Μια γρήγορη ματιά στη διεθνή επικαιρότητα αρκεί, για να αντιληφθεί κανείς ότι στη διάρκεια της τρέχουσας χρονιάς θα δοκιμαστούν έντονα έννοιες, όπως η δημοκρατία, το διεθνές δίκαιο, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η σταθερότητα.Τίποτα από τα παραπάνω δεν πρέπει να θεωρείται και δεν είναι στην πραγματικότητα δεδομένο. Από το Ιράν έως την Ουκρανία και από την Γροιλανδία έως τις ακτές της Βενεζουέλας, καταγράφονται ισχυρές αναταράξεις και επίκεινται αλλαγές ή προσαρμογές στη νέα κατάσταση, οι οποίες προκαλούν ανησυχία και προβληματισμό στη διεθνή κοινότητα. Η κάθε περίπτωση πρέπει να αντιμετωπίζεται ξεχωριστά. Για παράδειγμα τα όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες δύο εβδομάδες στο Ιράν, καταδεικνύουν το που μπορεί να οδηγήσει η μισαλλοδοξία, ο αυταρχισμός και ο θρησκευτικός φανατισμός εν έτει 2025. Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους επειδή συμμετέχουν σε αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις, την ώρα που το κονκλάβιο των μουλάδων αποφάσισε ακόμη και απαγχονισμούς για να δημιουργήσει παραδείγματα για όσους τολμούν να αντιστέκονται και να διεκδικούν λίγα ψήγματα αξιοπρέπειας και ελευθερίας. Το θετικό στην υπόθεση αυτή είναι ότι οι ελάχιστες πληροφορίες λόγω των αντίμετρων που έλαβε η ιρανική ηγεσία, αλλά και η βαρβαρότητα που αποτυπώθηκε σε τηλεοπτικό υλικό που έχει ήδη κάνει το γύρο του κόσμου, προκάλεσαν την έντονη αντίδραση της Δύσης και προσωπικά του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Ουδείς μπορεί να πει με βεβαιότητα που μπορεί να φτάσει η μία ή η άλλη πλευρά, αλλά σε κάθε περίπτωση η σκληρή στάση της Τεχεράνης και οι ανάρμοστες πρακτικές του καθεστώτος θα προκαλέσουν συνέπειες. Σε ένα άλλο σημείο του πλανήτη στη Γροιλανδία, το γεωπολιτικό μπρά-ντε-φερ συνεχίζεται, με την ανησυχία να αυξάνεται ανάμεσα στους πενήντα οκτώ χιλιάδες κατοίκους του στρατηγικής σημασίας νησιού στον Αρκτικό κύκλο. Οι ΗΠΑ επιμένουν στην ανάγκη προσάρτησης της Γροιλανδίας για λόγους ασφαλείας, επικαλούμενες σενάρια πιθανής επέμβασης των Ρώσων ή ακόμη και των Κινέζων. Στην αντίπερα όχθη, το Βασίλειο της Δανίας, στο οποίο ανήκει το νησί, αντιδρά έντονα στην προοπτική αυτή, ενώ οι Ευρωπαίοι απεργάζονται σενάρια ακόμη και για την αποστολή στρατευμάτων υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ με στόχο να αποτρέψουν να προστατέψουν το νησί. Αν και το τελευταίο διάστημα οι εξελίξεις στην Ουκρανία περνούν σε δεύτερο πλάνο, εντούτοις είναι εμφανές το αδιέξοδο, στο οποίο έχουν περιέλθει οι συζητήσεις για την κατάπαυση του πυρός και την εξεύρεση μιας ειρηνικής και βιώσιμης λύσης. Η απόσταση που χωρίζει τις δύο πλευρές είναι μεγάλη και δεν φαίνεται κάποια θετική εξέλιξη στον ορίζοντα.

Στη Βενεζουέλα, η εικόνα είναι ομιχλώδης. Μετά τη σύλληψη Μαδούρο και της συζύγου του, οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει στην αλλαγή του πολιτικού παραδείγματος, σε μία πολύ σημαντική χώρα πρωτίστως για τα ενεργειακά τους συμφέροντα. Στο πλαίσιο των παραπάνω κινήσεων τίθεται και η περίπτωση της Κούβας, η οποία συνδέεται άρρηκτα εδώ και χρόνια με το καθεστώς του Καράκας. Η αμερικανική ηγεσία έθεσε ένα πολύ σκληρό δίλημμα στο νησί της Καραϊβικής, δηλαδή να επιλέξει στρατηγικό εταίρο την επόμενη μέρα. Και σαν να μην έφταναν όλα όσα προαναφέρθηκαν, ένα ακόμη σενάριο έρχεται να βάλει φωτιά στη γεωπολιτική σκακιέρα. Η Κίνα και ο στρατηγικός στόχος της προσάρτησης της Ταϊβάν Θα το κάνει άραγε πράξη το Πεκίνο εντός του 2026, όπως διεμήνυσε ο ίδιος ο Κινέζος Πρόεδρος;

Εν κατακλείδι, βρισκόμαστε ενώπιον πολύ σοβαρών εκκρεμοτήτων που θα επηρεάσουν έντονα το γεωπολιτικό status quo το επόμενο διάστημα. Προς ποια ακριβώς κατεύθυνση, μένει να αποδειχθεί. Σε κάθε περίπτωση, η σταθερότητα και η ασφάλεια αναμένεται να δοκιμαστούν έντονα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η δε Ευρώπη, ας προετοιμαστεί ακόμη και για τα χειρότερα, καθώς οι ηγεσίες που σήμερα πρωταγωνιστούν στον παγκόσμιο χάρτη, ακροβατούν σε ένα τεντωμένο σχοινί….