Γράφει ο Φώτης Πουλής, Υπεύθυνος Πωλήσεων & Δραστηριοτήτων Ασφαλιστικής Διαμεσολάβησης

Αγαπητέ Βαγγέλη,

διαβάζοντας το πρόσφατο κείμενο του πολύ καλού φίλου, συνεργάτη και εξαιρετικού/παλαίμαχου manager - Ασφαλιστή Πάνου Ρογάρη (δείτε εδώ), θυμήθηκα κάποια πράγματα της τότε εποχής με το «μάτι» του ασφαλιστή και νέου manager που κλήθηκε να διαχειριστεί την πρώτη ίσως σημαντική, της νεότερης εποχής, αποχώρηση ή διακοπή εργασιών εταιρείας του κλάδου ζωής και υγείας...

Η Schweiz Life (με τον Ελβετικό σταυρό, φωτό 1 εταιρικής γραβάτας) αποφάσισε και ανακοίνωσε από την έδρα, το καλοκαίρι του 1993 (τέλη Ιουνίου με αρχές Ιουλίου), ότι στις 31/12 θα αποχωρήσει και χωρίς ταυτόχρονα να ανακοινώσει σημαντικές λεπτομέρειες που είχαν να κάνουν με την τύχη κυρίως των ασφαλιστηρίων συμβολαίων και των πελατών...

Δεν μπορώ να καταλάβω πως άφησαν ένα σημαντικό χρονικό κενό γεμάτο με αγωνία και δυσάρεστες σκέψεις σε όλες τις πλευρές και για όλες τις πλευρές, αλλά το μόνο που ακουγόταν ήταν ότι σίγουρα θα βρεθεί μια λύση. Θυμάμαι πήρα τότε την πρωτοβουλία, και για να νοιώθω εγώ καλά, έστειλα ιδιόχειρη προσωπική επιστολή σε όλους τους πελάτες μου διαβεβαιώνοντάς τους ότι θα δοθεί λύση, και τα συμβόλαιά τους δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα. Πήρα το ρίσκο μου ίσως, αλλά το βάσιζα στην απλή λογική, ότι δεν μπορούσε η Swiss Re (ο κύριος μέτοχος της Schweiz) η δεύτερη μεγαλύτερη Αντασφαλιστική εταιρεία του κόσμου, να αφήσει με πρόβλημα και χωρίς κάλυψη τους Έλληνες πελάτες που την εμπιστεύτηκαν. Το κύρος της παγκόσμια, θα μπορούσε να τρωθεί ανεπανόρθωτα...

Ευτυχώς είχα δίκιο, η ανακοίνωση το Φθινόπωρο, ότι όλο το χαρτοφυλάκιο εργασιών θα απορροφηθεί από την Generali Life ήταν η καλύτερη δυνατή, λόγω φερεγγυότητας, για τους πελάτες, αλλά, με τα δεδομένα της τότε Generali, όχι ιδανική για τους ασφαλιστές... Όπως σωστά έγραψε ο Πάνος ο Ρογάρης, η τότε διοίκηση της εταιρείας δεν μπόρεσε να μας κρατήσει. Η παραμονή μας νομίζω ήταν 3 με 4 μήνες, αλλά σίγουρα κάτω από 5 μήνες όπως έγραψε και ο Πάνος.

Ένα σημαντικό γεγονός για την τότε Schweiz Life ήταν το ατύχημα του συγχωρεμένου Μπόμπαν Γιάνκοβιτς του θρυλικού παίκτη του Πανιωνίου στο μπάσκετ, που σε έναν αγώνα με τον Παναθηναϊκό στις 28/4/1993 χτύπησε το κεφάλι του στην μπασκέτα με αποτέλεσμα να μείνει ανάπηρος από την μέση και κάτω μέχρι το τέλος της ζωής του το 2006. Ο Μπόμπαν ασφαλισμένος στην Schweiz Life, είχε απόλυτη ανάγκη την ενεργοποίηση του συμβολαίου σε αυτή την δύσκολη στιγμή, αλλά τέθηκε το θέμα της μη αποζημίωσης του λόγω εσκεμμένης ενέργειας. Τότε η εταιρεία, καταλαβαίνω κυρίως για διαφημιστικούς λόγους, εξέφρασε την πρόθεση να τον αποζημιώσει πλήρως, αλλά όταν ήρθε η απόφαση λίγο μετά για διακοπή των εργασιών της στο τέλος του έτους, εύλογα έπαυσαν οι διαδικασίες. Για να μην κουράσω, θα σας πω ότι όταν το χαρτοφυλάκιο πέρασε στην Generali Life η εταιρεία αποφάσισε να τον καλύψει, και λίγο μετά, ο νέος τότε Γενικός Δ/ντής Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος τον επισκέφτηκε στο νοσοκομείο και του παρέδωσε την επιταγή με το μεγάλο (στα δικά μου μάτια τουλάχιστον) για την εποχή ποσό, των 90.000.000 δρχ.!!!

Η πορεία μετά για πολλούς από το δίκτυο της Schweiz Life που φύγαμε από την τότε Generali Life ήταν το ασφαλιστόσπιτο του Φωκίωνα Μπράβου. Η International Life, η Hellas και η Α.Ε.Δ.Α.Κ. Μέλος του ισχυρού ασφαλιστικού Ομίλου της Aachener und Munchener Group (αν το γράφω σωστά). Με τον Περικλή τον Λίβα Γενικό Διευθυντή και την Ιωάννα την Κοτσυφάκη Τεχνική Διευθύντρια Ζωής (είμασταν ζωικοί), εξαιρετική τεχνογνώστρια, πωλησιακή και μεταδοτική (θυμάμαι πήγα ένα πρωί στο γραφείο της για προϊοντική εκπαίδευση και έφυγα αργά το απόγευμα με πλήρη γνωσιακή κάλυψη και την πεποίθηση για την αξία και την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων). Εκεί μάθαμε να πουλάμε και ασφάλειες σπιτιών γιατί ο εξαιρετικός Τεχνικός Διευθυντής Δημήτρης Βαφείδης είχε φτιάξει το πρωτοποριακό προϊόν In Pack52!!! Ήταν το πρώτο πακέτο στην αγορά για σπίτια με 52 καλύψεις και είχε ένα πανέξυπνο τρόπο παρουσίασης με κάτι που έμοιαζε με πακέτο σοκολάτας και είχε εικόνες που τραβούσε ο ασφαλιστής δυο λωρίδες και άλλαζε τις εικόνες δίνοντας την ανάλογη παράσταση στον πελάτη, χρησιμοποιώντας στο έπακρο το Κινέζικο ρητό, <<μια εικόνα χίλιες λέξεις>>. Βγάλαμε ψωμί και από αυτό και από άλλα (εγώ πήρα και ένα Longines ρολόι ως επιβράβευση για την πρωτιά της ομάδας μου στις πωλήσεις του In Pack52!!!). Απίστευτες και όμορφες εμπειρίες και αναμνήσεις...

Στις 14/5/2010 στα γενέθλιά μου, μόλις είχα ξεκινήσει στην ΟΤΕ ΑΣΦΑΛΙΣΗ με Δ/ντα τον Πάνο τον Ρογάρη (ναι, τελικά η ζωή κάνει κύκλους και εάν έχεις σχέσεις, κάνει καλούς κύκλους) πήγα μαζί με τον Πάνο σε ένα ξενοδοχείο στην Γλυφάδα, που είχε οργανωθεί, με ιθύνοντα νου τον Ρογάρη, το πρώτο re union στελεχών και συνεργατών της Schweiz Life!!! 17 χρόνια μετά!!! Κάτι που ποτέ στο παρελθόν δεν είχε ξαναγίνει...

Ήταν μοναδικά συγκινητικό να βλέπεις μετά από τόσα χρόνια ανθρώπους που εξελίχθηκαν και σε είχαν συνδέσει μαζί τους, κατά βάση, όμορφες στιγμές (ταξίδια, συνέδρια, βραβεύσεις, εκπαιδεύσεις, σχεδιασμοί κ.α.) αλλά και κοινές αγωνίες, αγώνες, δυσκολίες και επιτυχίες.

Το πιο σημαντικό όμως, η διαφορετική και σπάνια εμπειρία, αλλά και ευκαιρία, να έχουμε «μπαρουτοκαπνιστεί» από την πρώτη αποχώρηση Πολυεθνικής Ασφαλιστικής Εταιρείας Ζωής στην χώρα. Κάτι που μας πόνεσε πολύ τότε και δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε (τουλάχιστον εγώ), πόσο μεγάλη παρακαταθήκη ήταν για το μέλλον μας μιας και μάθαμε να ανταπεξερχόμαστε σε ακραίες και πρωτόγνωρες συνθήκες. 

Όλα καθορίζονται και είναι από τις «Σχέσεις», όπως σοφά, και από την εμπειρία αποδεδειγμένα, αναφέρει ο Πάνος Ρογάρης. Το slogan αυτό, οδηγός ζωής, το ξέρουν καλά όσοι συνεργάστηκαν μαζί του και ιδίως τα τελευταία 20 χρόνια της καριέρας του ως CEO της ΟΤΕ ΑΣΦΑΛΙΣΗ. Και επειδή τα «στερνά τιμούν τα πρώτα», η ταμπέλα «Όλα είναι Σχέσεις» με το όνομά του, κοσμεί την κεντρική αίθουσα φιλοξενίας και συναντήσεων της ΟΤΕ ΑΣΦΑΛΙΣΗ σήμερα (φωτό 2).

Πάνο σε ευχαριστούμε!!! Και μέσα από εσένα, όλους αυτούς τους παλαιότερους και πρωτεργάτες του χώρου μας που άφησαν το θετικό, αναπτυξιακό αλλά και ανθρώπινο στίγμα στην αγορά μας και παρακαταθήκη για εμάς αλλά και για τους επόμενους, που όλοι μας θα πρέπει να φροντίσουμε για ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον.