Υπάρχουν 10 δρόμοι (συμπεριφορές) που αν τους ακολουθήσει ένας ασφαλιστικός πράκτορας (ή στέλεχος) θα αποτύχει σίγουρα! Μην χάνετε χρόνο με αυτόν, αν έχει περισσότερα από τα μισά απ’ αυτά τα χαρακτηριστικά!

Μετά από σχεδόν 30 χρόνια στην ασφαλιστική show business είδα πολλές εταιρίες να ανεβαίνουν και να πέφτουν! Είδα πολλές και πολλούς ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές να ανεβαίνουν και να πέφτουν και άκουσα για περισσότερους ακόμα! Πολλοί άλλοι είχαν αρκετά ups and downs μέσα σε αυτά τα χρόνια και όμως συνέχισαν να αγωνίζονται και να είναι ακόμα εδώ!

Ξέρω πολύ καλά ότι η δουλειά του ασφαλιστή/ασφαλιστικού διαμεσολαβητή (ή του στελέχους μιας ασφαλιστικής εταιρίας) δεν είναι μια εύκολη δουλειά, που μπορεί να την κάνει ο κάθε ένας. Πολλοί μπαίνουν σε αυτή τη δουλειά, αλλά λίγοι τα καταφέρνουν να μείνουν, να αναπτυχθούν και (πολλοί λιγότεροι ακόμα) να γράψουν ιστορία!

Αν και παλαιότερα τα πράγματα ήταν πιο εύκολα (λόγω των χαμηλότερων νομοθετικών και εποπτικών απαιτήσεων, των ευκολότερων οικονομικών συγκυριών κ.α.), παρόλα αυτά το φαινόμενο των συχνών αποχωρήσεων από την ασφαλιστική εργασία υπήρχε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου σε αυτή τη δουλειά!

Γιατί υπήρχε, υπάρχει και (μάλλον) θα συνεχίσει να υπάρχει;

Μα φυσικά, επειδή έτσι είναι η φύση αρκετών ανθρώπων!

Αρκετοί άνθρωποι από τη φύση τους έχουν κάποιες κακές συνήθειες, που άμα καταφέρουν να τις διαχειριστούν, έστω και δύσκολα, μόνο κερδισμένοι μπορεί να βγουν!

Ποιες είναι οι 10 σοβαρότερες απ’ αυτές τις κακές συνήθειες, που δεν θα πρέπει να έχει ένας ασφαλιστικός διαμεσολαβητής (ή/και στέλεχος);

1. Αντιστέκονται στις αλλαγές. Το έζησα έντονα και το βίωσα τα πρώτα χρόνια της καριέρας μου στην Interamerican, όταν δούλευα στη διεύθυνση Οργάνωσης και Μεθόδων και μαζί με την υπόλοιπη ομάδα προσπαθούσαμε να βελτιώσουμε την καθημερινή ροή των εργασιών και των διαδικασιών σε διάφορα τμήματα της εταιρίας, οι άνθρωποι αντιδρούσαν. Το βλέπω έντονα και τώρα, που η νέα (ευρωπαϊκή) νομοθεσία και η σύγχρονη εποπτεία (ΤτΕ) έχουν επιβάλλει νέα δεδομένα στην καθημερινή εργασία των εταιριών και των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών! Οι άνθρωποι αντιστέκονται στις αλλαγές, ακόμα και όταν αυτές είναι για το καλό το δικό τους, αλλά και του συνόλου, είναι δύσπιστοι από τη φύση τους και δεν αποδέχονται τις αλλαγές εύκολα!
2. Αναβάλλουν πράγματα που πρέπει να γίνουν. Έχετε ακούσει τη φράση «αν μπορείς να αναβάλλεις κάτι για αύριο, τότε κάλλιστα μπορείς να το κάνεις και μεθαύριο»; Σας θυμίζει κάτι; Οι άνθρωποι συχνά πέφτουν θύματα της αναβλητικότητας που αποτελεί μεγάλη παγίδα. Τείνουν να καθυστερούν εργασίες ή αποφάσεις, πείθοντας τον εαυτό τους ότι θα τα αντιμετωπίσουν καλλίτερα αύριο, την επόμενη εβδομάδα ή ακόμα και τον επόμενο μήνα.
3. Τους λείπει το ξεκάθαρο όραμα και ο σκοπός. Οι άνθρωποι που αγωνίζονται για να τα βγάλουν πέρα με την καθημερινότητά τους, συχνά δεν έχουν συγκεκριμένο όραμα (vision) και ξεκάθαρο σκοπό (mission)! Δεν έχουν καταφέρει να τα καταγράψουν ξεκάθαρα σε ένα κομμάτι χαρτί! Περνάνε από τη μια ιδέα στην άλλη, χωρίς να καταφέρουν να σημειώσουν πρόοδο σε κάποιο τομέα!
4. Δεν εκτιμούν την αυτοβελτίωση. Αρκετοί άνθρωποι συχνά παραβλέπουν τη σημασία της αυτοβελτίωσης. Τείνουν να πιστεύουν ότι ήδη γνωρίζουν αρκετά και ότι η απόκτηση νέων γνώσεων ή δεξιοτήτων δεν είναι απαραίτητη. Αυτή η νοοτροπία τους κρατά στάσιμους και ανίκανους να προσαρμοστούν ή να αναπτυχθούν σε έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο!
5. Αποφεύγουν να ρισκάρουν ή αναλαμβάνουν αχρείαστα ρίσκα. Όσοι δεν προοδεύουν στη ζωή τους, συχνά φοβούνται να αναλάβουν ρίσκα. Προτιμούν να κινούνται με ασφάλεια, εφαρμόζοντας δοκιμασμένες πρακτικές, ακόμα κι αν αυτό δεν τους οδηγεί πουθενά. Ο φόβος της αβεβαιότητας ή της πιθανής αποτυχίας τους εμποδίζει να βγουν από τη ζώνη άνεσής τους και να δοκιμάσουν κάτι νέο. Υπάρχει όμως και η αντίθετη περίπτωση! Κάποιοι να αναλαμβάνουν πολλά ρίσκα, χωρίς να υπολογίζουν τις συνέπειές τους. Το να αλλάζει κάποιος συχνά δουλειές, πολλές φορές χωρίς σημαντικό λόγο, στο ίδιο ή/και σε διαφορετικό εργασιακό αντικείμενο, είναι μια τέτοια περίπτωση, που με μαθηματική βεβαιότητα οδηγεί στην αποτυχία.
6. Κατηγορούν τους άλλους για τις αποτυχίες τους. Οι άνθρωποι που δεν τα πάνε καλά στη ζωή τους συχνά έχουν τη συνήθεια να κατηγορούν τους άλλους για τις αποτυχίες τους. Αντί να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις πράξεις τους και τα αποτελέσματά τους, δείχνουν με το δάχτυλο τους άλλους, ξεχνώντας ότι «όταν το ένα σου δάχτυλο δείχνει κάποιον άλλο, τα άλλα τρία δείχνουν εσένα», ή τις περιστάσεις ή ακόμα και τη μοίρα. Αυτή η συνήθεια τελικά να τους οδηγεί στο να αποφύγουν να αντιμετωπίσουν τις ελλείψεις ή τα λάθη τους.
7. Είναι αρνητικοί. Συχνά κάποιοι άνθρωποι είναι αρνητικοί σχεδόν σε οτιδήποτε! Κριτικάρουν αρνητικά τα πάντα και κάνουν αρνητικές σκέψεις για τους ανθρώπους ή το περιβάλλον τους. Αυτές οι αρνητικές σκέψεις έχουν βαθύ αντίκτυπο στη νοοτροπία και τη συμπεριφορά τους. Παγιδεύονται σε έναν κύκλο απαισιοδοξίας και (μπορεί και) ηττοπάθειας, πράγμα που κάνει δύσκολο το να δουν τις πιθανές ευκαιρίες ή να εντοπίσουν τις λύσεις.
8. Επικεντρώνονται στα προβλήματα και όχι στις λύσεις. Όσοι δεν προοδεύουν στη ζωή τους, συχνά έχουν την τάση να επικεντρώνονται στα προβλήματα και όχι στις λύσεις. Όταν αντιμετωπίζουν μια πρόκληση, τείνουν να επικεντρώνονται στις δυσκολίες και τα εμπόδια που θα αντιμετωπίσουν και καταναλώνουν τις προσπάθειες και την ενέργειά τους σε αυτά. Αυτή η νοοτροπία τους παγιδεύει σε έναν φαύλο κύκλο αρνητικότητας και τους εμποδίζει να αναλάβουν δράση.
9. Φοβούνται την κριτική. Οι περισσότεροι άνθρωποι που δεν αναπτύσσονται όπως επιθυμούν, συχνά φοβούνται την κριτική. Βλέπουν την κριτική όχι ως εργαλείο ανάπτυξής τους, αλλά ως προσωπική επίθεση εναντίον τους. Αυτός ο φόβος τους αναγκάζει να αποφεύγουν καταστάσεις όπου μπορεί να τους ασκηθεί κριτική, περιορίζοντας τις ευκαιρίες τους για μάθηση και βελτίωση.
10. Τους λείπει η πειθαρχία. Όσοι δεν τα πάνε καλά στη δουλειά τους συχνά στερούνται πειθαρχίας. Αγωνίζονται να επιτύχουν αυτοέλεγχο και συνέπεια, αλλά αυτό καθιστά δύσκολο το να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους ή να πετύχουν τους στόχους τους. Αυτή η έλλειψη πειθαρχίας συνήθως τους εμποδίζει να σημειώσουν ουσιαστική πρόοδο σε οποιονδήποτε τομέα της ζωής τους.

Μήπως αναγνωρίσατε κάποιους από τους συνεργάτες σας με κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά;

Αν είναι μέχρι 5, μπορείτε να τους βοηθήσετε!

Αν είναι περισσότερα από 5, τότε τα πράγματα είναι δύσκολα!

Και οπωσδήποτε αν είναι υποψήφιος ασφαλιστικός διαμεσολαβητής ή στέλεχος, μην προχωρήσετε σε συνεργασία μαζί του!

Ποιος είναι ο Κώστας Παπαϊωάννου

Είναι πιστοποιημένος εκπαιδευτής ασφαλιστικών γνωστικών αντικειμένων, με πολυετή εκπαιδευτική εμπειρία.

Έχει γράψει τα βιβλία «Επενδύσεις και Ασφάλιση», εκδόσεις Σπύρου 2021, που αφορά τις πιστοποιήσεις της ΤτΕ στα προϊόντα Unit Linked και «Ασφαλιστικοί Πράκτορες», Εκδόσεις Σπύρου 2022, που αφορά τις υποχρεωτικές γνώσεις και τις πιστοποιήσεις γνώσεων των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών, από την Τράπεζα της Ελλάδος. Έχει επιπλέον συμμετάσχει στη συγγραφή βιβλίων του ΕΙΑΣ και του ΕΤΙ. Είναι αρθρογράφος του Next Deal.

Συνεργάζεται ως ειδικός επιστήμονας, για ερευνητικούς και διδακτικούς σκοπούς με το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) και διδάσκει στο ΜΒΑ Τραπεζικής και Ασφαλιστικής Διοίκησης, καθώς και σε άλλα μεταπτυχιακά προγράμματα του ΕΚΠΑ. Επιπλέον συνεργάζεται και διδάσκει στο ΕΙΑΣ και στο ΕΤΙ (Ελληνικό Τραπεζικό Ινστιτούτο - ΕΕΤ), καθώς και σε άλλους εκπαιδευτικούς φορείς.

Έχει κάνει σπουδές οικονομικής κατεύθυνσης και μεταπτυχιακές σπουδές στα ασφαλιστικά. Έχει εργαστεί σε διευθυντικές θέσεις εκπαίδευσης, σε μερικές από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρίες και τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην Ελληνική αγορά.