*Γράφει ο ΤΑΣΟΣ ΠΑΓΩΝΗΣ

Η Ιδέα της Κοινής Ευρώπης, (περιλαμβάνει και την Μεγάλη Βρετανία) ξεκίνησε από τους πολιτικούς και τους πολίτες της μετά από την εμπειρία ενός καταστροφικού πολέμου, που έγινε πάνω στο δικό της έδαφος και την άφησε σε ερείπια.

Το όραμα ήταν η πολιτικά ενωμένη Ευρώπη, ξεκινώντας από την δημιουργία κοινών οικονομικών συμφερόντων.

Στην συνέχεια, θεωρήθηκε ότι η οικονομική ένωση θα ήταν μια σοβαρή κίνηση προς την πολιτική ενοποίηση, αλλά, καθώς οι νεότερες γενιές των πολιτικών δεν διέθεταν τις εμπειρίες του Πολέμου και προκειμένου να συμφωνηθεί κάτι κοινό , καταλήξαμε στο κοινό νόμισμα, αλλά χωρίς την ικανότητα κοινής νομισματικής πολιτικής.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά το Όραμα ήταν καταδικασμένο.

Έτσι φθάσαμε η Κοινή Ευρώπη να αποτελεί πλέον συρραφή εθνικών συμφερόντων, που μόνο λίγα από αυτά είναι κοινά. Αυτός είναι και ο λόγος της εκτεταμένης γραφειοκρατίας στις Βρυξέλλες και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο. Γιατί προσπαθεί να παρουσιάσει ότι κάτι υφίσταται, ενώ δεν υφίσταται.

Κατά περίεργο τρόπο το Όραμα για την Ενωμένη Ευρώπη διατηρείται στην συνείδηση των πολιτών και γι αυτό κρίνουν απαξιωτικά το κατεστημένο των Βρυξελλών. Και για τον ίδιο λόγο, όσοι δεν απέχουν απο τις Ευρωεκλογές, στέλνουν στο Κοινοβούλιο αυτούς που στέλνουν.

Όταν ήρθε η καταιγίδα της οικονομικής και επικοινωνιακής παγκοσμιοποίησης, η Ευρώπη διέθετε μεν τον απαραίτητο όγκο, αλλά όχι την ικανότητα ενιαίας δράσης. Επίπλέον, στους τεράστιους ασιατικούς και αφρικανικούς πληθυσμούς η Ευρώπη αποκαλύφθηκε ως ένας επί Γης παράδεισος. Αντί για μια ενωμένη Ευρώπη ( ικανή να διαχειριστεί τις εξελίξεις ) η πραγματικότητα της παγκοσμιοποίησης την βρήκε να διαθέτει μόνο την συρραφή των εθνικών συμφερόντων.

Ταυτόχρονα, μετά από δεκαετίες ευημερίας, τα ατομικά συμφέροντα να θεωρούνται κεκτημένο, χωρίς όμως αντίληψη των ορίων σε σχέση με τα αντίστοιχα ατομικά συμφέροντα των άλλων.

(Είναι αφελές να βαπτίζουμε τα συμφέροντα δικαιώματα). Έτσι λοιπόν ούτε οι κοινωνίες διαθέτουν ένα στοιχειώδες κοινό πλέγμα συναντίληψης.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ένας ακόμη πόλεμος (της παγκοσμιοποίησης) τελείωσε και ότι και πάλι, είναι η Ευρώπη που έχει υποστεί τις ζημιές.

Λίγη απόσταση από τις πρόσκαιρες εντυπώσεις χρειάζεται, για να γίνει αντιληπτό ότι αυτές οι εκλογές φανέρωσαν την ανασφάλεια των λαών της Ευρώπης. Γι αυτό και η αδυναμία των παραδοσιακών αναλύσεων να ερμηνεύσουν σειρά από αμφιθυμίες και μετατοπίσεις στις προτιμήσεις των πολιτών.

Στο βάθος κρύβεται η αγωνία για το μέλλον τους. Το δικό τους και της Ευρώπης.

Απομένει η ικανότητα των πολιτικών να το αντιληφθούν.

Όπως τότε, οι τότε.

Ποιος είναι ο Τάσος Παγώνης

Ο κ. Τάσος Παγώνης είναι πτυχιούχος Μαθηματικός του Πανεπιστημίου Αθηνών με μεταπτυχιακό δίπλωμα Αναλυτή Συστημάτων και Άδεια Αναλογιστού ασφαλιστικών επιχειρήσεων. Είναι Πρόεδρος του Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης (Motor Insurers’ Bureau) της Ελλάδος και ήταν μέλος της πρώτης διοικούσας επιτροπής που δημιούργησε το ΤΕΚΑ. Υπήρξε Γενικός Διευθυντής ΕΘΝΙΚΗΣ Ασφαλιστικής.