Στο παρελθόν, είχαμε πολλές φορές την ευκαιρία να επικρίνουμε, μέσα από τη φιλόξενη αυτή στήλη του nextdeal.gr, τη στάση του Ταγίπ Ερντογάν απέναντι στην Ελλάδα, αλλά και τον τρόπο διακυβέρνησης του στη Τουρκία.

Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά της μακρόχρονης πορείας του στην εξουσία δεν έχουν καμία σχέση με τις ιδέες και το πνεύμα που διέπει την ευρωπαϊκή οικογένεια.

Είχαμε επισημάνει πως ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα, αλλά για να προχωρήσει σε στέρεες βάσεις και να χτιστεί μια σχέση εμπιστοσύνης, πρέπει και οι δύο πλευρές να το θέλουν πραγματικά και να εννοούν αυτά που λένε.

Ωστόσο, με ενεργό casus belli και διαρκείς απειλές κατά της εδαφικής κυριαρχίας του γείτονα ή καλύτερα των γειτόνων, η εξεύρεση μιας μακροχρόνιας ανθεκτικής λύσης στο ευρύτερο θέμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων μοιάζει ανέφικτη.

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα η Τουρκία βιώνει μια πρωτόγνωρη εμπειρία με τη φυλάκιση του βασικού αντιπάλου του κ. Ερντογάν στις επόμενες προεδρικές εκλογές κ. Ιμάμογλου.

Μία απόφαση που ανέδειξε ένα βασικό πρόβλημα δημοκρατίας και ελευθερίας που υπάρχει στη γειτονική χώρα, απότοκο του αυταρχισμού και της αλαζονείας των προσώπων που παραμένουν πολλά χρόνια στο τιμόνι της εξουσίας.

Δεν είναι τυχαίο πως οι ΗΠΑ έχουν προβλέψει στο Σύνταγμα τους την οκταετή θητεία του εκάστοτε Προέδρου, χωρίς τη δυνατότητα ανανέωσης, μια ασφαλιστική δικλείδα που έχει λειτουργήσει αποτρεπτικά για τέτοια φαινόμενα.

Καλό θα ήταν το ίδιο παράδειγμα να ακολουθήσουν και άλλες χώρες ανάμεσα στις οποίες και η Ελλάδα.

Ο κ. Ερντογάν επέλεξε τώρα να καθαρίσει με αυτό τον τρόπο το τοπίο εσωτερικά, εκμεταλλευόμενος τη διεθνή συγκυρία (εκλογή Τραμπ, συμμετοχή της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή άμυνα) για να παραμείνει κυρίαρχος.

Επιβεβαίωσε τρόπω τινά και τους επικριτές του, που πιστεύουν πως «ο κ. Ερντογάν δεν υπολογίζει το Κράτος Δικαίου στη χώρα του, θα υπολογίσει το Διεθνές Δίκαιο;»

Το θέμα της φυλάκισης του κ. Ιμάμογλου και ο αντίκτυπος που αυτό ήδη έχει στο εσωτερικό της Τουρκίας ενδέχεται ή μάλλον είναι πολύ πιθανόν να επηρεάσει και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Ειδικά στην περίπτωση που η κατάσταση ξεφύγει, τότε ο πολύ έμπειρος Ερντογάν και το επιτελείο θα θελήσουν να στρέψουν το βλέμμα της κοινής γνώμης αλλού, ανοίγοντας εκ νέου θέματα με την Ελλάδα, υψώνοντας ψηλά την πορφυρή σημαία με την ημισέληνο.

Η ελληνική πλευρά οφείλει να προετοιμαστεί κατάλληλα για νέα επεισόδια στο σίριαλ της τουρκικής προκλητικότητας.

Σε μία περίοδο που η τουρκική ηγεσία μπορεί να επηρεαστεί ή να πιεστεί από τις εσωτερικές εξελίξεις, τα σενάρια περαιτέρω προκλητικότητας της γείτονος γίνονται υπαρκτά.

Σε μία περίοδο έντονων αναταράξεων και συνεχών προκλήσεων, η Κυβέρνηση οφείλει να είναι προσεκτική, να προχωρήσει το σχέδιο για την αμυντική θωράκιση της χώρας, ενισχύοντας παράλληλα τη διπλωματική της θέση στο ευρωπαϊκό και στο παγκόσμιο status quo.

Καλό είναι βέβαια να αποφεύγει τα τσαφ (για να χρησιμοποιήσουμε όρους μπιλιάρδου), όπως συνέβη στον πρόσφατο ανασχηματισμό με την περίπτωση του υφυπουργού Ενέργειας κ. Τσάφου, του οποίου μια παλαιότερη ανάρτηση του για τα κατεχόμενα είναι πολύ πιθανόν να αποτελέσει «βούτηρο στο ψωμί» της αναθεωρητικής Τουρκίας.

Χρειάζεται αναπόφευκτα μεγαλύτερη σοβαρότητα και υπευθυνότητα από εκείνους που χειρίζονται τις τύχες της χώρας, όταν η διαχείριση αφορά ευαίσθητα εθνικά θέματα.