Τα Εγκαίνια της Έκθεσης με τίτλο «Ελπίδα σε δύσκολους καιρούς» της Παθολόγου-Λοιμωξιολόγου & Εικαστικού Ελένης Ιωαννίδου, θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 29 Μαΐου 2023, στις 20:30 στον Πολυχώρο Πολιτισμού «ΑΡΤΕΜΙΣ», με την υποστήριξη του Δημάρχου Αμαρουσίου Θεόδωρου Αμπατζόγλου και της Προέδρου του Σωματείου «ΗΠΑΡχω» Χριστίνας Θεοδωρίδου.

Η ιδέα γι’ αυτή την Έκθεση ανήκει στο Σωματείο Ηπατομεταμοσχευθέντων Ελλάδος «ΗΠΑΡχω». Το ΔΣ του Σωματείου σκέφτηκε έναν ευφάνταστο και πρωτότυπο τρόπο να ευαισθητοποιήσει το κοινό στην ιδέα της Δωρεάς Οργάνων. Αυτή η σκέψη συνάντησε την εικαστική προσέγγιση της Ελένης Ιωαννίδου και την ευαισθησία του Δημάρχου Αμαρουσίου Θεόδωρου Αμπατζόγλου για την ίδια ιδέα.

Η Κοινωφελής Επιχείρηση του Δήμου και ο Πρόεδρός της Νικόλαος Πέππας είναι οι υπεύθυνοι διοργανωτές της πρωτότυπης και ενδιαφέρουσας αυτής  Έκθεσης.

Λίγα Λόγια για την Έκθεση «Ελπίδα σε δύσκολους καιρούς»:

Αφετηρία, ο προβληματισμός της Ελένης Ιωαννίδου σχετικά με τη θέση που έχει η αλληλεγγύη, ειδικά στην εποχή που ζούμε. Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από μεγάλες αλλαγές. Η οικονομική κρίση, η πανδημία, ο πόλεμος οδήγησαν σε «δύσκολους» καιρούς. Πτόησαν τους ανθρώπους, τους ώθησαν σε εσωστρέφεια, στέρησαν από πολλούς νέους τα όνειρά τους και από πολλούς ηλικιωμένους τα πολύτιμα τελευταία χρόνια τους και έβαλαν σε δοκιμασία τις ανθρώπινες σχέσεις. Τώρα, ο καθένας καλείται να βρει ατομική λύση σε ό,τι τον απασχολεί. Σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύει η ανθρωπότητα, η ελπίδα βρίσκεται στην εξωστρέφεια, στη συντροφικότητα, στην οικολογία, στην αλληλεγγύη. Εκεί που οι ανθρώπινες σχέσεις, η παιδική αθωότητα, αλλά και η ειρήνη, η μουσική, το θάρρος, έχουν την πρωτοκαθεδρία.  Η προώθηση της ιδέας της Μεταμόσχευσης, της  Δωρεάς Οργάνων, της Αιμοδοσίας, η υποστήριξη των αδύναμων, ο σεβασμός στο περιβάλλον μπορούν να μας δώσουν δύναμη.

Τα έργα που παρουσιάζονται στην Έκθεση είναι μωσαϊκά φτιαγμένα από ληγμένα χάπια και κάψουλες και αποτελούν μια πρωτότυπη εικαστική δραστηριότητα. Η οικολογική διάσταση είναι, επίσης, σημαντική, αν σκεφτεί κανείς, ότι ένας πίνακας φτιάχνεται με 5.000 έως 10.000 ληγμένα χάπια και κάψουλες, φάρμακα που διαφορετικά θα κατέληγαν στο περιβάλλον και τον υδροφόρο ορίζοντα. Τώρα έχουμε το «χάπι end», το ευτυχισμένο τέλος των φαρμάκων.