Την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου αναμένεται να εκδοθεί η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Βρετανίας που αφορά τα ασφαλιστήρια συμβόλαια διακοπής εργασιών (BI).

Υπενθυμίζεται ότι η Βρετανική Εποπτική Aρχή FCA προσέφυγε στη δικαιοσύνη για την επίλυση της συμβατικής αβεβαιότητας στην ασφαλιστική κάλυψη BI που σχετίζεται με την πανδημία κορονοϊού, με στόχο στην προστασία των καταναλωτών και την διατήρηση της ακεραιότητας της αγοράς.

Όπως μεταδίδει το www.insurancenews.com.au, οι ακροάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου διεξήχθησαν για οκτώ ημέρες μέσα στον Ιούλιο, τελειώνοντας με τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν οι φορείς FCA, Hospitality Insurance Group Action, Hiscox Action Group καθώς και οκτώ ασφαλιστικές που συμφώνησαν να συμμετάσχουν στην υπόθεση: οι Arch, Argenta Syndicate Management, Ecclesiastical Insurance Office, Hiscox, MS Amlin, QBE, Royal & SunAlliance και Ζυρίχη.

Το δικαστήριο θα αποφασίσει επίσης εάν θα επιτραπεί έφεση.

Όμως και στην Αυστραλία η Εποπτική Αρχή ICA προσέφυγε στην δικαιοσύνη για να ελέγξει την εφαρμογή ορισμένων εξαιρέσεων στα συμβόλαια BI που αφορούν μολυσματικές ασθένειες. Η υπόθεση αφορά τις αιτήσεις αποζημίωσης δύο μικρών επιχειρήσεων οι οποίες παραπέμφθηκαν στην αρμόδια αρχή επίλυσης διαφορών της Αυστραλίας, AFCA.

Σύμφωνα με το www.insurancenews.com.au, ένα κάμπινγκ στο Tamworth και ένα κατάστημα σε προάστιο της Μελβούρνης υποστηρίζουν ότι είχαν κάλυψη για διακοπή εργασιών από ασθένεια. Μετά την υποβολή των αιτήσεων αποζημίωσης, οι αντίστοιχες ασφαλιστικές HDI Global Speciality και Hollard αρνήθηκαν την κάλυψη, και οι διαφορές μεταφέρθηκαν στην Αυστραλιανή Αρχή Οικονομικών Καταγγελιών.  Η εξέταση των δύο υποθέσεων από το Δικαστήριο ορίστηκε για τις 2 Οκτωβρίου.

Πιο αναλυτικά, το κάμπινγκ είχε συνάψει ένα 12μηνο ασφαλιστήριο συμβόλαιο με την HDI Global, στις 28 Φεβρουαρίου 2020. Το κομμάτι που αναφέρεται στη διακοπή εργασιών περιέχει έναν πρόσθετο όρο «δολοφονία, αυτοκτονία ή ασθένεια» που καλύπτει την «έξαρση μιας ανθρώπινης μολυσματικής ή μεταδοτικής νόσου υποχρεωτικής δήλωσης που εμφανίζεται σε ακτίνα 20 χιλιομέτρων από την τοποθεσία». Αναφέρεται επίσης ότι «αυτό το πρόσθετο όφελος δεν ισχύει για οποιεσδήποτε περιστάσεις που περιλαμβάνουν "εξαιρετικά παθογόνο γρίπη των πτηνών σε ανθρώπους ή άλλες ασθένειες που υπόκεινται σε καραντίνα σύμφωνα με το νόμο του 1908 για την καραντίνα (Australian Quarantine Act 1908)"».

Στην περίπτωση του καταστήματος, η σύναψη του 12μηνου συμβολαίου, που περιλάμβανε κάλυψη για διακοπή εργασιών, έγινε στην Hollard στις 11 Μαΐου 2019. Η επιπλέον κάλυψη συμπεριλήφθηκε επίσης στο ασφαλισμένο ποσό ως μέρος της ενότητας «μολυσματικές ασθένειες κ.λπ.» και αφορούσε το «ξέσπασμα μιας μολυσματικής ή μεταδοτικής ανθρώπινης νόσου που εμφανίζεται σε ακτίνα 20 χλμ. από τις εγκαταστάσεις». Σύμφωνα με τους όρους «δεν υπάρχει κάλυψη για πολύ παθογόνο γρίπη των πτηνών ή άλλες ασθένειες που υπόκεινται σε καραντίνα βάσει νόμου του 1908 για την καραντίνα (Australian Quarantine Act 1908)", ανεξάρτητα από το αν ανακαλύπτονται στις εγκαταστάσεις ή εκδηλώνονται αλλού».

Τα έγγραφα του δικαστηρίου υπογραμμίζουν ότι η διαφωνία υπάρχει στη διατύπωση "νόμος του 1908 για την καραντίνα (Australian Quarantine Act 1908)", καθώς ο νόμος καταργήθηκε τον Ιούνιο του 2016 και αντικαταστάθηκε με τον νόμο του 2015 περί βιοασφάλειας (Biosecurity Act 2015).

Το πρώτο ζήτημα που πρέπει να αποφασιστεί είναι το αν η πρόταση "που υπόκεινται σε καραντίνα βάσει νόμου του 1908 για την καραντίνα" που εμφανίζεται στα συμβόλαια των δύο εταιριών θα πρέπει να διαβαστεί ως "που θεωρούνται καταγεγραμμένες ανθρώπινες ασθένειες σύμφωνα με το νόμο του 2015 περί βιοασφάλειας".

Οι ασφαλισμένες επιχειρήσεις υποστηρίζουν ότι σύμφωνα με τα συμβόλαια, η νόσος COVID-19 δεν είναι ασθένεια "που υπόκειται σε καραντίνα σύμφωνα με το νόμο του 1908 για την καραντίνα" και συνεπώς δεν ισχύει ο αποκλεισμός και στις δύο περιπτώσεις.

Εάν το δικαστήριο αποφασίσει ότι ο νόμος περί βιοασφάλειας ισχύει για τις εξαιρέσεις, τότε θα προκύψει ένα επιπλέον ζήτημα.

Οι αντισυμβαλλόμενοι θα ζητήσουν να αποσαφηνιστεί το εάν η εξαίρεση ισχύει μόνο για τις καταγεγραμμένες ανθρώπινες ασθένειες που καθορίζονται βάσει του νόμου περί βιοασφάλειας 2015 κατά την ημερομηνία έναρξης των συμβολαίων.

Αντίθετα, οι ασφαλιστικές θα ζητήσουν να αποσαφηνιστεί το εάν οι εξαιρέσεις ισχύουν για οποιεσδήποτε καταγεγραμμένες ανθρώπινες ασθένειες που καθορίζονται βάσει του νόμου περί βιοασφάλειας κατά τη διάρκεια της περιόδου κάλυψης.

Σημειώνεται ότι η COVID-19 θεωρείται καταγεγραμμένη ανθρώπινη ασθένεια από τις 21 Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους.