Σε μια χώρα με ένδεια γεωργικών γαιών, ο θεσσαλικός κάμπος με καλλιέργειες σιτηρών, καλαμποκιού, βαμβακιού, βιομηχανικής ντομάτας, αμπελιών, σταφίδας, φρούτων και ξηρών καρπών, είναι για την Ελλάδα το «Αρχέτυπο» της πεδιάδας.

Ενώ το 44,9% του εδάφους της διοικητικής περιφέρειας Θεσσαλίας είναι ορεινό, το 17,1% ημιορεινό και μόλις το 36% πεδινό, η φυτική παραγωγή στη Θεσσαλία κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ των λοιπών περιφερειών, στα περισσότερα αγροτικά προϊόντα.

Τώρα που το 5% του ΑΕΠ είναι καλυμμένο με λάσπη, η αποκατάσταση της οικονομίας της περιοχής, κυρίως μέσα από τη κρατική αρωγή, θα πρέπει να είναι μια από τις βασικές προτεραιότητες, τους επόμενους μήνες.

Πέρα από τις καλλιέργειες, έχει καταστραφεί μηχανολογικός εξοπλισμός εκατομμυρίων, συστήματα μεταφοράς και ποτίσματος, θερμοκήπια και αποθήκες.

Τη χαριστική βολή στην πρωτογενή παραγωγή, την δίνει η απώλεια του ζωικού κεφαλαίου.

Η αποκατάσταση θα είναι μια δύσκολη και χρονοβόρα διαδικασία και θα απαιτηθούν πολλά χρήματα. Για να έχετε μια συνοπτική εικόνα, δείτε ορισμένα από τα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν:

• Η εναπόθεση άμμου και σκουπιδιών σε παραγωγικές εκτάσεις.
• Η διάβρωση γεωργικών εδαφών.
• Το «Σύνδρομο πλημμυρισμένου εδάφους».

Για την επαρκή αντιμετώπιση της λάσπης και των συντριμμιών στα χωράφια, οι αγρότες θα πρέπει πρώτα να καθορίσουν εάν τα φερτά υλικά μπορούν να ενσωματωθούν στο έδαφος, ή εάν απαιτείται φυσική αφαίρεση. Η δεύτερη περίπτωση είναι κοστοβόρα και απαιτεί χρόνο. Επιπλέον μπορεί να ενέχει και νομικές επιπλοκές καθώς υπάρχουν νόμοι για τη προστασία των ποταμών και δεν μπορεί κανείς να εναποθέσει μπάζα και λάσπη κοντά στο ποτάμι.

Για την τυχόν διάβρωση του εδάφους, μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να διορθωθεί με άροση. Ωστόσο η πιο συχνή περίπτωση είναι, οι κατακρημνίσεις εδάφους να γεμίζουν με ιζήματα, οπότε θα πρέπει να προστεθεί φυτόχωμα από άλλη περιοχή στο χωράφι. Αν το κόστος της επισκευής είναι πολύ υψηλό, ο αγρότης μπορεί να αναγκαστεί να εγκαταλείψει το χωράφι του.

Το Σύνδρομο πλημμυρισμένου εδάφους περιλαμβάνει την καταστροφή των θρεπτικών στοιχείων του εδάφους αλλά και της συμβιωτικής χλωρίδας, που βοηθάει στην ανάπτυξη των καλλιεργειών, είναι από τα ουσιώδη θέματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Επιπλέον ζημιογόνοι μικροοργανισμοί μπορεί να αναπτυχθούν από τη συσσώρευση των υδάτων. Ειδικοί στην διαχείριση των εδαφών γνωρίζουν μεθόδους για την αναζωογόνηση της υγείας του εδάφους ώστε να μπορεί να επιστρέφουν σε παραγωγική κατάσταση.

Αυτά όμως χρειάζονται χρόνο και το κυριότερο χρήματα. Χρήματα από τις αποζημιώσεις που πρέπει να δοθούν τάχιστα, που ακόμα και όταν δοθούν θα υπάρχουν μεγάλες πληγές.

Ποιο θα είναι το πλήγμα στην οικονομία, στις τιμές των προϊόντων, πόσο ακόμα θα επιβαρυνθεί ο οικογενειακός προϋπολογισμός;

Τι θα γίνει με τις οικογένειες που όλη τους η ζωή προέρχεται από τη ζωή που είχε ο κάμπος;

Τι θα γίνει με τα παιδιά που πρέπει να έχουν τα απαραίτητα για το σχολείο ή τα παιδιά που είχαν περάσει στο Πανεπιστήμιο;

Τι θα γίνει με τις οικογένειες που πρέπει να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους, την εφορία, τη ΔΕΗ, τον ΕΝΦΙΑ;

Τι θα γίνει όταν αρχίσουν και συσσωρεύονται απλήρωτες υποχρεώσεις; Θα κατασχεθούν οι λογαριασμοί; Τι θα γίνει όταν πάνε οι εμπειρογνώμονες για τους ασφαλισμένους, κάνουν καταγραφή και πληρώσουν αποζημιώσεις; Θα κατασχεθούν;

Αυτή η Καταστροφή δημιουργεί ζημιές που εκτείνονται μακριά, όπως οι κύκλοι που δημιουργεί το βότσαλο που πέφτει σε μια ήρεμη λίμνη. Πόσοι άνθρωποι θα επηρεαστούν και για πόσο μεγάλο χρονικό διάστημα;

Κύριοι των Ασφαλιστικών Εταιριών, μπορείτε τώρα να κάνετε τη διαφορά, επιβεβαιώνοντας ότι η Ιδιωτική Ασφάλιση είναι ένα Χρηματοοικονομικό εργαλείο που στηρίζει όλη την κοινωνία, από τα μικρά περιστατικά ως τις μεγάλες κρίσεις!