Με αφορμή την υπόθεση «Βιολάντα» ακούγονται και γράφονται πολλά. Μέσα σε αυτά ένας εμπειρογνώμονας, είπε κάτι πολύ λογικό.

Αναρωτήθηκε αν η ευθύνη βαραίνει μόνο τον ιδιοκτήτη, καθώς συνηθίζεται το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας, να ενημερώνεται για όλα τα θέματα, όπως ζημιές, προσφορές για αποκατάσταση κτλ. Αυτό όμως δεν είναι απαραίτητο.

 Ως γνωστόν όλα τα συμβόλαια εξαιρούν τον δόλο και τα περισσότερα τη βαριά αμέλεια.

Τι θα γίνει λοιπόν με ένα συμβόλαιο Αστικής ευθύνης για παράδειγμα εργοδοτικής, όπου ο ιδιοκτήτης, ή ο διευθυντής κατηγορείται για δόλο; Τι θα συμβεί, αν οι υπόλοιποι στην εταιρία δεν γνώριζαν, για το συγκεκριμένο θέμα, το οποίο μπορεί να ήταν μόνο στη δική του δικαιοδοσία;

Αν ένας διευθυντής έπραξε με δόλο, τι γίνεται με τους υπόλοιπους; Αν ο ιδιοκτήτης ήξερε, θεωρείται ότι ήξεραν όλοι;

Χωρίς τη ρήτρα severability, το συμβόλαιο δεν θα καλύψει αλλά με severability εξετάζεται ο καθένας από τη διοίκηση ξεχωριστά.

Η ρήτρα Severability με απλά λόγια σημαίνει διαχωρισμός ευθύνης και γνώσης.

Στα ελληνικά αναφέρεται ως διαχωρισιμότητα, διαιρετότητα ή ρήτρα διαχωρισμού όρων και είναι μια διάταξη που εξασφαλίζει ότι, εάν ένα συγκεκριμένο μέρος ή όρος της σύμβασης κριθεί άκυρο, παράνομο ή μη εκτελεστό, τα υπόλοιπα μέρη του συμβολαίου παραμένουν σε ισχύ.

Πρακτικά, Διαχωρισμός των Ασφαλισμένων (Severability of Interests / Separation of Insureds) στα ασφαλιστήρια που καλύπτουν πολλαπλά πρόσωπα ή οντότητες (π.χ. ασφάλιση αστικής ευθύνης), η ρήτρα αυτή ορίζει ότι η ασφάλιση εφαρμόζεται ξεχωριστά σε κάθε ασφαλισμένο.

Εάν ένας ασφαλισμένος διαπράξει δόλο, η κάλυψη για τους άλλους (αθώους) ασφαλισμένους δεν ακυρώνεται. Αν ένας διευθυντής εμπλακεί σε παράνομες πράξεις, η ρήτρα severability προστατεύει την ασφαλιστική κάλυψη για τα υπόλοιπα μέλη του διοικητικού συμβουλίου που δεν γνώριζαν ή δεν συμμετείχαν.

Με αυτόν το τρόπο η Ασφαλιστική καταβάλλει τα χρήματα του συμβολαίου και προστατεύεται η εταιρία.