Η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Γαλλίας –FFSA, η Ένωση Ιδιωτικής Ασφάλισης Υγείας Γερμανίας – PKV, η Ένωση Βρετανών Ασφαλιστών –ΑΒΙ και η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Αυστρίας – VVO διοργάνωσαν από κοινού συνέδριο με θέμα ‘η Γήρανση, η Αλληλεγγύη και ο ρόλος της Ιδιωτικής ασφάλισης στην Υγεία’ στις Βρυξέλλες στις 20 Μαρτίου.  Με την ευκαιρία αυτή ο Stéphane Dedeyan, πρόεδρος της Επιτροπής ασφαλειών ιδιωτών στην FFSA, έδωσε σχετικές απαντήσεις σε επίκαιρα θέματα.

Ασφαλιστές προερχόμενοι από 4 χώρες, την Γερμανία, την Αυστρία, την Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο είχαν εκφράσει την επιθυμία τους να μιλήσουν από κοινού για το ρόλο της ασφάλισης στην χρηματοδότηση της υγείας και την εξάρτηση των ηλικιωμένων ατόμων.

• Ερ.  Ποιος ο σκοπός της κοινής αυτής εκδήλωσης;

Απ. Η Ευρώπη στο σύνολο της αντιμετωπίζει μία μεγάλη οικονομική κρίση που θέτει το πρόβλημα του μεγέθους των δημοσίων ελλειμμάτων και απαιτούνται σχέδια αποκατάστασης. Το επίπεδο προστασίας και η εξισορρόπηση της χρηματοδότησης παίζει προφανώς κεντρικό ρόλο στην συζήτηση αυτή. Είτε πρόκειται για την Γερμανία, είτε για την Αυστρία, τη Γαλλία ή το Ηνωμένο Βασίλειο, έχουν όλοι τους την ύπαρξη συστημάτων ιδιωτικής ασφάλισης. Τα συστήματα αυτά λειτουργούν πέραν των δημοσίων συστημάτων. Έτσι είναι πολύ φυσικό να θέλουμε να εκφραστούμε από κοινού με στόχο την ενημέρωση και την συζήτηση προς μία ευρωπαϊκή προοπτική.

• Ερ. Στο πλαίσιο αυτό της γήρανσης του πληθυσμού και της δημοσιονομικής κρίσης των χωρών, το να διατηρήσει κανείς ένα κοινωνικό πλαίσιο προστασίας είναι πολύ δύσκολο. Με ποιο τρόπο οι ασφαλιστές μπορούν να συμβάλλουν στην πρόκληση αυτή;

1. Οι ασφαλιστές παίζουν ήδη ένα πολύ σημαντικό ρόλο: Εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες σήμερα είναι προστατευμένοι από μία γκάμα ποικίλλων ασφαλιστηρίων προϊόντων στην υγεία, στην πρόνοια, στην εξάρτηση. Τα προϊόντα αυτά λαμβάνουν διαφορετικές μορφές ανάλογα με την χώρα και συχνά βασίζονται στα χαρακτηριστικά του δημοσίου συστήματος και παίρνουν ρόλο συμπληρωματικό.
2. Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητο να αναγνωριστεί ο σημαντικός ρόλος της ιδιωτικής ασφάλισης στα συστήματα κοινωνικής προστασίας και η σκοπιμότητα του ρόλου της ιδιωτικής ασφάλισης στην δημόσια ασφάλιση στον τομέα αυτό. Επιθυμητό δεν είναι ούτε όλα να είναι ιδιωτικά, ούτε όλα υποχρεωτικά. Αυτό δεν θα ήταν ρεαλιστικό ούτε πολιτικά σωστό, ούτε βιώσιμο για την οικονομία.
3. Με δεδομένη την γήρανση του πληθυσμού, είναι απαραίτητο οι Ευρωπαίοι μέσω πληροφόρησης και συμβουλευτικών υπηρεσιών του φορολογικού συστήματος, να προετοιμαστούν εγκαίρως ώστε να αντιμετωπίσουν τα οικονομικά της υγείας τους και την εξάρτησή τους καθώς θα γηράσκουν.
4. Για να μπορέσει η ιδιωτική ασφάλιση να παίξει σωστά το ρόλο της και να καλύψει όλες τις προσδοκίες των ασφαλισμένων, θα πρέπει να γνωρίζει το μέγεθος του κινδύνου. Συνεπώς, είναι απαραίτητο η Ευρωπαϊκή νομοθεσία να μην περιορίζει την πρόσβαση στα δεδομένα που χρειάζεται για την διαχείριση του κινδύνου.

• Ερ. Πώς στην Γαλλία συγκριτικά με άλλους Ευρωπαίους γείτονες συνεργάζεται το σύστημα ιδιωτικής ασφάλισης με την προστασία που παρέχει η δημόσια ασφάλιση;

Απ. Εδώ η ιστορία έχει βαρύνοντα ρόλο. Αρχικά υπήρξαν δύο αντιλήψεις. Η αντίληψη του ‘Beveridgienne’*–μια αντίληψη που ανήκει ιδιαίτερα  στο Ηνωμένο και η Βισμαρκική αντίληψη εκ Γερμανίας.
Στην πρώτη περίπτωση, οι δαπάνες για την κοινωνική προστασία προέρχονται από το κράτος και τους φόρους. Κατά την δεύτερη αντίληψη, η οργάνωση της κοινωνικής προστασίας βασίζεται στην κοινή χρηματοδότηση και τις κοινωνικές εισφορές. Η κάλυψη των πολιτών σχετίζεται με την επαγγελματική τους κατάσταση. Σύμφωνα με το σύστημα beveridgienne, η ασφάλιση βασίζεται στην ατομική και τη συλλογική των επιχειρήσεων πριμοδότηση, ενώ βάσει της Βισμαρκικής λογικής στις εισφορές των ασφαλιστρων.
Λόγω του πολιτικού και κοινωνικού πλαισίου της από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Γαλλία επέλεξε το σύστημα Βίσμαρκ με την δημιουργία τεσσάρων κλάδων κοινωνικής ασφάλισης. Η προθυμία των κυβερνήσεων και των κοινωνικών εταίρων ήταν το αποτέλεσμα της δημιουργίας μιας καθολικής κοινωνικής ασφάλισης που βασίζεται στο επαγγελματικό στάτους.
Η λογική αυτή μπήκε στην άκρη από την 10ετία του 1980 με την οικονομική ύφεση και την ζήτηση για καλύτερη κάλυψη. Η ευρεία κάλυψη της υγείας, η χρηματοδότηση των φορολογικών ως μέρος της κοινωνικής προστασίας ή η δημιουργία Ταμείου Αλληλεγγύης, αντικατοπτρίζουν την αλλαγή σε βάθος που διέπει τα κοινωνικά μας συστήματα.
Η κοινωνική βοήθεια και οι ασφαλιστές συνυπάρχουν και αλληλοσυμπληρώνονται. Το κράτος μέσω της δυνατότητάς του να θεσπίσει πρότυπα, επέβαλλε φόρους στο επίκεντρο των κοινωνικών προβλημάτων περισσότερο από τις κοινωνικές δαπάνες που βρίσκονται μακράν μπροστά των μεγαλύτερων δαπανών.
Οι Γάλλοι ασφαλιστές λόγω της μετάλλαξης αυτής πέρασαν τώρα στην πρώτη θέση. Έχουν έρθει αντιμέτωποι με το κοινωνικό σύστημα που φθίνει, ενώ καλούνται να χρηματοδοτήσουν ένα αυξανόμενο μερίδιο κοινωνικής προστασίας είτε ως πάροχοι είτε με την καταβολή φόρων.

*η κυβέρνηση της Αγγλίας το 1941 υπό την προεδρία του William Beveridge ξεκίνησε μια προετοιμασία μεταρρυθμίσεων στο σύστημα της κοινωνικής υγείας και προστασίας.

*της Έλενας Ερμείδου