Έχουμε αναφέρει αρκετές φορές, τον προβληματισμό μας για το γεγονός ότι ένα μεγάλο ποσοστό των Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών, σύμφωνα με στοιχεία του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου, έχει ετήσιο εισόδημα περί τα 15.000€.

Βέβαια θα ήταν ανακριβές να πούμε ότι αυτοί οι άνθρωποι ζούνε μόνο με αυτά τα χρήματα.

Αρκετοί εξ αυτών, έχουν και κάποιες άλλες παράλληλες εργασίες, συνήθως πώληση διαφορετικών με την ασφάλιση προϊόντων, όπως καλλυντικά, ενέργεια και συμπληρώματα διατροφής.

Το γεγονός όμως ότι δεν αφήνουν τον Ασφαλιστικό θεσμό για να ασχοληθούν ολοκληρωτικά με την άλλη εργασία, κατά τη γνώμη μου δείχνει κάτι.

Θεωρώ πως η πλειοψηφία θέλει να ασχοληθεί με τις ασφάλειες και ψάχνει τρόπο για να γίνει πιο αποτελεσματική.

Για το λόγο αυτό παρακολουθούν ακόμα τις συναντήσεις στα γραφεία, τα μαθήματα επικαιροποίησης και σεμινάρια για χρήση της τεχνολογίας.

Μετά όμως τον πρώτο ενθουσιασμό, οι περισσότεροι επιστρέφουν στον ίδιο τρόπο εργασιών.

Φαίνεται ότι είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό, ότι ο πελάτης κατά βάση θέλει έναν απλό τρόπο επικοινωνίας και ο ίδιος ο Διαμεσολαβητής ένα επίσης απλό και συγκροτημένο τρόπο να κάνει επαγγελματικά την ασφαλιστική εργασία, με ρυθμό και καθημερινά.

Η αλήθεια είναι ότι όποιο τρόπο, ή εργαλεία πωλήσεων ή τεχνολογία και να υιοθετήσει ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής, θα πρέπει καθημερινά να βλέπει κόσμο.

Η ιστορία των επιτυχημένων σε αυτόν τον χώρο, έχει αποδείξει ότι όποιος χτίζει σχέσεις εμπιστοσύνης με τους πελάτες του, αυτός θα είναι και ο «ήρωας» στο τέλος της ημέρας και όχι τα εργαλεία που χρησιμοποιεί.

Δεν λέω, είναι σημαντικό το ξίφος, αλλά πιο σημαντικός είναι ο μαχητής που το χρησιμοποιεί.

Ίσως μου πείτε «μα…το εργαλείο κάνει τον μάστορα…».

Εδώ όμως είναι η διαφορά, ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής δεν είναι μάστορας, είναι μαχητής!