ΕΔΏ, ΑΣΦΑΛΙΣΤΗΣ ΤΟΤΕ, συλλέκτης αναμνήσεων σήμερα, στην οδό Αιόλου, κοντά στα καταστήματα ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΙ, μέρες Πρωτοχρονιάς 1976 με τον αείμνηστο φωτογράφο Δημήτρη Βράνη, που μέρες γιορτινές ντυνόταν Αϊ-Βασίλης και με ένα συνάδελφό του έβγαζαν φωτογραφίες τα παιδιά και τους μεγάλους για ενθύμια.. Ήταν πελάτης μου. Είχε φωτογραφείο στη γωνία Μπενάκη και Γραβιάς... Τον ασφάλισα με ένα νοσοκομειακό πρόγραμμα.. Δεν είχε στον ήλιο μοίρα... Έτρεχε μέρα-νύχτα σε γάμους και βαφτίσεις σε σχολεία, σε παρελάσεις... Μήτσο Μυτιληνιό τον φωνάζαν.. Γίναμε φίλοι… Μου σύστησε πολλούς να ασφαλισθούν και ποτέ δεν τον ξέχασα. Θυμάμαι τον Βασίλη Μαυροειδάκο, τον Γρηγόρη Πλατανιά στην 3ης Σεπτέμβριου, τον Δ. Χάνη στην πλατεία Λαυρίου, στην οδό Ακαδημίας, στην πλατεία Κάνιγγος... Όταν αργότερα έγινα διευθυντής, ήρθε ένα δειλινό στο γραφείο στην οδό Όθωνος πιωμένος, μελαγχολικός: «Ρε Διευθυντάρα... γκουχ, γκουχ... ρε φιλαράκι, κοίτα ρε να φροντίσεις γκουχ γκουχ καμιά δουλειά στο κορίτσι μου... Γκουχ είναι άβγαλτο, άμαθο.. σε πίστεψα και σ’ το εμπιστεύομαι... ό,τι μπορείς, κάπου να τρυπώσει... όσο μπορούσα φρόντιζα... Όμως είπαν οι γιατροί πως έχω παλιαρρώστια... Περιμένω να κάνεις κάτι!». Ο Μήτσος την έχασε τελικά την μάχη... Κάποια μικροαποζημίωση την πήρε σαν επιδόματα... Μπήκε σε νοσοκομεία με χαρτί απορίας από έναν παπά, είχε και ΤΕΒΕ, αλλά δεν έφταναν... Το φωτογραφείο γκρεμίστηκε, έγινε πολυκατοικία, γραφεία... Άγνωστο τι έγιναν οι μηχανές και τα κουτιά-αρχεία με φιλμς από απαράδοτα στιγμιότυπα σε γάμους και στην Αιόλου με τον Αϊ-Βασίλη... Για την ιστορία του έγραψα ένα μικρό διήγημα... Α, ρε Μήτσο, πώς μας τυραννά η ζωή πολλές φορές... Πόσοι και τώρα βήχουν με την παλιαρρώστια...!