Αποχαιρετισμός για τον Κώστα Χομόνδοζλη
Γράφει ο Πάνος Ρογγάρης
Είχα ήδη μια δυσφορία, ένα έντονο κακό προαίσθημα από την προηγούμενη μέρα (τέλη 8ου/22) όταν με πήρε η Φίλη μου Μελτίνη Καμπουράκη/Θεσσαλονίκη Generali και μου είπε το κακό νέο. Αμέσως μετά ο Φώτης Πουλής/ OTE ΑΣΦΑΛΙΣΗ μου το ανακοίνωσε σιγά-σιγά. Ήξεραν καλά κ οι δύο για την μακρόχρονη δυνατή σχέση που είχα με τον αγαπημένο Μας Κώστα Χομόνδοζλη.
Έκλεισα το κινητό κ προσπάθησα να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου ακούγωντας ταυτόχρονα το les pecheurs de perles of Bizet....όπου
μου ήρθαν τόσες όμορφες εικόνες (ΔΕΝ υπήρξε ποτέ καμία ασχημη) από αυτές που ζήσαμε συνεργαζόμενοι μαζί τόσα χρόνια αλλά ακόμη κ όταν εγώ αποχώρησα.
.....Μας την έκανες αθόρυβα Κώστα ....
Μείναμε φτωχότεροι....
Πολλές ώρες συζητήσεων/ σχεδίων συνευρέσεων / στενών συνεργασιών/ πολλά γεύματα, κρασιά/ ταξίδια/ ανέκδοτα...εντός & εκτός των επαγγελματικών επαφών..
Μου γνώρισε την οικογένειά του την ψυχή του Κάτια, τα παιδιά του Πασχάλη και Ζερμαίν που ήταν τόσο περήφανος για αυτά κ μου μιλούσε συνεχώς για την πορεία τους.
Κώστα θυμάμαι που με κάλεσες στο σπίτι σου να φάμε τα σούπερ φασόλια με ελιές κ λοιπά υπέροχα ζαρζαβατικά από τον ιερό κήπο του πατερα σου Πασχάλη...που τον είχα επισκεφτεί εκεί στο απέριττο καλοκαιρινό εξοχικό του στην Ασπροβάλτα.
Ήταν μια ξεχωριστή λιτή θεοσκέπαστη αποχαιρητήρια τελετή που χθες ζήσαμε πάρα πολλοί Συνάδελφοι από όλη την ασφαλιστική αγορά στην Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία Αθηνών αποχαιρετώντας για το μεγάλο ταξίδι τον Κώστα τον αγαπημένο Φίλο κ μέγα Δάσκαλο της τέχνης του Ασφαλιστή κ της δουλειάς περί την Ιδιωτική Ασφάλιση.
Για χιλιάδες ώρες (ναι χιλιάδες ώρες) διδασκαλίας επί πολλά χρόνια κάθισαν χιλιάδες άτομα στα <θρανία> του Κώστα που έστησε εκ του μηδενός ένα σούπερ Ανθρωποκεντρικό συμπεριληπτικό εκπαιδευτικό κέντρο στην Generali.
Μέσα στον ατμοσφαιρικό κλίμα του ναού (εγκαίνια 1871) η ανηψιά του με βαθειά συγκίνηση κ υπέροχη μοναδική απλότητα μας είπε τι ήταν ο Θείος Κώστας για την οικογένεια του, στην καθημερινότητά του και ιδιαίτερα τι τους έλεγε τις τελευταίες μέρες του.
Ηταν ένας Ωραίος Άνθρωπος / έξυπνος / γαλήνιος / πράος / γλυκός / πάντα με πλατύ χαμόγελο/ με χιούμορ /με καθαρό πρόσωπο/ με υπομονή /επιμονή και αντοχές/ πάντα είχε μόνο θετικό λόγο να σου πει και να σε υποστηρίξει για να λύσεις το θέμα σου/ ερωτευμένος με την ψυχή του Κάτια, τα δυό του παιδιά αλλά κ πάρα πολύ με την δουλειά μας.
Όταν κάπου το 2002 του έπερνα συνέντευξη για να επιλέξω τον νέο υπεύθυνο Εκπαίδευσης της Generali για την αναδόμηση του Agency Δικτύου Πωλήσεων Ζωής με κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Αμέσως λειτούργησε μεταξύ μας μια αμφίδρομη χημεία αλλά χρειάστηκε να κάνουμε 2/3 ραντεβού για να είμαι σίγουρος ότι έχω μπροστά μου αυτό το διαμάντι στέλεχος προερχόμενο από υποκ/μα της μεγάλης μάνας την Interamerican.
Δεν ήταν τέλειος -δεν το είπε ποτέ- αλλά δούλευε για να γίνει με καθημερινές συνήθειες, με Γνώση, Καλοσύνη, Ψυχική Δύναμη, Αυτοπεποίθηση, χωρίς να ενοχλεί, χωρίς να φωνάζει αλλά δέσποζε, γεμάτος με αυτό που έκανε, πρώτα Άκουγε και μετά μιλούσε...
Ισορροπημένος...σου έφτιαχνε τη μέρα γιατί είχε φροντίσει πρώτα να φτιάξει τη δική Του...
Θυμάμαι αυτό που μου είχε πει τότε στη συνέντευξη ότι <κοίταξε Πάνο κάνω και λάθη...Αλλά μαθαίνω από αυτά, διορθώνω,γίνομαι πιό επιμελής και συνεχίζω την πορεία μου. Δεν φοβάμαι ν'αλλάξω. Πάντα υπάρχει μια λύση ανεξάρτητα από τις διάφορες συνθήκες>.
Επέμενε να Μας διδάσκει ότι οι εξωτερικές συνθήκες είναι συνήθως κακές κ δεν προβλέπονται να βελτιωθούν όμως το σημαντικό είναι Πώς θα αντιδράσουμε,
Πως ΕΜΕΙΣ θα διαλέξουμε τα <όπλα> τις δυνάμεις μας για να τα καταφερουμε.
Ο Κώστας είχε και το χάρισμα του ύψους ως φάρος που μας έδειχνε το σωστό/ το ηθικό/ το κτήσιμο <εξαιρετικών> σχέσεων /τον άψογο επαγγελματισμό με συνεχή εκπαίδευση /τη φροντίδα στο Πελάτη...το Νοιάξιμο ...την Αλήθεια...την Αγάπη...
Ηταν ένας ........
Θυμάμαι...τις συζητήσεις μας για τα γλυπτά του καθηγητή ΑΣΚΤ Θεόδωρου Παπαγιάννη κ την επίσκεψη στο εργαστήριο του ....ή
Για τη θεωρεία του <παγόβουνου> / (ανεστραμμένη πυραμίδα) που η μύτη προεξεχει από την επιφανεια του νερού ενώ από κάτω βρίσκεται ολόκληρο <παγόβουνο> καταστασεων, συμβάντων
...κλπ....να την κάνουμε υλικό Εκπαίδευσης....
Θυμάμαι....
Ηταν ένας ...ταγμένος με πλήρη ενσυναίσθηση υποστηρικτής των Πωλήσεων...κ φυσικά σε αυτόν το περίπλοκο κόσμο που ζούμε δεν υπάρχει ένας Ήρωας....χρειάζεται πάντα Ομάδα !!
Θα μας λείψεις αγαπημένε Κώστα ...
Καλό Σου Ταξίδι Φίλε μου.....
