Σε ένα ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 5ης Φεβρουαρίου 2014, «για την ασφάλιση έναντι φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών», περιλαμβάνεται ίσως για πρώτη φορά μια ολοκληρωμένη θεώρηση του ρόλου των ασφαλιστικών εταιρειών στην κάλυψη των κινδύνων από φυσικές και ανθρωπογενείς καταστροφές.

Το ψήφισμα αυτό ήταν συνέχεια της «Πράσινης Βίβλου» της Επιτροπής της 16ης Απριλίου 2013 σχετικά «με την ασφάλιση έναντι φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών» και αποκτά μια νέα επικαιρότητα ενόψει και της αναμενόμενης υλοποίησης από κυβερνητικής πλευράς της πολιτικής των φορολογικών απαλλαγών για την ασφάλιση περιουσίας. Πληροφορίες του Nextdeal αναφέρουν ότι το εν λόγω σχέδιο εξακολουθεί να βρίσκεται πάνω στο τραπέζι, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αναφορά στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης και θα αποτελέσει αντικείμενο των προγραμματικών δεσμεύσεων και επιλογών του νέου υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Χρήστου Στυλιανίδη.

Ανατρέχοντας στο ψήφισμα της 5ης Φεβρουαρίου 2014, μπορούμε να εντοπίσουμε ορισμένα σημεία του που έχουν ιδιαίτερη αξία και σήμερα, που πολλή συζήτηση έχει γίνει για το Ταμείο Κρατικής Αρωγής.

Στο ψήφισμα αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο:

• καλεί τις ασφαλιστικές εταιρείες να διευκρινίσουν τις συμβάσεις για τους καταναλωτές και να παράσχουν πληροφορίες για τις διαθέσιμες επιλογές και τον αντίκτυπό τους στην τιμή κάλυψης, προκειμένου να εξασφαλίζεται η επαρκής δυνατότητα εκλογής των καταναλωτών·
• καλεί τις ασφαλιστικές εταιρείες να προσφέρουν σαφείς και κατανοητές πληροφορίες στους πελάτες και τους δυνητικούς πελάτες τους·
• αναγνωρίζει την ανάγκη των καταναλωτών να κατανοούν τι είδος κάλυψης έχουν και με ποιον τρόπο λειτουργεί σε περίπτωση επέλευσης του κινδύνου·
• επισημαίνει ότι είναι αναγκαίο οι καταναλωτές να ενημερώνονται πλήρως σχετικά με τους όρους και τις προϋποθέσεις όταν αγοράζουν προϊόντα ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών και των προθεσμιών που αφορούν τις διαδικασίες για τη διακοπή συμβολαίου και την υποβολή καταγγελιών, και πριν να υπογράψουν κάποια σύμβαση·
• θεωρεί ότι η τιμολόγηση βάσει των κινδύνων θα πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο της διαθεσιμότητας ασφαλιστικής κάλυψης·
• πιστεύει ότι η προστασία των καταναλωτών πρέπει να είναι θέμα ενδιαφέροντος για την Ε.Ε. και τα κράτη-μέλη·
• υπενθυμίζει ότι οι ζημίες βαρύνουν τελικά το κράτος και τις περιφερειακές αρχές καθώς αναλαμβάνουν σημαντικό μέρος των άμεσων ή έμμεσων δαπανών, είτε οι εν λόγω ζημίες οφείλονται σε φυσικούς είτε σε ανθρωπογενείς παράγοντες, και προτείνει στα κράτη-μέλη και στις περιφερειακές αρχές να αναγνωρίσουν τη σημασία της πρόληψης των κινδύνων και να τη μετατρέψουν σε πυλώνα επενδυτικής στρατηγικής, δεδομένου ότι η ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων των καταστροφών είναι αποτελεσματικότερη από την απλή παροχή κάλυψης και την αποκατάσταση των ζημιών αργότερα·
• υπογραμμίζει τον κίνδυνο ηθικού κινδύνου εάν οι πολίτες θεωρήσουν δεδομένο ότι η κυβέρνησή τους πρόκειται να χρησιμοποιήσει δημόσιους πόρους από τον εθνικό προϋπολογισμό για την κάλυψη των ζημιών τους·
• επικρίνει γι’ αυτόν το λόγο δράσεις και μέτρα που ενδέχεται να αποθαρρύνουν τη λήψη μέτρων αυτοπροστασίας από τους πολίτες ή τις κοινότητες·
• θεωρεί ότι οι πολίτες πρέπει να αναλαμβάνουν το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογεί και ότι οι αποζημιώσεις δεν θα πρέπει να καλύπτουν όλες τις ζημίες·
• υπενθυμίζει ότι η ατομική ευθύνη σε αυτόν τον τομέα θα πρέπει να διατηρηθεί και είναι ενήμερο όσον αφορά τις προσπάθειες των κρατών-μελών να συνδυάσουν την προώθηση της ατομικής ευθύνης με την παρέμβαση της κυβέρνησης·
• θεωρεί ότι μια ευέλικτη αγορά ασφάλισης έναντι φυσικών καταστροφών επιτρέπει στις ασφαλιστικές εταιρείες να προσαρμόζουν τα προϊόντα τους σε διαφορετικές συνθήκες, και πιστεύει ότι η καθιέρωση ενός μη υποχρεωτικού πλαισίου είναι ο καλύτερος τρόπος για να αναπτυχθούν προϊόντα προσαρμοσμένα στους φυσικούς κινδύνους που παρουσιάζονται σε κάθε μεμονωμένη γεωγραφική περιοχή.

Αναδημοσίευση από την εφημεριδα Nextdeal, τεύχος 479