Την Αρχή την απασχόλησε εισπρακτική εταιρεία με αφορμή την υποχρέωση που έχουν από τη νομοθεσία οι εισπρακτικές εταιρείες για καταγραφή των συνομιλιών τόσο με τους οφειλέτες όσο και με τα συγγενικά ή τρίτα πρόσωπα των οφειλετών που απαντούν στις τηλεφωνικές κλήσεις των εταιρειών αυτών.

Η Αρχή αναφέρει ότι κατά το παρελθόν είχε αποφανθεί ότι οι εισπρακτικές εταιρείες οφείλουν να ενημερώνουν τόσο για την ιδιότητά τους (εταιρεία ενημέρωσης) και για τα άλλα στοιχεία που προβλέπει ο νόμος 3758/2009 όσο και το γεγονός της καταγραφής της τηλεφωνικής συνομιλίας πριν από την έναρξη κάθε επικοινωνίας από οποιοδήποτε πρόσωπο και αν απαντηθεί η κλήση, δηλαδή είτε αυτή απαντηθεί από τον ίδιο τον οφειλέτη είτε από τρίτο πρόσωπο (συγγενή, φίλο, κ.λπ.).

Η Αρχή αναφέρει κατ΄ αρχάς, στην υπ΄ αριθμ. 26/2016 απόφασή της ότι σύμφωνα με το νόμο για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και της ιδιωτικής ζωής (Ν. 3471/2006) και την Ευρωπαϊκή νομοθεσία «επιτρέπεται η καταγραφή συνδιαλέξεων και των συναφών δεδοµένων κίνησης, όταν πραγµατοποιούνται κατά τη διάρκεια νόµιµης επαγγελµατικής πρακτικής ...υπό την προϋπόθεση ότι και τα δύο µέρη, µετά από προηγούµενη ενηµέρωση σχετικά µε το σκοπό της καταγραφής, παρέχουν τη συγκατάθεσή τους...».

Παράλληλα, αναφέρει η Αρχή ότι ειδικοί νόµοι (όπως είναι ο ν. 3758/2009 για τις εταιρείες ενημέρωσης οφειλετών για ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις) θα πρέπει να ερµηνεύονται υπό το πρίσµα του ατοµικού δικαιώµατος της προστασίας των προσωπικών δεδοµένων (άρθρο 9Α του Σ.) και της οµοίως συνταγµατικά κατοχυρωµένης (άρθρο 25 του Σ.) αρχής της αναλογικότητας υπό την ειδικότερη έκφανση της αναγκαιότητας που αποτελεί και βασική αρχή του δικαίου της προστασίας των προσωπικών δεδοµένων».

Σχετικά με την τηλεφωνική επικοινωνία των εισπρακτικών εταιρειών µε τρίτο πρόσωπο - µη οφειλέτη, η Αρχή αναφέρει ότι οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις «πρέπει να ερµηνευθούν υπό το πρίσµα της αρχής της αναλογικότητας, και δη της ειδικότερης έκφανσης αυτής, της αναγκαιότητας, αλλά και υπό το πρίσµα της αρχής του σκοπού (ν. 2472/1997), η οποία, δεδοµένου ότι ο σκοπός στην επικοινωνία µε τον τρίτο είναι η τηλεφωνική ανεύρεση του οφειλέτη, περιορίζει τα δεδοµένα που πρέπει να ανακοινώνονται στο πλαίσιο αποκλειστικά του σκοπού αυτού».

Και υπογραμμίζει η Αρχή «η ανακοίνωση σε τρίτο - µη οφειλέτη του συνόλου των στοιχείων που επιβάλλει ο ν. 3758/2009 για την ενηµέρωση του οφειλέτη δεν είναι νόµιµη» και συνεχίζει ότι το νομοθετικό πλαίσιο που προβλέπει ότι η κάθε εισπρακτική εταιρεία «οφείλει να ενηµερώνει τόσο για την ιδιότητά του (εταιρεία ενηµέρωσης ή δανειστής) και τα λοιπά στοιχεία που προβλέπονται στο ν. 3758/2009 όσο και το γεγονός της καταγραφής πριν από την έναρξη κάθε επικοινωνίας από οποιοδήποτε πρόσωπο και αν απαντηθεί η κλήση, δηλαδή είτε αυτή απαντηθεί από τον ίδιο τον οφειλέτη είτε από τρίτο πρόσωπο ...» θίγεται υπέρµετρα ο οφειλέτης από την συνεπαγόµενη αποκάλυψη σε τρίτους (συνηθέστερα στους οικείους του) της αναζήτησής του από εισπρακτική εταιρεία προφανώς για ληξιπρόθεσµη οφειλή του».

Μετά απ΄ όλα αυτά, λόγω μείζονος σημασίας των ζητημάτων που ανακύπτουν σχετικά με τα θέματα του τρόπου ενημέρωσης των εισπρακτικών εταιρειών και ειδικά προς τρίτα συγγενικά και μη πρόσωπα, το όλο θέμα παραπέμφθηκε στον σχηματισμό της Ολομέλειας της Αρχής προς οριστική κρίση.

Ακόμη, αναφέρει η Αρχή, ότι έχουν υποβληθεί στις υπηρεσίες της «αρκετές σε αριθµό καταγγελίες οφειλετών, πολλοί μάλιστα εκ των οποίων επικαλούνται ότι από την όχληση αυτή πιέστηκαν συγγενείς τους (π.χ. άρρωστοι γονείς τους) σε βαθµό διακινδύνευσης της υγείας τους και ότι δηµιουργήθηκαν ενδοοικογενειακά προβλήµατα».