτό των τραπεζών, όπου οι διευθύνσεις εκπαίδευσης είναι ενιαίες για όλο το προσωπικό τους (διοικητικό και πωλησιακό);

Επειδή το άρθρο 10 έχει αρκετά σημεία που επιδέχονται διαφορετικών ερμηνειών και επειδή ήδη έχουν γίνει αρκετές αναλύσεις του θέματος με διαφορετικές προσεγγίσεις και τέλος επειδή υπάρχει και το θέμα της διαβούλευσης πριν τη μορφοποίησή του σε νόμο από την ΤτΕ, για την ψήφισή του από το ελληνικό κοινοβούλιο, καλό θα ήταν να προσδιορίσουμε με σαφήνεια τι ακριβώς επιδιώκουμε μέσω της νομοθεσίας.
Θέλουμε μια αγορά που πραγματικά να προστατεύει τον καταναλωτή, τους διαμεσολαβούντες και τις εταιρίες από τα μέχρι τώρα κακώς κείμενα ή θα προσπαθήσουμε για μια ακόμα φορά να «ελαφρύνουμε» την κατάσταση και να σκεπάσουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί;

*Ο Κώστας Παπαϊωάννου είναι εξειδικευμένος εκπαιδευτής ασφαλιστικών και τραπεζικών θεμάτων, με πολυετή εκπαιδευτική εμπειρία και προσανατολισμό στη διαχείριση τεχνικών, χρηματοοικονομικών και διοικητικών αντικειμένων. 

Έχει εργαστεί σε διευθυντικές θέσεις εκπαίδευσης, σε μερικές από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρίες και τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην Ελληνική αγορά (Interamerican, ING (N-N), Allianz, ERGO και Τράπεζα Πειραιώς).

Συνεργάζεται με το Ελληνικό Τραπεζικό Ινστιτούτο, το Ελληνικό Ινστιτούτο Ασφαλιστικών Σπουδών, την ΕΕΔΕ και άλλους οργανισμούς, ως πιστοποιημένος εισηγητής. Έχει αναπτύξει εκπαιδευτικά προγράμματα (παρουσιάσεις και εκτενείς εκπαιδευτικές σημειώσεις) για όλες τις βαθμίδες ασφαλιστικής και τραπεζικής πιστοποίησης.